Çiftlik Turizmi Faaliyetlerinin Geleneksel Mutfak Kültürü Sürdürülebilirliği Açısından Değerlendirilmesi (Evaluation of Farm Tourism Activities on Traditional Culinary Culture Sustainability)

Elmas Ceren SAVGIN; Burhanettin ZENGİN

doi:10.21325/jotags.2019.374

Yazarlar

Elmas Ceren SAVGIN
Burhanettin ZENGİN

DOI:

https://doi.org/10.21325/jotags.2019.374

Anahtar Kelimeler:

Yerel- Mutfak kültürü- Çiftlik- Turizm- Sürdürülebilirlik

Öz

Bu çalışmada turizme açık çiftliklerinde turizm faaliyetlerini uygulayan işletmelerin yöresel mutfak kültürünün sürdürülebilirliğine olan etkileri belirlenmeye çalışılmıştır. Ayrıca çiftliklerde uygulanan gıda saklama yöntemleri ve üretilen yerel gıdaların mutfak kültürü sürdürülebilirliği açısından öneminin ortaya konması amaçlanmıştır. Bu kapsamda Türkiye’nin çeşitli bölgelerinde yer alan 9 çiftlik ziyaret edilmiştir. Araştırma kapsamında veri toplamak için görüşme formu kullanılmıştır. Araştırmada standartlaştırılmış açık uçlu görüşme ve gözlem tekniği kullanılarak veri toplanması gerçekleştirilmiştir. Gözlem yapılmış olan çiftlik yetkililerine mutfak kültürünün sürdürülebilirliği ile ilgili sorular yöneltilmiş ve alınan cevaplar betimsel analize tabi tutulmuştur. Araştırma sonuçlarına göre çiftlikleri ziyaret eden konuklar çiftlikte ve çiftlik çevresinde yaşayanlardan yöresel yemek tarifleri, geleneksel gıda saklama yöntemleri gibi konularda bilgiler edinmektedir. Ayrıca çiftlik halkı da konaklayan gönüllülerden mutfak kültürü ile ilgili bilgiler edinmekte ve bunları uygulayabilmektedir. Çiftlik turizmi mutfak kültürünün sürdürülmesine katkı sağlamanın yanında kültürel etkileşim de sağlamaktadır.

Referanslar

Ahipaşaoğlu, S. ve Çeltek, E. (2006). Sürdürülebilir kırsal turizm. Ankara: Gazi Kitabevi

Azzurra A., R.V. Florence (2015) “Sustainability of Well-Being International Forum”. Food for Sustainability and not just food, Florence SWIF, Organic farming and sustainability in food choices: an analysis of consumer preference in Southern Italy, Agriculture and Agricultural Science Procedia 8 (2016) 193 – 200

Bezirgan, M., ve Koç, F. (2014). “Yerel Mutfakların Destinasyona Yönelik Aidiyet Oluşumuna Etkisi: Cunda Adası Örneği”. Journal of International Social Research, 7(34), 917-928.

Bond, C. A., Thilmany, D. and Bond, J. K.(2008). ‘What to choose? The value of label claims to fresh produce consumers’, Journal of Agricultural and Resource Economics, Vol. 33, pp. 402–427

Bozok, D., K. Kahraman (2015). “Kırsal Turizmde Yöresel Yemek Kültürünün Rolü: Balıkesir” Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Bilimler Dergisi International Journal of Social and Economic Sciences 5 (1): 85-90, ISSN: 1307-1149, E-ISSN: 2146-0086, www.nobel.gen.tr

Bucak, T. ve Turan, Ö. (2014). “Eko-Gastronomiye Yerel Toplumun Bakışı: Gökçeada Örneği.” Cittaslow Gökçeada Eko-Gastronomi Kongresi, Gökçeada, 24-25 Nisan 2014.

Busby, G. ve S. Rendle (2000), “The Transition from Tourism on Farms to Farm Tourism. Tourism Management”, 21(6), 635–642.http://wwoof.net, 20016.

Cichowska, J. ve Klimek A. (2011). The Role Of Agrotourism İn The Development And Conversion Of Rural Areas. Polska Akademia Nauk, Oddziaá W Krakowie, s. 97–107.

