Eğlence Sektörü Çalışanlarının Örgütsel Bağlılıkları ve Motivasyon Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi: Antalya İli Örneği (Investigation of the Relationship Between Organisational Commitment and Motivation Levels of Entertainment Sector Employees: The Case of Antalya Province)

Abdullah ÇUHADAR; Hulusi ALP; Reha BOZGÜNEY

doi:10.21325/jotags.2025.1738

Yazarlar

Abdullah ÇUHADAR
Hulusi ALP
Reha BOZGÜNEY

DOI:

https://doi.org/10.21325/jotags.2025.1738

Anahtar Kelimeler:

Eğlence sektörü- Örgütsel bağlılık- Motivasyon

Öz

Eğlence sektöründe çalışanların örgüt içindeki adalet algısı, işleyişi ve çalışan davranışlarını etkilemektedir. Çalışanların kaynak dağıtımı, süreçler ve iletişimdeki adalet deneyimleri, örgüte karşı tutumlarını belirlemektedir. Adaletsizlik hissedilmesi, çalışanların motivasyonunu ve bağlılığını azaltabilir. Bu noktadan hareketle oluşturulan bu araştırmanın amacı; eğlence sektöründe çalışan bireylerin örgütsel bağlılık düzeyleri ile motivasyon seviyeleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmanın evrenini Antalya ilinde eğlence sektöründe çalışmakta olan bireyler oluşturmakta iken örneklem grubu 209 denekten oluşmaktadır. Deneklerden elde edilen veriler istatiksel paket programı (SPSS) aracılığıyla analiz edilmiştir. Verilerin dağılımını belirlemek için çarpıklık-basıklık testleri kullanılmıştır. Veri analizi kısmında ölçekler arasındaki ilişkiyi tespit etmek için Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre; içsel motivasyonun örgütsel bağlılıkla pozitif yönde anlamlı ve güçlü bir korelasyon sergilediğini ortaya koymaktadır. Buna karşın, dışsal motivasyonun örgütsel bağlılık üzerindeki etkisinin daha sınırlı olduğu belirlenmiştir. Ayrıca, özdeşleştirici motivasyonun düşük düzeyde bir korelasyon sergilemesi, turizm sektöründe çalışan bireylerin organizasyonlarıyla bütünleşme süreçlerinin her zaman yüksek düzeyde gerçekleşmeyebileceğine işaret etmektedir. Bu bulgu, çalışanların örgütsel kimlikle özdeşleştirici düzeylerinin, sektörün dinamik yapısı ve olası yüksek personel devir hızı gibi faktörlerden etkilenebileceği şeklinde yorumlanabilir.

Referanslar

Allen, N. J., & Meyer, J. P. (1996). Affective, Continuance, and Normative Commitment to the Organization: An Examination of Construct Validity. Journal of Vocational Behavior, 49(3), 252-276. https://doi.org/10.1006/jvbe.1996.0043

Awamleh, N. A. (1996). Organizational commitment of civil service managers in Jordan: a field study. Journal of Management https://doi.org/10.1108/02621719610117277

Balcı, A. (2017). Örgütsel bağlılık ve motivasyon arasındaki ilişki: Bir alan araştırması. İstanbul: Beta Yayınları.

Burgess, R., & Turner, S. (2000). Seven key features for creating and sustaining commitment. International Journal of https://doi.org/10.1016/S0263-7863(99)00023-X

Büyüköztürk, Ş., Çakmak K., E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2011). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (Genişletilmiş 12. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.

Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2000). The "What" and "Why" of Goal Pursuits: Human Needs and the Self-Determination of Behavior. Psychological Inquiry, 11(4), 227-268. https://doi.org/10.1207/S15327965PLI1104_01

Dimitriadou, E., Kouriati, A., Karampela, S., Tafidou, A., & Bournaris, T. (2023). The Three Dimensions of Small Accommodation Businesses and Their Efficiency. Tourism and Hospitality, 4(3), 467-482. https://doi.org/10.3390/tourhosp4030029

Frankel R. J., Wallen E. N. & Hyun, H. H. (2011). How To Design And Evaluate Research In Education. (8.Baskı). New York: McGraw-Hill.

