Turizm Öğrencilerinin Bağlanma Biçimleri: Lisans Düzeyinde Turizm Öğrencilerine Yönelik Bir Değerlendirme (Attachment Styles of Tourism Students: An Evaluation for Tourism Education at Undergraduate Level)
DOI:
https://doi.org/10.21325/jotags.2019.380Anahtar Kelimeler:
Turizm- Bağlanma biçimleri- İlişki ölçekleri anketi- Turizm eğitimiÖz
Turizm sektörü, farklı kültürden insanlarla bir arada olmayı, iyi iletişim kurmayı ve duygusal çabayı gerektirdiğinden sektörde çalışmak isteyen bireylerin belirli özellikleri taşımaları önemlidir. Bağlanma biçimlerinin bireylerin karar verme, öznel iyi olma, stresle başa çıkma, kaygı, diğerlerinin duygusal sıkıntılarına duyarlı/duyarsız olma gibi hizmet sektöründe önemli olan pek çok faktörü etkilediği söylenebilir. Bu araştırmanın amacı, lisans düzeyinde turizm eğitimi alan öğrencilerin bağlanma biçimlerini belirleyerek turizm sektöründe çalışmaya uygunluklarını değerlendirmektir. Lisans düzeyinde turizm eğitimi alan 303 öğrenciye ilişki ölçekleri anketi uygulanmış ve demografik unsurların bağlanma biçimleri üzerindeki etkisi ki-kare testi, bağımsız örneklem t testi ve Anova testi analizleriyle ortaya konmuştur. Bağlanma biçimleri boyutlarının birbirine göre farklılıklarını belirleyebilmek için Bonferroni testi kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre en yüksek bağlanma biçimi kayıtsız, en düşük ise saplantılı bağlanma biçimidir. Cinsiyet ve öğrenim görülen bölümün bağlanma biçimi puan ortalamaları üzerinde yordayıcı etkisi bulunmaktadır.
Referanslar
Açık, Ö. (2008). Evlilik uyumu ve bağlanma stilleri arasındaki ilişki. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Ainsworth, M. D. S., Blehar, M. C., Waters, E. ve Wall, S. N. (2015). Patterns of attachment: A psychological study of the strange situation. Psychology Press.
Aslan, Z., Ünüvar, Ş. ve Başoda, A. (2012). Turizm eğitimi alan öğrencilerin kişilik özelliklerinin belirlenmesi ve turizm sektörüne uyumu açısından değerlendirilmesi, Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, 23(2), 203-219.
Aydos, H. (1992). Türkiye’de turizm sektörüne işgücü yetiştirilmesi, buna yönelik sorunlar ve çözüm önerileri, Turizm Eğitimi Konferans- Workshop, 9-11 Aralık, Ankara.
Bartholomew, K. (1990). Avoidance of intimacy: An attachment perspective. Journal of Social and Personal Relationships, (7), 147- 178.
Bartholomew, K. (1994). Assessment of individual differences in adult attachment. Psychological Inquiry, 5, 23-67.
Bartholomew, K. ve Horowitz, L. (1991). Attachment styles among young adults: A test of a four category model. Journal of Personality and Social Psychology, 61, 226-241.
Batıgün, A. D. ve Büyükşahin, A. (2008). Aleksitimi: Psikolojik belirtiler ve bağlanma biçimleri. Klinik Psikiyatri, 11: 105-114.
Boatwright, J.K, Lopez, G.F., Sauer, M.E., VanDerWege, A. ve Huber, D.M. (2010). The influence of adult attachment styles on workers’ preferences for relational leadership behaviors. The Psychologist-Manager Journal. 13, 1– 14.
Bowlby J. (1969). Attachment. New York: Basic Books.
Bülbül, K. ve Odacı, H. (2018). Lise öğrencilerinde umutsuzluk, bağlanma stili ve aile yapısının madde kullanma eğilimini yordama gücü. Klinik Psikiyatri, (21), 360-369.
Cassidy, J. (1988). Child-mother attachment and the self in six-year-olds. Child Development, 59(1), 121-134.
Costen, W.M. ve Barrash, D.I. (2006). ACE-Ing the hiring process: A customer service orientation model. Journal of Human Resources in Hospitality and Tourism, 5(1), 35-49.
Cömerta, I. T. ve Ögel, K. (2014). Madde Kullanan Ergenlerin Bağlanma Stilleri. The Turkish Journal on Addictions, 1(1), 9-40.
Deniz, M. E. (2011). Karar verme biçimleri ve beş faktör kişilik özelliklerinin bağlanma biçimleri açısından incelenmesi. Educational Sciences: Theory & Practice, 11(1), 97-113.
