Gastronomi Turizmi Kapsamında Samsun Mutfağına Özgü Turistik Bir Ürün: Bafra Pidesi
Anahtar Kelimeler:
Turizm- Alternatif turizm- Gastronomi- Türk mutfak kültürü- Bafra pidesiÖz
“Yemekler” ya da daha genel bir ifadeyle “mutfak kültürü”, milletlerin kültürel
zenginliğini ortaya koyan unsurların başında gelmektedir. Bu bağlamda dünyadaki en
zengin üç mutfaktan biri olan Türk mutfağı turistler için ilgi çekici olarak nitelendirebilir.
Turistlerin yeni tatlar keşfetmek amacıyla seyahat etmesi olarak adlandırılan gastronomi
turizmi sayesinde, bölgeye özgü yemekler sunularak o bölgeye ait kültürel kimlik ve miras
yansıtılmakta olup bölgenin yemek kültürü ön plana çıkartılarak ve diğer turizm
unsurlarıyla birleştirilerek turistlerin tatmin düzeyleri ve tekrar ziyaretleri
artırılabilmektedir. Bu kapsamda araştırmanın amacı, Türk mutfağından Bafra’ya özgü
tescillenen Bafra Pidesinin besin değerlerinin incelenerek gastronomi ağırlıklı turizm
açısından önemini ortaya koymak ve Bafra Pidesinin turistik tanıtımına yönelik ilgili kişi,
kurum ve kuruluşlara öneriler getirmektir. Bu araştırma, bölgenin yemek kültürünün ön
plana çıkartılması, diğer turizm türleri ile gastronomi amaçlı turizmi birleştirmeye yönelik
öneriler getirilebilmesi ve bölgesel kalkınma açısından ilgili kişi, kurum ve kuruluşlara
çıkarımlar sunabilmesi açısından önem taşımaktadır.
Referanslar
Albayrak, A. (2013a). “Alternatif Turizm”, Detay Yayıncılık, 1. Baskı, Ankara.
Albayrak, A. (2013b). Farklı Milletlerden Turistlerin Türk Mutfağına İlişkin Görüşlerinin Saptanması Üzerine Bir Çalışma .Journal of Yaşar University, 30(8),5049-5063.
Arlı, M. ve Gümüş, H. (2007).Mutfak Kültüründe Çorbalar. ICANAS, Uluslararası Asya ve Kuzey Afrika
Çalışmaları Kongresi. 10-15 Eylül, Ankara, 143-158.
Arvas, A. (2013). Geçmişten Bugüne Geleneksel Bir Lezzet: İskilip Dolması. The Journal of Academic Social
Science Studies, 6(1), 229-239.
Bafra Ticaret ve Sanayi Odası. Bafra Pidesinin Tarihçesi.
https://www.bafratso.org.tr/index.cfm?action=bafrapidesi&page=pide_hakkinda. [Erişim Tarihi: 19.12.2016].
Birdir, K ve Akgöl, Y. (2015). Gastronomi Turizmi ve Türkiye’yi Ziyaret Eden Yabancı Turistlerin Gastronomi Deneyimlerinin Değerlendirilmesi. İşletme ve İktisat Çalışmaları Dergisi, 3(2), 57-68.
Bucak, T. ve Arıcı, Ü.E. (2013). Türkiye’de Gastronomi Turizmi Üzerine Genel Bir Değerlendirme. Balıkesir
Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(30), 203-216.
Canbolat, E. ve Çakıroğlu, F.P.(2015). Tarihi Çarşamba Kıvratması. III. Uluslararası Halk Kültürü Sempozyumu, 8-10 Ekim, Ankara.
Cömert, M. (2014). Turizm Pazarlamasında Yöresel Mutfakların Önemi ve Hatay Mutfağı Örneği. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 2(1), 64-70.
Çevik, S. ve Saçılık, M.Y. (2011). Destinasyonun Rekabet Avantajı Elde Etmesinde Gastronomi Turizminin Rolü: Erdek Örneği. 12. Ulusal Turizm Kongresi 30 Kasım- 4 Aralık, Düzce.
Delemen, İ. (2001). “Antik Dönemde Beslenme”, Ege Yayınları, 1. Baskı, İstanbul.