George, D., & Mallery, P. (2016). IBM SPSS Statistics 23 Step by Step: A Simple guide and reference. New York: Routledge.

Geyik, H., Demir, S., Evirgen, Ş., Arı, B., Türker, A., & Güzel, E. (2025). Otel çalışanlarında rekreasyonel aktivitelerin iş stresiyle ilişkisi; Antalya ili örneği. Nortis Journal of Sports Sciences, 1(2), 49-57.

Guetzkow, H. S. (1955). Multiple loyalties: Theoretical approach to a problem in international organization (Vol. 4). Princeton University.

Geyik, H., Demir, S., Evirgen, Ş., Arı, B., Türker, A., & Güzel, E. (2025). Otel çalışanlarında rekreasyonel aktivitelerin iş stresiyle ilişkisi; Antalya ili örneği. Nortis Journal of Sports Sciences, 1(2), 49-57.

Güçlü, H. (2006). Turizm Sektöründe Durumsal Faktörlerin Örgütsel Bağlılık Üzerindeki Etkisi (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.

Güven, A. (2018). İş motivasyonu ve çalışan performansı. İstanbul: Nobel Yayıncılık.

Karasar, N. (2012). “Bilimsel Araştırma Yöntemi”, 23. Basım, Nobel Akademik Yayıncılık, Ankara.

Kohn, A. (1993). Why Incentive Plans Cannot Work. Harvard Business Review, 71(5), 54-63.

Meyer, J. P., & Allen, N. J. (1991). A three-component conceptualization of organizational commitment. Human Resource Management Review, 1(1), 61-89. https://doi.org/10.1016/1053-4822(91)90011-Z

Moslem, S. (2015). İş tatmininin çalışan motivasyonu üzerine etkileri: Türk inşaat sektöründe bir araştırma (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Çukurova Üniversitesi, Adana.

Obeng, K., & Ugboro, I. (2003). Organizational commitment among public transit employees: An assessment study. In Journal of the Transportation Research Forum (Vol. 42, No. 2, pp. 83-98).

Orpia, C. B. (2022). Work Performance Influence on Employee Motivation and Business Productivity in the Accommodation Industry of Ilocos Norte, Philippines. Technium Soc. Sci. J., 35, 433.

Polat, Ç., Bitiktas, F. & Açık, A. (2022). Türkiye’de Yat ve Kruvaziyer Turizmi Gelirleri: Antalya Örneği. Journal of Maritime Transport and Logistics, 3(2), 76-89. https://doi.org/10.52602/mtl.1113233

Steers, R. M. (1981). Introduction to organizational behavior. Santa Monica-California: Goodyear Publishing Company Inc.

Türker, M. (2013). The Mediating Role of Motivation Types in Employees’ Organizational Commitment and Perceived Leadership Styles Relationship. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Organizational Behavior Bilim Dalı. İstanbul.

Ural, A., & Kılıç, İ. (2005). Bilimsel araştırma süreci ve SPSS ile veri analizi. Ankara: Detay Yayıncılık.

Wasti, S. A. (2003). Örgütsel bağlılığı belirleyen evrensel ve kültürel etmenler: Türk kültürüne bir bakış. Z. Aycan, (Ed.), Türkiye’de yönetim, liderlik ve insan kaynakları uygulamaları içinde (201-224). Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.

Whyte, W. H. (1956). The organizational man. NY. Simon and Schuster. Wold, A., & Wennerås, C. (1997). Nepotism and sexism in peer review. Nature, 387(6631), 341-343.

Yalçın, A., & İplik, F. N. (2005). Beş Yıldızlı Otellerde Çalışanların Demografik Özellikleri ile Örgütsel Bağlılıkları Arasındaki İlişkiyi Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma. Adana İli Örneği. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(1): 395-412.