Gaziantep’in Gastronomi Şehri Olarak Belirlenmesinde Demografik Değişkenlerin Etkisi

Aliye AKIN

Yazarlar

Aliye AKIN

Anahtar Kelimeler:

Turizm- Gastronomi- Kültürel miras

Öz

Çalışma, gastronomi ve ikram hizmetleri bölümünde eğitim alan öğrencilerin demografik
özellikleri ile Gaziantep’i gastronomi şehri olarak belirleyen faktörler arasındaki farklılığı
tespit etmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Ayrıca öğrencilerin gözünde Gaziantep’i
gastronomi şehri olarak belirleyen faktörlerin ortaya konması diğer bir amaçtır. Bu
amaçlar kapsamında kolayda örneklem yöntemi ile 175 öğrenciye anketler uygulanarak,
veriler elde edilmiştir. Elde edilen veriler çeşitli istatistiki analizlere tabi tutularak,
araştırma sonuçlandırılmıştır. Buna göre eğitim düzeyi ile Gaziantep’i gastronomi şehri
olarak belirleyen faktörler arasında farklılık gösterdiği; cinsiyet ile ise Gaziantep’i
gastronomi şehri olarak belirleyen faktörler arasında farklılık bulunmadığı tespit
edilmiştir. Bununla beraber araştırmacı tarafından oluşturulan 56 yargının ortalamalarının
3,5’un üzerinde olduğu, dolayısıyla katılımcıların oluşturulan tüm yargılara karşı
düşüncelerinin olumlu olduğu saptanmıştır. Buradan hareketle Gaziantep’in gastronomi
şehri olarak belirlenmesinde yetiştirilen fıstığın, bakliyatın, üretilen farklı piyaz, pilav,
kebap ve kazan yemek türlerinin, sunulan yiyecek ve içeceklerdeki gıda güvenliği ile
hijyenin etkili olduğu ortaya konmuştur. Son olarak şehrin baharat yolunun üzerinde
olması, nitekim farklı baharatların mutfakta yer alması, ulusal ve uluslararası arenada
yemeklerin tanınıyor olmasının da Gaziantep şehrinin gastronomi şehri olarak
belirlenmesinde etkin bir unsur olduğu tespit edilmiştir.

Referanslar

Akın, A. (2016). Ekoturizm alanlarının değerlendirilmesi ve ekoturizmin uygulanabilirliğinin araştırılması (Gaziantep örneği). IJSES- International Journal of Social and Economic Sciences, 6 (2): 25-31.

Akgöl, Y. (2012). Gastronomi turizmi ve Türkiye’yi ziyaret eden yabancı turistlerin gastronomi deneyimlerinin değerlendirilmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Mersin Üniversitesi, Mersin.

Aksoy, M. ve Sezgi, G. (2015). Gastronomi turizmi ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi gastronomik unsurları. Journal of Tourism and Gastronomy Studies 3/3, 79-89.

Altınel, H. (2009). Gastronomide menü yönetimi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Aydın, E. (2015). Gastronomi turizminin şehir markalaşmasına etkisi: Afyonkarahisar ili örneği (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Afyonkocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Boyne, S., Hall, D. and Williams, F. (2003). Policy, support and promotion for food related tourism initiatives: a marketing approach to regional development. Journal of Travel and Tourism Marketing, 14 (3/4), 131–154. doi: 10.1300/J073v14n03_08.

Chang, R.C.Y., Kivela, J. and Mak, A.H.N. (2011). Attributes that influence the evaluation of travel dining experience: when east meets west. Tourism Management, 32, 307-316.

Cohen, E. and Avieli, N. (2004). Food in tourism: attraction and ımpediment. Annals of Tourism Research, 31 (4), 755–778.

Correia, A., Moital, M., da Costa C.F. and Peres, R. (2008). The determinants of gastronomic tourists’ satisfaction: a second-order factor analysis. Journal of Foodservice, 19, 164-176.

Çalışkan, O. (2013). Destinasyon rekabetçiliği ve seyahat motivasyonu bakımından gastronomik kimlik. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 1/2, 39-51.

Çapar, G. ve Yenipınar, U. (2016). Somut olmayan kültürel miras kaynağı olarak yöresel yiyeceklerin turizm endüstrisinde kullanılması. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 4/Special issue1, 100-115.

Çelik, M. (2017). Şanlıurfa’daki gastronomi kültürünün, kenti ziyaret eden yerli turistlerin kalış sürelerine etkisi üzerine bir araştırma (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü,

Ankara.

Çevik, S. ve Saçılık, M.Y. (2011). Destinasyon rekabet avantajı elde etmesinde gastronomi turizminin rolü: Erdek örneği. 12. Ulusal Turizm Kongresi, Akçakoca, Düzce.

Demir, C. (2011). Mutfak turizminin destinasyon pazarlamasındaki önemi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.

Dilsiz, B. (2010). Türkiye’de gastronomi ve turizm (İstanbul örneği) (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Eren, D. (2011). Alternatif bir turizm çeşidi olarak mutfak turizminin değerlendirilmesine ilişkin sektör temsilcilerinin görüşlerinin incelenmesi üzerine bir araştırma (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Düzce Üniversitesi.

Fox, R. (2007). Reinventing the gastronomic ıdentity of croatian tourist destinations. International Journal of Hospitality Management, 26, 546-559.