Durlu-Özkaya, F., Sünnetçioğlu, S. ve Can, A. (2013). Sürdürülebilir Gastronomi Turizmi Hareketliliğinde Coğrafi İşaretlemenin Rolü. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 1(1), 13-20.
Dünya Turizm Örgütü (UNWTO), (2012). Global Report on Food Tourism.
http://dtxtq4w60xqpw.cloudfront.net/sites/all/files/pdf/global_report_on_food_tourism.pdf, [Erişim Tarihi: 03.02.2016].
Ertaş, Y. ve Gezman-Karadağ, M. (2013). Sağlıklı Beslenmede Türk Mutfak Kültürünün Yeri. Gümüşhane
Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 2(1), 117-136.
Güler, S. (2010). Türk Mutfak Kültürü ve Yeme İçme Alışkanlıkları. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler
Dergisi, 26, 24-30.
Güneş, S.G. (2013). Sağlık turizmi. Tengilimoğlu, D. (Ed.), Bölüm 1: Turizm kavramı, turizmin tarihçesi, ülke ekonomilerine katkısı ve turizm istatistikleri.s.17-47, Ankara, Siyasal Yayın Dağıtım.
Kaşlı, M.,Cankül, D., Köz, E.N. ve Ekici, A. (2015). Gastronomik Miras ve Sürdürülebilirlik: Eskişehir Örneği.
Eko-Gastronomi Dergisi, 1(2), 27-46.
Kaypak, Ş. (2012). Ekolojik Turizm ve Sürdürülebilir Kırsal Kalkınma.KMÜ Sosyal ve Ekonomı̇k Araştırmalar Dergı̇si, 14(22), 11-29.
Kodaş, D. Ve Dikici, E. (2012). Ahlat, Kırsal Bölgesinde Gastronomi Turizminin Muhtemel Toplumsal Etkileri Üzerine Nitel Bir Çalışma. Aksaray Üniversitesi İİBF Dergisi, 4(2), 51-68.
Kozak, M. (2014).”Sürdürülebilir Turizm”, Detay Yayıncılık, 1. Baskı, Ankara.
Maç, N. (2006). Alternatif Turizm Potansiyeli ve Konya. Konya Ticaret Odası Etüd – Araştırma Servisi Bilgi
Raporu, s. 2-11.
Marzella, D.A. (2008). Culinary Tourism: Does Your Destination Have Potential. Travel
Marketing Decisions. http://www.atme.org/pubs/uploads/TMDWinter2008CulinaryTourism.pdf, [Erişim
Tarihi: 03.02.2016].
Soykan, F. (2003). Kırsal Turizm ve Türkiye Turizmi İçin Önemi. Ege Coğrafya Dergisi, 12, 1-11.
Şanlıer, N. (2005). Yerli ve Yabancı Turistlerin Türk Mutfağı Hakkındaki Görüşleri.Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(1), 213-227.
Şengel,S. (2010). “Aybastı-Kabataş Kurultayı Yerel Değerler ve Yayla Turizmi”. Detay Yayıncılık, 1. Baskı,
Ankara.
T.C. Samsun Valiliği (2015). Samsun “Güneşin Doğduğu Şehir”. Ekin Kitap Görsel Yayıncılık, 6. Baskı, İstanbul.
Topay, M ve Parladır, M.Ö. (2015). Isparta İli Örneğinde CBS Yardımıyla Alternatif Turizm Etkinlikleri İçin
Uygunluk Analizi. Tarım Bilimleri Dergisi, 21, 300-309.
Türk Patent Ensitüsü (TPE), (2005). Coğrafi İşaret Tescil Belgesi.
http://www.tpe.gov.tr/TurkPatentEnstitusu/resources/temp/93FED4CC-0FCF-4006 8CEB73A1196A72E6.pdf, Erişim Tarihi: [Erişim Tarihi: 16.02.2016].
Türkiye Seyahat Acenteleri Birliği (TÜRSAB), (2015). TÜRSAB Gastronomi Turizmi Raporu.
http://www.tursab.org.tr/dosya/12302/tursab-gastronomi-turizmi-raporu_12302_3531549.pdf [Erişim Tarihi: 13.12.2016].
Yayınlanmış
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2022 Journal of Tourism & Gastronomy Studies
Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