Erözkan, A. (2011). Üniversite öğrencilerinin bağlanma biçimleri ve karar stratejileri. International Journal of Eurasia Social Sciences, 2011(3), 60-74.
Griffin, D. ve Bartholomew, K. (1994). Models of the self and other: Fundamental dimensions underlying measures of adult attachment. Journal of Personality and Social Psychology, 67(3), 430-445.
Gültekin, F. ve Arıcıoğlu, A. (2017). Üniversite Öğrencilerinde Bağlanma Stilleri ve Sosyal Bağlılık İlişkisi. Sakarya University Journal of Education, 7(2), 373-384.
Hamarta, E., Deniz, M. E., Saltali, N. (2009). Attachment styles as a predictor of emotional intelligence. Educational Sciences: Theory and Practice, 9(1), 213-229.
Hazan, C. ve Shaver, P. R. (1994). Attachment as an organizational framework for research on close relationships. Psychological Inquiry, 5(1), 1-22.
İmamoğlu, S. ve İmamoğlu E. O. (2006) Relationship Between General and Context-Specific Attachment Orientations in a Turkish Sample, The Journal of Social Psychology, 146(3), 261-274, DOI: 10.3200/SOCP.146.3.261-274
Kart, M. (2002). Yetişkin bağlanma biçimlerinin bazı bilişsel süreçlerle bağlantısı: Sağlık personeliyle yapılan bir araştırma. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Keleş, Y. ve Keleş, M. Ç. (2017). Turizm öğrencilerinin kişilik özellikleri: Türkiye’de lisans düzeyinde turizm eğitimin yönelik bir değerlendirme. The Journal of Academic Social Science Studies, (62), 417-428.
Köroğlu, Ö. (2014). Meslek seçimi ile kişilik özellikleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi: Turizm rehberliği öğrencileri üzerine bir araştırma, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19(2), 137-157.
Kusluvan, S. ve Kusluvan, Z. (2000). Perceptions and attitudes of undergraduate tourism students towards working in the tourism ındustry in Turkey, Tourism Management, (21), 251-269.
Kuyumcu, B. (2005). Evli Çiftlerin Evlilik Doyumu ile Geştalt Temas Biçimleri, Bağlanma Stilleri ve Başa Çıkma Tarzları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Laible, D. (2007). Attachment with parents and peers in late adolescence: Links with emotional competence and social behavior. Personality and Individual Differences, 43(5), 1185-1197.
Lin, M. P., Ko, H. C. ve Wu, J. Y. W. (2011). Prevalence and psychosocial risk factors associated with Internet addiction in a nationally representative sample of college students in Taiwan. Cyber Psychology, Behavior, and Social Networking, 14(12), 741–746. http://dx.doi.org/10.1089/cyber.2010.0574.
Mısırlı, İ. (2002). Turizm sektöründe meslek standartları ve mesleki belgelendirme sistemi (Sertifikasyon), Anatolia Turizm Araştırma Dergisi, 13(1), 39-55.
Mickelson KD, Kessler RC, Shaver PR. (1997). Adult attachment in a nationally representative sample. Journal of Personality and Social Psychology, 73(5), 1092-1106.
Mikulincer, M. (1998). Adult Attachment Style And Individual Differences in Functional Versus Dysfunctional Experinces of Anger. Journal of Personality and Social Psychology, 74, 513-524.
Mikulincer, M. ve Florian, V. (1995). Appraisal of and coping with a real-life stressful situation: The contribution of attachment styles. Personality and Social Psychology Bulletin, 21(4), 406-414.
Morsünbül, Ü. (2009). Attachment and risk taking: Are they interrelated. World Academy of Science, Engineering and Technology, 3(7), 1366-1370.
Morsünbül, Ü. ve Çok, F. (2011). Bağlanma ve ilişkili değişkenler. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 3(3), 553-570.
Morsünbül, Ü. (2014). İnternet bağımlılığının bağlanma stilleri, kişilik özellikleri, yalnızlık ve yaşam doyumu ile ilişkisi. International Journal of Human Sciences, 11(1), 357–372. http://dx.doi.org/10.14687/ijhs.v11i1.2727
Odacı, H. ve Çıkrıkçı, Ö. (2014). Problematic internet use in terms of gender, attachment styles and subjective well-being in university students, Computers in Human Behavior, 32, 61-66.
Özer, G. (2009). Öz-belirleme kuramı çerçevesinde ihtiyaç doyumu, içsel güdülenme ve bağlanma stillerinin üniversite öğrencilerinin öznel iyi oluşlarına etkileri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Pancaroğlu, S. (2007). The Relationships of attachment styles and conflict behaviors among male and female university students. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, ODTÜ, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Parker, G. (1982). Parental representations and affective symptoms: Examination for an hereditary link. British Journal of Medical Psychology, 55(1), 57-61.
