Bolu Kent Markası Oluşturma Sürecinde Aşçılık Kültürü ve Gastronomi Turizminin Önemi: BOLGAMER Önerisi

Yazarlar

  • Nail HOŞCAN
  • Koray GENÇ
  • Serkan ŞENGÜL

Anahtar Kelimeler:

Bolu- Aşçılık- Gastronomi turizmi- Marka kent

Öz

Bolu ve Mengen denildiğinde akla gelenlerin başında köklü bir aşçılık kültürü yer almaktadır.
Birçok turizm destinasyonu yerel yemeklerini ve yemek kültürünü ön plana çıkarır, ancak
birçoğunun gerçekten rakiplerinden ayıran bir özelliği olduğu söylenemez. Bolu’da aşçılık
kültürünün deneyimle bir araya getirilmesi ve bu köklü kültürün üzerine inşa edilecek olan
markalaşma çalışmalarına dönük faaliyetler, ziyaretçilerin ve medyanın ilgisini artırıp, kentin
popülerliğine katkı sağlayabilir. Özellikle gastroturistlerin sayısı ve yaptıkları harcamalar, kentler
için önemli bir gelir kaynağı oluşturmakta ve istihdamı artırmaktadır. Bireylere ve topluma sağladığı
katkıların ise, uzun vadede ekonomik gelişmeyi beraberinde getirme potansiyeli vardır. Bolu, sosyal,
ekonomik, kültürel, altyapı verileriyle ve özellikle doğa ve kültür turizmi kaynaklarıyla büyük
ölçüde markalaşmaya hazır bir kent olarak göze çarpmaktadır. Mevcut değerlerine ek olarak, aşçılık
kültürü merkezli bazı çalışmaların markalaşmasında önemli bir katkısı olacağı öngörülmektedir. Bu
çalışma, dünyada aşçılık mesleğinin bir yöre geleneği olduğu tek yer olan Mengen’in Bolu’ya
sağlayacağı olanakları mevcut literatür taramasıyla ortaya koyarken, aynı zamanda Bolu’nun kent
markalaşması potansiyeline olası katkılarını da değerlendirmektedir.

Referanslar

Akarçay, E., & Suğur, N. (2015). Dışarıda Yemek: Eskişehir'de yeni ora sınıfın fast-food yeme içme

örüntüleri. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 18(1), 1-29.

Alaş, B. (2009, Mayıs). Marka Kent Olmak. İzmir Ticaret Odası Pusula Dergisi, s.

www.izto.org.tr/portals/0/pusuladergisi/2009/05-06/5.pdf.

Amin, A. (1994). Post-fordism: Models, Fantasies and Phantoms of Transition. A. Amin içinde, PostFordism: A Reader (s. 1-39). Oxford: Blackwell with the International Journal of Urban and Regional

Research.

Anholt, S. (2006). The Anholt-GMI city brands index how the world sees the world's cities. Place

Branding, 2(1), 18-31.

Apaydın, F. (2011). Şehir Pazarlaması. Ankara: Nobel Yayınevi.

Aramberri, J. (2007). Tourism and Development Marketing: Industry Challenges and Opportunities. A.

Gündoğdu Aksungur, & İ. Kastal (Dü.), Turizmde Markalaşma Semineri içinde (s. 8-10). Palma de

Mallorca: T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı.

Arman, A. (2011). Türk Mutfak Kültürü Tanıtım Sorunu: Mengen Mutfağı Örneği . Düzce: Düzce

Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Turizm ve Otel İşletmeciliği Anabilim Dalı, Yüksek Lisans

Tezi.

Asplund, C. (2014, 11 04). Yerel yönetimlerde günün modası; "Marka Şehir" olmak. (E. Acar, Röportaj

Yapan) Radikal Gazetesi.

Bali, R. N. (2004). Tarz-ı Hayat’tan Life Style’a Yeni Seçkinler. İstanbul: İletişim Yayınları.

Bolu Mutasarrıflığı. (1916). Müstakil Bolu Sancağı Salnâmesi. (H. Birgören, Dü.) Bolu: Bolu Belediyesi,

Bolu Araştırmaları Merkezi.

Bolu Mutasarrıflığı. (1918). Müstakil Bolu Sancağı Salnâme-i Resmîsi. (H. Birgören, Dü.) Bolu: Bolu

Belediyesi, Bolu Araştırmaları Merkezi.

Bulu, M., & Eraslan, İ. H. (2008). Bolu İli Turizm Sektörünün Uluslararası Rekabetçilik Analizi. Seyahat

ve Otel İşletmeciliği Dergisi , 5(1).

Bureau of Labor Statistics. (2015). Occupational Outlook Handbook, 2016-17 Edition. Chefs and Head

Cooks. U.S. Department of Labor.

