The Effect of Popular Culture on Conspicuous Food Consumption in Istanbul

Authors

  • Uğur BİLEN
  • Demet GENCELİ

DOI:

https://doi.org/10.21325/jotags.2023.1339

Keywords:

Food consumption, Popular culture, Gastronomy, Conspicuous consumption, Culture

Abstract

Eating and drinking culture has begun to differentiate with the changing perception of society, living conditions and technological advances. This differentiation has changed people's preferences, habits and food consumption with popular culture. This change has also affected the order of priority in determining the needs of people and has revealed a situation in which attitudes and behaviors are shaped with a hedonistic approach. The effect of popular culture on food consumption is the aim of this study. In addition, investigating the conspicuous consumption tendency of people in food consumption with the effect of popular culture is another aim of the study.

References

Ashley, B., Hollows, J., Jones, S. & Taylor, B. 2004. Food and Cultural Studies. London: Routledge.

Aslan, M. (2021). “Gösterişçi tüketim eğilimi ölçeği’nı̇n (GTE) Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması”. İktisadi İdari ve Siyasal Araştırmalar Dergisi. 6(15), 271-281.

Bekar, A., Yozukmaz, N. & Karakulak, Ç. (2021). The impact of popular culture on food-related behavior. Social Sciences and Education Research Review. 8(2), 54-75.

Bekar, A. & Zağralı, E. (2015). The effects of turkish food culture and technological developments on the food culture. Journal of Tourism Theory and Research. 1(1), 40-48.

Belias, D. & Koustelios, A. (2014). Organizational culture and job satisfaction: A review. International Review of Management and Marketing. 4(2), 132-149.

Berger, A. A. (2014). Kültür Eleştirisi: Kültürel Kavramlara Giriş. (Ö. Emir, Çev.). İstanbul: Pinhan Yayıncılık.

Beşirli, H. (2010). Yemek kültür ve kimlik. Millî folklor. 22(87), 159-169.

Biçer, Ş. (2019). Popüler Kültürün Üniversite Gençlerinin Fast Food Tüketimine Etkisi. [Unpublished Master Thesis]. Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

Bilgin, N. (2003). Sosyal Psikoloji Sözlüğü: Kavramlar, yaklaşımlar. İstanbul: Bağlam Yayınları.

Chaudhuri, H. R., Mazumdar, S. & Ghoshal, A. (2011). Conspicuous consumption orientation: Conceptualisation, scale development and validation. Journal of Consumer Behaviour. 10(4), 216-224.

Chen, J. & Liu, C. (2022). Takeaway food consumption and its geographies of responsibility in urban Guangzhou. Food, Culture & Society. 25(3), 354-370, DOI: 10.1080/15528014.2021.1882790.

Çayci, A. E. (2019). Küreselleşen Yemek Kültürünün Dönüşümünde Sosyal Medyanın Rolü: Instagram Gurmeleri [Unpublished Ph. D. Thesis]. İstanbul: İstanbul Ticaret Üniversitesi.

Douglas, M. & Isherwood, B. (1999). Tüketimin Antropolojisi. (E. A. Aytekin Çev.). Dost Kitabevi.

Duman, M. Z. (2014). Tüketim Toplumu Eleştirel Bir Bakış. Ankara: Kadim Yayınları.

Erdoğan, İ. 2004. Popüler kültürün ne olduğu üzerine. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim Dergisi. 5(57), 1-18.

Fiske, J. 1991. Popüler Kültürü Anlamak. (S. Irvan, Çev.). Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.

Gaspay, A., Dardan, S. & Legorreta, L. (2008). Software of the mind – A review of applications of Hofstede’s theory to it research. Journal of Information Technology Theory and Application (JITTA). 9(3): 1-37.

Gitlin, T. (1994). Prime Time Ideology: The Hegemonic Process in Television Entertainment. Television: The critical view. Horace Newcomb (Ed.). Oxford: Oxford University Press.

Goode, J. (2005). Yemek. (F. Mormenekşe, Çev.). Milli Folklor. 67, 172-176.

Güleç, C. (2015). Thorstein Veblen ve gösterişçi tüketim kavramı. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(38), 62-82.

Güllüoğlu, Ö. (2012). Bir kitle iletişim aracı olarak televizyonun popüler kültür ürünlerini benimsetme ve yayma işlevi üzerine bir değerlendirme. Global Media Journal. 2(4), 64-86.

Güngör, N. (1999). Popüler Kültür ve Iktidar. İstanbul: Vadi yayınları.

Heymann, H. (2019). A personal history of sensory science. Food, Culture & Society. 22(2), 203-223, DOI: 10.1080/15528014.2019.1573043.

Highmore, B. (2009). The Taj Mahal in the High Street. Food, Culture & Society. 12(2), 173-190, DOI: 10.2752/175174409X400729.