Pavesic, D. V. ve Breymer, R. A. (1990). Job satisfaction; What is happening to the young managers, Cornell Hotel and Restaurant Administration Quarterly, 31(1), 90-96.
Richardson, S. (2009). Undergraduates' perceptions of tourism and hospitality as a career choice. International Journal of Hospitality Management, 28(3), 382- 388.
Savcı, M. ve Aysan, F. (2016). Bağlanma stilleri, akran ilişkileri ve duyguların internet bağımlılığını yordamadaki katkıları. Addicta: The Turkish Journal on Addictions, 3, 401–432. http://dx.doi.org/10.15805/addicta.2016.3.0028
Saymaz, İ. (2003). Üniversite öğrencilerinin kişilerarası ilişkileri ve bağlanma stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Sırvanlı Özen, D. (2004). The impact of ınterparental divorce on adult attachment styles and perceived parenting styles of adolescents. Journal of Divorce & Remarriage, 40(1), 129-149.
Šimková, E. (2014). Psychology and its application in tourism. Procedia - Social and Behavioral Sciences. 114(21), 317-321.
Shin, S. E., Kim, N. S. ve Jang, E. Y. (2011). Comparison of problematic internet and alcohol use and attachment styles among industrial workers in Korea. CyberPsychology, Behavior, and Social Networking, 14(11), 665–672. http://dx.doi.org/10.1089/cyber.2010.0470
Surcinelli, P., Rossi, N., Montebarocci, O. ve Baldaro, B. (2010). Adult attachment styles and psychological disease: Examining the mediating role of personality traits. The Journal of Psychology, 144(6), 523–534
Sümer, N. (2006). Yetişkin bağlanma ölçeklerinin kategoriler ve boyutlar düzeyinde karşılaştırılması. Türk Psikoloji Dergisi, 21(57), 1-22
Sümer, N. ve Güngör, D. (1999). Yetişkin bağlanma biçimleri ölçeklerinin Türk örneklemi üzerinde psikometrik değerlendirmesi ve kültürlerarası bir karşılaştırma. Türk Psikoloji Dergisi, 14(43), 71-106.
Sümer, N. ve Şendağ, M. (2009). Orta çocukluk döneminde ebeveynlere bağlanma, benlik algısı ve kaygı. Türk Psikoloji Dergisi, 24(63), 86-101.
Şenormancı, Ö., Konkan, R. ve Sungur, M. Z. (2010). İnternet bağımlılığı ve bilişsel davranışçı terapisi. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 11(3), 261–268
Terzi, S. (2014). Romantik ilişkilerde bağlanma yaralanmalarına yol açan olaylar: Nitel bir çalışma. Journal of Turkish Educational Sciences, 12(2), 99-108.
Terzi, Ş. ve Çankaya, Z. C. (2009). Bağlanma biçimlerinin öznel iyi olmayı ve stresle başa çıkma tutumlarını yordama gücü. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(31), 1-11.
Tolan, Ç. Ö. (2002). Üniversite öğrencilerinde kaygı belirtileri ve bağlanma biçimleri ile kişilerarası şemalar arasındaki ilişkiler. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Tutarel Kışlak, Y. ve Çavuşoğlu, P . (2006). Evlilik uyumu, bağlanma biçimleri, yüklemeler ve benlik saygısı arasındaki ilişkiler. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 9(9), 61-68.
Ulu, İ. P. ve Tezer, E. (2010). Adaptive and maladaptive perfectionism. Adult attachment, and big five personality traits, The Journal of Psychology, 144(4), 327-340, DOI:10.1080/00223981003784032
Unwto Tourism Highligts (UNWTO). (2018) https://www.e-unwto.org/doi/book/10.18111/9789284418725). Erişim Tarihi: 03.12.2018.
Üngüren, E. ve Ehtiyar, R. (2009). Türk ve Alman öğrencilerin umutsuzluk düzeylerinin karşılaştırılması ve umutsuzluk düzeylerini etkileyen faktörlerin belirlenmesi: Turizm eğitimi alan öğrenciler üzerinde bir araştırma. Journal of Yasar University, 4(14), 2093-2127.
Yazıcıoğlu, G. (2011). Üniversite öğrencilerinin bağlanma stilleri ve stresle başa çıkma stratejileri arasındaki ilişki: ODTÜ örneği. Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi
Yıldızhan, E. (2017). Bağlanma teorisi ve bağlanma bozukluklarına genel bir bakış. Anadolu Kliniği, 22(1), 66-72.
Yücel, E. (2017). Turistlerin satın alma sonrası bilişsel uyumsuzluk düzeylerinin incelenmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Antalya.
Yayınlanmış
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2023 Journal of Tourism & Gastronomy Studies
Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
