Yerel Halkın Kültürel Duyarlılık Düzeylerinin İncelenmesi (Examination of Cultural Sensitivity Levels of Locals)

Yazarlar

  • Arzu KILIÇLAR
  • Gizem PALA

DOI:

https://doi.org/10.21325/jotags.2019.527

Anahtar Kelimeler:

Kültür- Yerel halk- Kültürlerarası iletişim- Kültürel duyarlılık

Öz

Dünyada hızla artan teknolojik gelişmeler, iletişim olanakları ve aktif kullanımı, insanların beklenti ve taleplerinin farklılaşması, tüm bunların yanında artan stres ve özgür zaman gibi faktörler insanları içinde bulundukları ya da sürekli yaşadıkları ortamlardan kısa süreli de olsa uzaklaşabilme fikrine yöneltmektedir. İnsanların bu eylemi gerçekleştirmeleri turizm olgusuyla yakın ilişkilidir. Yerli ve yabancı turistlerin özellikle özgüne, bozulmamışa kısaca otantik olana ulaşabilme ve deneyimleyebilme fikri turizm hareketleri noktasında güçlü bir motivasyondur. Bu noktada farklı kültürlerden insanların bir araya gelebilmelerine imkân tanıyan turizm sayesinde kültürel duyarlılık ve kültürlerarası iletişim, kültürel farklılıkları kabul edebilme fikri önemle durulması gereken konulardır. Çünkü bir destinasyonda turizmin sürdürülebilirliği açısından yerel halk önemli bir görev üstlenmektedir. Bu doğrultuda araştırma her yıl binlerce turiste ev sahipliği yapan Kapadokya bölgesinin önemli destinasyonlarından biri olan Ürgüp’te gerçekleştirilmiştir. Araştırmada ilgili alan yazın taraması yapılmıştır. 402 kişi ile yüz yüze anket çalışması gerçekleştirilmiş ve analizler sonucunda veriler elde edilmiştir. Turistik bir bölgede önemli bir aktör olan yerel halkın kültürel duyarlılık düzeylerinin farklı değişkenler doğrultusunda turizmin gelişimine etkisi araştırılmıştır.

 

Referanslar

Avcıkurt, C. (2009). Turizm Sosyolojisi Genel ve Yapısal Yaklaşım (3. Baskı). Ankara: Detay Yayıncılık.

Asunakutlu, T. ve Safran B. (2004). “Kültürel Farklılıklardan Kaynaklanan Çatışmalara Yönelik Bir Araştırma Marmaris Turizm Sektörü Örneği”. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6, (1), 26-49.

Bennett, M. J. (1998). Intercultural Communication: A Current Perspective. Basic Concepts of Intercultural Communication: Selected Readings. ed. Milton J. Bennett. USA: Intercultural Press, 26.

Bilgiçer, M. C. (2011). Kültürler Arası Yönetim: Konaklama İşletmeleri Çalışanlarının Kültürler Arası Uyum Becerileri Üzerine Bir Çalışma, Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.

Bozkurt, V. (2015). Değişen Dünyada Sosyoloji (12. Baskı). Bursa: Ekin Yayın Dağıtım.

Bulduk S, Tosun H, Ardıç E. (2001). “Türkçe kültürlerarası duyarlılık ölçeğinin hemşirelik öğrencilerinde ölçümsel özellikleri”. Türkiye Klinikleri J Med Ethics, 19(1): 25-31.

Bulduk, S., Usta, E., Dinçer Y. (2017). “Kültürlerarası Duyarlılık ve Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi: Bir Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu Örneği”. Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 7 (2): 74.

Chen, G,. Starosta, W. J. (1996). Intercultural Communication Competence: A Synthesis. Communication Yearbook. California: Sage Publications ed. Brant B. Burleson. c. 19: 353-383.

Chen, G. (1997). “A Review of the Concept of Intercultural Sensitivity”. California: Sage Publications Human Communication, 1(1), 1-16.

Doğan, İ. (2008). Sosyoloji Kavramlar ve Sorunlar (8. Baskı). Ankara Pegem Akademi.

Erdoğan, İ. (2008). İletişimi Anlamak (3. Baskı). Erk Yayıncılık.

Güvenç, B. (2002). Kültürün ABC’si (2. Baskı). İstanbul: Şefik Matbaa.

Güz, H., Küçükerdoğan, R., Sarı, N. ve Zeybek, I. (2002). Etkili İletişim Terimleri. İstanbul: İnkılap Kitapevi.

Kartarı, A. (2006). Farklılıklarla Yaşamak: Kültürlerarası İletişim (2. Basım). Ankara: Ürün Yayınları.

Korkmaz, S. (1990). Turizmin Ekonomik ve Sosyal Etkileri. İstanbul: İstanbul Üniversitesi.

Mercan, N. (2016). “Çok Kültürlü Ortamlarda Kültürlerarası Farklılıkları Yönetme Sanatı: Kültürel Zekâ” Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 2(2).

Özakpınar, Y. (2013). Bir Medeniyet Teorisi Kültür ve Medeniyete Yeni Bir Bakış ( 4. Baskı), İstanbul: Ötüken Yayınları.

Özkul, O. (2013). Kültür ve Küreselleşme. (2. Baskı), Açılım Kitap.

Tanrıkulu, M., (2014). Coğrafya ve Kültür (Mekan-Kültür-Tarih-Coğrafi İşaret), (1.Basım), Ankara: Edge Akademi.

Temel E., A., (2011). “Kültürlerarası Yeterliliğin Kazanılmasında Kültürel Farklılık” Eğitimlerinin Önemi. Öneri Dergisi, l (9), 215-227.

Tural, S. (1988). Kültürel Kimlik Üzerine Düşünceler (1.Basım), Ankara Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.

Tutar, H., Yılmaz, M. K., ve Dönmez C. (2003). Genel ve Teknik İletişim (1. Baskı), Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Ügeöz, P. (2003). Kültürlerarası İletişim. İstanbul: Üstün Eserler Neşriyatev.

Yağbasan, M. (2016). Almanya ve Türkiye Özelinde Kültürlerarası İletişim. Konya: Literatürk Academia.

Zakarıa, N. (2000). “The effects of cross-cultural training on the acculturation processor the global workforce” International Journal of Manpower, 21(6), 492-510.

Yayınlanmış

12-02-2023

Nasıl Atıf Yapılır

Yerel Halkın Kültürel Duyarlılık Düzeylerinin İncelenmesi (Examination of Cultural Sensitivity Levels of Locals). (2023). Turizm & Gastronomi Çalışmaları Dergisi, 7(4), 3262-3274. https://doi.org/10.21325/jotags.2019.527