Burnaz, E. (2007). Trabzon İlinin Pazarlanabilirliği Üzerine Bir İnceleme”,. Trabzon: Karadeniz Teknik

Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme ABD, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.

Chaney, S., & Ryan, C. (2012). Analyzing the evolution of Singapore's World Gourmet Summit: An

example of gastronomic tourism. International journal of hospitality management 31.2 (2012): 309-

, 31(2), 309-318.

Çağlı, I. B. (2012). Türkiye’de Yerel Kültürün Turizm Odaklı Kalkınmadaki Rolü: Gastronomi Turizmi

Örneği. İstanbul: İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Şehir ve Bölge Planlama ABD,

Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.

Çay, S. (2012, Nisan). Bir Kent Nasıl Marka Olur? GM Turizm ve Yönetim Dergisi, s.

http://gmdergi.com/online/?p=736.

Çitil, N. (2014). Yerel Markalaşmaya Hukuki Yaklaşım. Marka Kent Sandıklı Sempozyumu Bildiriler

Kitabı (s. 209-223). Afyonkarahisar: Afyonkocatepe Üniversitesi.

Dağdelen, İ. (2005). Post-Fordizm. Mevzuat Dergisi, 8(90), 1-10.

Doğan, M. (2010). Mengen Havzasının Beşeri ve Iktisadi Coğrafyası. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal

Bilimler Enstitüsü Coğrafya, Beşeri ve Iktisadi Coğrafya.

Fan, Y. (2006). Branding the nation: What is being Branded? Journal of Vocation Marketing, 12(1), 5-14.

Fendal, D. (2012). Türkiye’deki Kahve ve Mutfak Kültürünün Dönüşümü Üzerinden Küreselleşme

Sürecinde Küresel ve Yerel Kültürün Etkileşim ve Eklemlenişi. Galatasaray Üniversitesi İletişim

Dergisi, 147-180.

Görkemli, H. N., & Solmaz, B. (2012). Bilim Merkezlerinin Kent Markalaşmasındaki Rolü ve Konya

Örneği. Gazi Üniversitesi İletişim Fakültesi, İletişim Kuram ve araştırma Dergisi(34), 98-109.

Gülçubuk, A., & Teker, E. (2005). Şehir ve Yörelerin "Marka" Olarak Algılanması ve Markalaşma Sürecini

Etkileyen Faktörler. Marka Yönetimi Sempozyumu Bildiriler Kitabı (s. 99-104). Gaziantep: TMMOB

Makine Müh. Odası.

Güzel Şahin, G., & Ünver, G. (2015). Destinasyon Pazarlama Aracı Olarak “Gastronomi Turizmi”:

İstanbul’un Gastronomi Turizmi Potansiyeli Üzerine Bir Araştırma. Journal of Tourism and

Gastronomy Studies, 63-73.

Hanna, S., & Rowley, J. (2008). An analysis of terminology use in place branding. Place branding and

public diplomacy, 4(1), 61-75.

İlgüner, M. (2015, Mart 14). Marka olmak, tercih edilmek demektir. (G. S. Dergisi, Röportaj Yapan)

İlgüner, M., & Asplund, C. (2015, Mart 14). Marka Şehir. İstanbul: Markating Yayınları.

İsen, İ. (2013). Bir Şehrin Markalaşması Ve Şehir Pazarlaması Açısından İncelenmesi: Örnek Bir

Uygulama. Niğde: Niğde Üniversiesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme ABD, Yayımlanmamış

Yüksek Lisans Tezi.

Kaypak, Ş. (2013). Küreselleşme Sürecinde Kentlerin Markalaşması ve Marka Kentler. C.Ü. İktisadi ve

İdari Bilimler Dergisi, 14(1), s. 335-355.

Kesici, M. (2012). Kırsal turizme olan talepte yöresel yiyecek ve içecek kültürünün rolü. Karamanoğlu

Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi(2), 33-37.

Koçak, A., & Özer, A. (2004). Marka Değeri Belirleyicileri: Bir Ölçek Değerlendirmesi. Ulusal Pazarlama

Kongresi , (s. 6-8). Ankara.

Kotler, P. (1997). P. Kotler Marketing Management: Analysis, Planning, Implementation and Control (9th

ed.) (9 b.). NJ: Prentice-Hall, Upper Saddle River.

Kotler, P. (2004). Opinion pieces: Where is place branding heading. Place Branding,Vbl. 1, No. l,pp. 12-

, 1(1), 12-35.

Kozak, N. (2009). Eskişehir Turizminde Talep Yaratmaya İlişkin Öngörüler. 39. Turizm Haftası

Etkinlikleri. Eskişehir.

Kurtarır, E. (2006). Kentsel Bir Politika Olarak Küreselleşen Kentlerin Mekan Pazarlama Stratejilerinin

Değerlendirmesi. İstanbul: Yıldız Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.

