Çay Turizmi: Doğu Karadeniz Bölgesinde Uygulanabilirliği Üzerine Değerlendirme (Tea Tourism: Evaluation on Applicability in the Eastern Black Sea Region)
DOI:
https://doi.org/10.21325/jotags.2020.643Anahtar Kelimeler:
Çay- Kültür- TurizmÖz
Turistler gittikleri destinasyonda tarihi, doğal güzellikleri ziyaret etmenin yanı sıra kültürel değerleri içeren yerel lezzetleri de deneyimlemek ve bu yerel lezzetlerin hikâyesini öğrenmek istemektedir. Turistler için ziyaret ettikleri bölgenin gastronomik lezzetleri ve mutfak kültürleri ile bu ürünlerin hikâyesi de birer çekim yeri unsurlarındandır. Çekim yeri unsurları içerisinde sosyokültürel özellikler taşıyan Türk çay kültürü ve çayı bir turistik ürün olarak pazarlanabilir. Çay ülkemizde yalnızca tarımsal ve ekonomik bir ürün olmakla kalmayıp bir kültür göstergesi konumundadır. Çayın bir turistik ürün olarak kullanılması Türk çayının dünyada tanıtılması açısından etkili olmasının yanı sıra yeni bir turistik akım yaratarak çay yetiştirilen bölgelerde ekonomik açıdan da canlanma sağlayacaktır. Çay turizmi alternatif turizm türlerinden kırsal turizm ve gastronomi turizmi çerçevesinde ele alınan bir konudur. Bu çalışma Türkiye’nin çay turizmi potansiyelini ve Doğu Karadeniz Bölgesi’nde uygulanabilirliğini araştırmayı amaçlamaktadır. Araştırma kapsamında doküman incelemesi yöntemi kullanılmıştır. Öncelikle Türkiye’nin çay turizmi ile ilgili hedefleri incelenmiş, atılması planlanan adımlar ve dünyadaki örnekler karşılaştırılmıştır. Daha sonrasında ise Türkiye’de çay turizmi ile ilgili mevcut ve geçmişteki örnekler değerlendirilmiştir.
Referanslar
Aslam, M.S.M., & Jolliffe, L. (2015). Repurposing colonial tea heritage through historic lodging. Journal of Heritage Tourism, 10(2), 111-128.
Cheng, S., Xu, F., Zhang, J., & Zhang, Y. (2010). Tourists' attitudes toward tea tourism: a case study in Xinyang, China. Journal of Travel & Tourism Marketing, 27(2), 211-220.
Cheng, S., Hu, J., Fox, D., & Zhang, Y. (2012). Tea tourism development in Xinyang, China: stakeholders’ view. Tourism Management Perspectives, 2 -3,28-34.
Datta, C. (2018) Future prospective of tea-tourism along with existing forest-tourism in Duars, West Bengal, India. Asian Review of Social Sciences, 7 (2), 33-36.
Demirçivi, M.B.(2018). Ekonomik bir değer olarak çay, Altaş. A. (Ed.) Tüm yönleriyle çay ve çay turizmi içinde (ss. 130-141 ). Ankara: Detay Yayıncılık.
Doğan, S. (2018). Çayın tanımı ve tarihçesi. Altaş, A. (Ed.), Tüm yönleriyle çay ve çay turizmi içinde (ss. 2-8). Ankara: Detay Yayıncılık.
Eröz, S., & Bozok, D. (2018). Çay turizmi ve Rize ili potansiyeli. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi, 53 (3), 1159-1176.
Fernando, P.I.N., Kumari, K.W.S.N., & Rajapaksha, R.M.P. D.K. (2017). Destination marketing to promote tea tourism socio-economic approach on community Development. International Review of Management and Business Research, 6(1), 68-75.
Forster, N. (1995). The analysis of company documentation. In Casell, C. and Symon, G. (Eds.). Qualitative methods in organizational research: A Practical Guide, London: Sage.
Geoffrey, S., Wall, Y., & Wang, Y. (2019). Integrating tea and tourism: a sustainable livelihoods approach. Journal of Sustainable Tourism, 27 (10), 1591-1608.
Hajiboland, R. (2017). Environmental and nutritional requirements for tea cultivation, Folia Hort. 29(2), 199-220.
Jolliffe, L. (2007). Tea and tourism: Tourists, traditions and transformations. Clevedon, UK: Channel View Publications.
Jolliffe, L., & Aslam, M.S.M. (2009). Tea heritage tourism: evidence from Sri Lanka. Journal of Heritage Tourism, 4(4), 331-344.
Karaşah, B. (2019). Kırsal Turizm kapsamında çay turizminin değerlendirilmesi: Artvin örneği. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 38 (12), 1169-1175.
Kaygısız, N.(2018). Çay Turizmi. Altaş, A. (Ed.) Tüm yönleriyle çay ve çay turizmi içinde (ss. 75-84 ). Ankara: Detay Yayıncılık.
Özçırak, M. (2019). Çay sektörü ve Türkiye ekonomisi (Yüksek Lisans Tezi). Bursa Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa.
Özyazıcı, M. A., Sağlam, M., Dengiz, O., & Erkoçak, A. (2014). Çay tarımı yapılan topraklara yönelik faktör analizi ve jeoistatistik uygulamaları: Rize ili örneği. Toprak Su Dergisi, 3 (1), 22-23.
Oğuz, T. (2020). Kırsal Turizm. Olcay, A. (Ed.) Alternatif turizm içinde (ss.303-324). Ankara: Detay Yayıncılık
Su, M. M., Wall, G., & Wang, Y. (2019). Integrating tea and tourism: A sustainable livelihoods approach. Journal of Sustainable Tourism, 27(10), 1591-1608.
Sharma, S.K., & Bhowmick, S. (2016). Tea tourism in Darjeelıng. IJARIIE, 2(4), 1120-122.
Sultana, S., & Khan, S. R. (2018) Factors determining tourism: A framework to promote tea tourism destination in Chittagong. Global Journal of Management and Business Research, 18(1), 2249-4588.
Çay Sektörü Raporu (2015). http://www.caykur.gov.tr/CMS/Design/Sources/Dosya/Yayinlar/104.pdf 06.07.2020 tarihinde alınmıştır.
Çay Sektörü Raporu (2019).
http://www.caykur.gov.tr/Pages/Yayinlar/YayinDetay.aspx?ItemType=5&ItemId=721 06.07.2020 tarihinde alınmıştır.
Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Çay İhtisaslaşma Koordinatörlüğü Çay Çalıştayı (2019). Çalıştay Sonuç Raporu, http://cayihtisas.erdogan.edu.tr/Files/ckFiles/cayihtisas-erdogan-edu tr/%C3%87AY%20%C3%87ALI%C5%9ETAYI%20K%C4%B0TAP%C3%87I%C4%9EI.pdf 08.07.2020 tarihinde alınmıştır.
Rize Çay Araştırma ve Uygulama Merkezi’nin Kurulması Teknik Yardım Projesi (2008). Çay turizmi stratejisinin ve eylem planının geliştirilmesi, https://www.rtb.org.tr/uploads/files/791-
Yayınlanmış
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2023 Journal of Tourism & Gastronomy Studies
Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