Ivanova, M. V. (2008). Consumerism ideology as a phenomenon of modern liberal democratic society. Vestnik ZabGU. 4, 16-22.

Karaboğa, F. (2022). Popüler Kültürün Yeni Yayılım Aracı Olarak Sosyal Medyanın Türk Kahve Kültürüne Etkileri. [Unpublished Master Thesis]. Sakarya: Sakarya Üniversitesi.

Kartunç, A. L. (2015). Popüler kültür araştırmaları. Avrupa Forum: https://avrupaforum.org/populer-kultur-arastirmalari-ayse-lahur-kirtunc/. (Access: 12 October 2022).

Kayri, M. (2009). Araştırmalarda gruplar arası farkın belirlenmesine yönelik çoklu karşılaştırma (post-hoc) teknikler”. Journal of Social Science. 55: 22.

Mason, R. (1981). Conspicuous Consumption: A Study of Exceptional Consumer Behavior. New York: St. Martin’s Press.

Mortensen, P. (1995). Francis hutcheson and the problem of conspicuous consumption. The Journal of Aesthetics and Art Criticism. 53(2), 155-165.

Myers, M. D. & Tan, F. B. (2002). Beyond models of national culture in ınformation systems research. Journal of Global Information Management. 10(2), 1-19.

O'Guinn, T. C. & Belk, R. W. (1989). Heaven on earth: Consumption at heritage village. Journal of Consumer Research, 16(2), 227-238.

Oğuz, E. S. (2011). Toplum bilimlerinde kültür kavramı. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi. 28(2), 123-139.

Öz, A. (2018). Sosyal Medya Ortamında Gösterişçi Tüketim: Bir Uygulama. [Unpublished Master Thesis]. Şanlıurfa: Harran Üniversitesi.

Özbek, M. (2013). Popüler Kültür Ve Orhan Gencebay Arabeski. İstanbul: İletişim Yayınları.

Özkan, H. H. (2006). Popüler kültür ve eğitim. Kastamonu Eğitim Dergisi, 14(1), 29-38.

Özmetin, S. (2006). Gıda Tüketim Alışkanlıklarındaki Değişim Üzerine Bir Araştırma. [Unpublished Master Thesis]. Sakarya: Sakarya Üniversitesi.

Postman, N. (1994). Televizyon, Öldüren Eğlence. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

Quliyev, O. (2012). Gösteriş Tüketimi ve Tüketim Tarzlarının Incelenmesi: Azerbaycan Örneği. [Unpublished Ph. D. Thesis]. Sakarya: Sakarya Üniversitesi.

Ritzer, G. (2001). Explorations in the sociology of consumption: Fast food, credit cards and casinos. New York: SAGE Publications Inc.

Rostovtseva, L. I. & Miroshina, E. Y. (2012). “Demonstrative consumption and Glamor in the Modern Economy”. News of the Tula State University. Economic and Legal Sciences, 1(1), 504-512.

Sakallı, E. (2014). Türkçe popüler kültür. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi. 3(2), 307-317.

Storey, J. (2000). Popüler Kültür Çalışmaları. (K. Karaşahin, Çev.). İstanbul: Babil Yayınları.

Swidler, A. (1986). Culture in action: Symbols and strategies. American Sociological Review. 51(2), 273-286.

Tabachnick, B. G. & Fidell, L. S. (2013). Using Multivariate Statistics (3.Baskı). London: Pearson.

Tanrıöver, T. H. & Eyüboğlu, A. (Ed.). (2000). Popüler Kültür Ürünlerinde Kadın Istihdamını Etkileyebilecek Öğeler. Ankara: T.C. Başbakanlık Kadının Statüsü ve Sorunları Genel Müdürlüğü.

Topçu, U. C., Eroğlu, U. & Özer, A. (2020). Gösterişçi tüketimin kökenleri: Benlik, sosyal statü ve tüketici materyalizmi. Tüketici ve Tüketim Araştırmaları Dergisi. Journal of Consumer and Consumption Research. 12(1), 151-185.

Uluç, G. & Yarcı, A. (2017). Sosyal medya kültürü. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 52, 88-102.

Varol, S. F. & Tayanç, N. K. (2017). Popüler aramalar, popüler kültür ve kültürel küreselleşme. Erciyes İletişim Dergisi, 5(1), 132-146.

Veblen, T. (2015). Aylak Sınıfın Teorisi. (E. Kırmızıaltın ve H. Bilir, Çev.). İstanbul: İthaki Yayınları.

Williams, R. (2006). Anahtar sözcükler. (S. Kılıç, Çev.). İstanbul: İletişim Yayınları.

Published

01/01/2024

How to Cite

BİLEN , U., & GENCELİ , D. (2024). The Effect of Popular Culture on Conspicuous Food Consumption in Istanbul . Journal of Tourism & Gastronomy Studies, 11(4), 3213–3232. https://doi.org/10.21325/jotags.2023.1339