Gaziantep Ticaret Odası, (2011). Hayat Boyu Rekabet Projesi, Turizm ve Hayat Boyu Öğrenme Açısından Gaziantep İli Mevcut Durum Analiz Raporu.

Göker, G. (2011). Destinasyon çekicilik unsuru olarak gastronomi turizmi (Balıkesir ili örneği)(Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Balıkesir.

Guzman, T.L. and Canizares, S.S. (2011). Gastronomy, Tourism and destination differentiation: a case study in Spain. Review of Economics & Finance, September, 63-72.

Güler, O., Harçın, S. Ve Kadıoğlu, C.T. (2017). Yiyecek- içecek işletmeleri yöneticileri gözünden Gaziantep’in Dünya gastronomi şehri ünvanının değerlendirilmesi. 1. Uluslararası Turizmin Geleceği Kongresi: İnovasyon, Girişimcilik ve Sürdürebilirlik Kongresi (Futourism 2017,) 28-30 Eylül, Mersin/Türkiye.

Güzelbey, C.C. (2003). Gaziantep mutfağı. Hazırlayan: Koz, M. (2. Baskı). İstanbul: Kitabevi Yayınları, 616-627

Harrington, R.J. (2005). Defining gastronomic ıdentity: the ımpact of environment and culture on prevailing components, texture and flavors in wine and food. Journal of Culinary Science and Technology, 4(2/3), 129-

Hjalager, A. (2004). What do tourists eat and why? Towards a sociology of gastronomy and tourism. Tourism, 52 (2), 195-201.

Hjalager, A., and Corigliano, M.A. (2000). Food for tourists: determinants of an image. International Journal of Tourism Research, 2, 281–93.

Horng, J. and Tsai, C. (2010). Government websites for promoting East Asian culinary tourism: a cross-national analysis. Tourism Management, 31, 74-85.

Ignatov, E. and Smith, S. (2006). Segmenting Canadian culinary tourists. Current Issues in Tourism, 9 (3), 235-255.

Karim, S. A. (2006). Culinary Tourism As a Destination Attraction: An Empirical Examination of the Destination's Food Image and Information Sources (Unpublished Doctora Thesis), Oklahoma State University, Oklahoma.

Kim, Y.G., Eves, A. and Scarles, C. (2009). Building a model of local food consumption on trips and holidays: a grounded theory approach. International Journal of Hospitality Management, 28, 423-431.

Kivela, J. and Crotts, J.C. (2006). Tourism and gastronomy: gastronomy’s influence on how tourists experience a destination. Journal of Hospitality and Tourism Research, 30(3), 354-377.

Kivela, J. and Crotts, J.C. (2005). Gastronomy tourism: a meaningful travel market segment. Journal of Culinary Science and Technology, 4 (2/3), 39-55.

López-Guzmán, T., and Sánchez-Cañizares, S. (2011). Gastronomy, tourism and destination differentiation: a case study in Spain. Review of Economics and Finance, Academic Research Centre of Canada, 63-72.

Nam, J.H. and Lee, T.J. (2011). Foreign travelers’ satisfaction with traditional Korean restaurants. International Journal of Hospitality Management. https://doi.org/10.1016/j.ijhm.2011.02.006

Quan, S. And Wang, N. (2004). Towards a structural model of the tourist experience: an illustration from food experiences in tourism. Tourism Management, 25(3), 297-305.doi: 10.1016/S0261-5177(03)00130-4.

Rand, G.E. and Heat, E. (2006). Towards a framework for food tourism as an element of destination marketing. Current Issues in Tourism, Vol:9, No:3, 206-234.

Serinkaya, E.Y. (2017). Mutfak kültürünün Gaziantep'in geleneksel konutlarında incelenmesi. ARTİUM, 5(1), 27-41.

Shenoy, S. S. (2005). Food tourism and the culinary tourist (Unpublished Doctora Thesis). Clemson University,Canada.

Silkes C. A., Cai L. A. And Lehto X. Y. (2013). Marketing to the culinary tourist. Journal of Travel & Tourism Marketing, 30, 335-349.

Sparks, B., Bowen, J. and Klag, S. (2003). Restaurants and the tourist market. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 15 (1), 6–13.

Unesco Yaratıcı Kentler Listesi, https://en.unesco.org/creative-cities/creative-cities-map (10.04.2018)

Unesco (2018a) http://www.unesco.org.tr/ 10.04.2018

Unesco (2018b) ttp://www.unesco.org.tr/dokumanlar/yaratici_sehirler/654856489614563.pdf (10.04.2018)

Wolf, E. (2006). Culinary tourism: the hidden harvest. Dubuque, IA: Kendall/Hunt Publishing Company.

Yarış, A. (2014). Mardin’de gastronomi turizmi: turist görüşlerine ilişkin bir uygulama (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Mardin Artuklu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mardin.

Yu, C. C. R. (2007). An analysis of the Chinese group tourists' dining-out experiences while holidaying ın Australia and its contribution to their visit satisfaction (Unpublished Doctora Thesis). The Hong Kong Polytechnic University, Hong Kong.

Zgurovskı, K. ve Akın, A. (2016). Spor turizminin gelişimine yönelik alan araştırması (Gaziantep örneği). Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 13 (1), 47-59.

http://www.gcvb.org.tr/yayinlarimiz/gaziantep-mutfagi-brosuru.pdf (10.04.2018)

http://www.turkpatent.gov.tr/TURKPATENT/geographicalRegisteredList/ (10.04.2018)