Mengen Kaymakamlığı. (1998). Aşçılar Diyarı Mengen. Bolu: Mengen Köylere Hizmet Götürme Birliği.

Nonzioli, J. (2007). Turizmde Markalaşma ve Yenilik. A. Güdoğdu Aksungur, & İ. Kastal (Dü.), Turizmde

Markalaşma Semineri içinde (s. 4-8). Palma de Mallorca: T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı.

Paddison, R. (1993). City marketing, image reconstruction and urban regeneratio. Urban studies 30.2

(1993): 339-349., 30(2), 339-349.

Persson, P.-E. (2000). Community impact of science centers: Is there any? Curator: The Museum Journal,

(1), 9-17.

Rainisto, S. (2003). Success Factors Of Place Marketing: A Study of Place Marketing Practice In Northern

Europe And United States. Helsinki: Helsinki University of Technology.

Richards, G., & Wilson, J. (2004). The impact of cultural events on city image: Rotterdam, cultural capital

of Europe 2001. Urban studies, 41(10), 1931-1951.

Roney, S. A. (2002). Post Fordizme Geçiş sürecinin Turizme Yansımaları: Kitle Turizmi ve Alternatif

Turizm. Turizm Araştırmaları Dergisi, 13(1), 9-14.

Saran, M. (2005). Kent Pazarlaması: Güçlü Bir Kent İmajı ve Kent Markası Oluşturmak. TMMOB Makine

Müh. Odası, Marka Yönetimi Sempozyumu, (s. 105-110). Gaziantep.

Şahin, G. (2010). Turizmde Marka Kent Olmanın Önemi: İstanbul Örneği . Ankara: Ankara Üniversitesi,

Sosyal Bilimler Enstitüsü, Halkla İlişkiler ve Tanıtım Anabilim Dalı, Yayınlanmamış Yüksek Lisans

Tezi.

Şarkaya İçellioğlu, C. (2014). Kent turizmi ve marka kentler: turizm potansiyeli açısından İstanbul’un

SWOT analizi. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi(1), 37-55.

T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı. (2007). Türkiye Turizm Stratejisi 2023 Eylem Planı . Ankara: T.C. Kültür

ve Turizm Bakanlığı.

T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı. (2015, Şubat 11). T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Araştırma ve Eğitim

Genel Müdürlüğü. Şubat 11, 2015 tarihinde T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Araştırma ve Eğitim

Genel Müdürlüğü: http://aregem.kulturturizm.gov.tr/TR,11777/somut-olmayan-turk-kultur-mirasidaire-baskanligi.html adresinden alındı

T.C. Manisa Valiliği, AB Projeler ve Dış İlişkiler Koordinasyon Merkezi. (2013). Manisa Turizm Marka

Kent Stratejik Kalkınma Planı. Manisa: T.C. Manisa Valiliği.

Turizm&Yatırım. (2013, Haziran 1). Otellerde Gastronomi: Gelirlerini artırmak isteyen oteller,

gastronomiye yatırım yapıyor. Turizm Yatırım İşletme ve Endüstri Dergisi(11), s. 6-8.

TÜBİTAK. (2016, 01 10). Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu. 01 10, 2016 tarihinde

Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu: http://www.tubitak.gov.tr/tr/destekler/bilim-vetoplum/ulusal-destek-programlari/4003/icerik-bilim-merkezi-nedir adresinden alındı

Vural, B. B. (2010). Şehir markası yaratma süreci ve Edirne şehir markası için bir model önerisi . Edirne:

Trakya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Wolf, E. (2006). Culinary Tourism: The Hidden Harvest: a Dozen Hot and Fresh Reasons how Culinary

Tourism Creates Economic and Community Development. Dubuque, Iowa: Kendall/Hunt.

Yaman, G. (2008). Marka Kent Olmanın Turizmde Önemi: Sakarya Örneği. Ankara: T.C. Kültür ve

Turizm Bakanlığı Dış İlişkiler ve AB Koordinasyon Dairesi Başkanlığı Uzmanlık Tezi.

Yeygel, S. (2006). Postmodern Toplumsal Yapının Pazarlamaya Getirdiği Yeni Boyut: Topluluk

Pazarlaması (Tribal Marketing). Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, 6(38), 197-228.

Yılmaz, G. K., Karaman, E., & Karaman, G. (2013). Marka Şehir Olabilmenin Yeni Boyutu:

Kullanılabilirlik. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 69-76.

Yayınlanmış

30-12-2022

Nasıl Atıf Yapılır

Bolu Kent Markası Oluşturma Sürecinde Aşçılık Kültürü ve Gastronomi Turizminin Önemi: BOLGAMER Önerisi. (2022). Turizm & Gastronomi Çalışmaları Dergisi, 4(Special Issue 1), 52-76. https://jotags.net/index.php/jotags/article/view/172