Civelek, C., Dalgın, T. ve Çeken, H. (2014). Agro-Turizm ve Kırsal Kalkınma İlişkisi: Muğla Yöresindeki Agro-Turizm Alanlarında Bir Araştırma, Turizm Akademik Dergisi, 1 (1), 15-28.

Civelek Oruç, M., ve Türkay, O. (2017). Tarim Turi̇zmi̇ Pazarlamasinda Web Si̇teleri̇ni̇n Rolü: Türki̇ye Ve İspanya’Daki̇ Tarim Turi̇zmi̇ İşletmeleri̇ni̇n Karşilaştirmali Anali̇zi̇. Balikesir University Journal of Social Sciences Institute, 20(37), 313–335. Retrieved.fromhttp://search.ebscohost.com/login.aspx?direct=true&db=a9h&AN=128374028&lang=tr&site=eds-live&authtype=ip,uid

Deniz, S., Özden, O., Akgün, O. ve Yıldırım, H. M. (2018). Agro Turizm Tesislerinin Gastronomi Faaliyetleri Açısından İncelenmesi: Çanakkale Örneği, Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 6(3), 364-378 DOI: 10.21325/jotags.2018.287

Doğdubay M., Sarıoğlan M., Saatçi G., Eroz S. (2011) “Destinasyon Pazarlamasında Yerel Yönetimlerin Gastronomik Öğeleri Kullanma Eğilimlerinin Ölçülmesine Yönelik Bir Araştırma” V. Ulusal Gastronomi Sempozyumu 2011, Antalya

Doğdubay, M. ve İ. Giritlioğlu (2008), “Mutfak Turizmi” Editörler: Hacıoğlu, N, ve C. Avcıkurt, Turistik Ürün Çeşitlendirmesi, Nobel Yayın Dağıtım, s.433-456.

Gossling S. ve Mattson (2002). “Farm tourism in Sweden, Structure, Growth, Characteristics. Scandinavian” Journal of Hospitality and Tourism 2(1), 17-30.

Güneş, Gül, Halil İ. Ülker ve G. Karakoç (2008), “Sürdürülebilir Turizmde Yöresel Yemek Kültürünün Önemi”, II. Ulusal Gastronomi Sempozyumu ve Sanatsal Etkinlikler, 10-11 Nisan 2008, Antalya.

Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2014). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri Felsefe-Yöntem-Analiz. Ankara: Seçkin Yayınevi.

Hall, C. M., Sharples, L., Mitchell, R., Macionis, N., &Cambourne, B. (Eds.). (2004). “Food Tourismar Ound Theworld”. Routledge.

Lavecchia, G. Ragone (2008). Green: thenewgold http://www.restaurant-hospitality.com/features/green_new_gold et.2018.

Lobo, R. E., Goldman, G. E., Jolly, D. A., Wallace, B. D., Schrader, W. ve Parker, S.A. (1999). “Agritourism Benefits Agriculture in San Diego County”. California Agriculture 53(6):20-24 DOI: 10.3733/ca.v053n06p20.

Kesici M. (2012), “Kırsal Turizme Olan Talepte Yöresel Yiyecek ve İçecek Kültürünün Rolü”, KMÜ Sosyal ve Ekonomi̇k Araştirmalar Dergi̇si 14 (23): 33-37, 2012 ISSN: 1309-9132.

Maruti, M.K. (2009). Agro-Tourism: Scope And Opportunities For The Farmers In Maharashtra. Y. C. college, Pachwad Tal- Wai, Dist – Satara, State- Maharashtra, India. indiastat.com

Nilson, A.P. (2002). Staying on farms an ideological background. Annals of Tourism Research, 29(1), 7-24.

Nosi, C. ve Zanni, L. (2004), Movingfrom “Typicalproducts” Tofoodrelatedservices, “The Slow Foodcase as a New Businessparadigm”, British Food Journal, Vol. 106 No.10/11, pp. 779-792.

Petroman, C., A.Mirea, A. Lozici , E.C. Constantin , D. Marin , I. Merce (2015). 3rd Global Conference On Busıness, Economıcs, Management And Tourısm, 26-28 November, Rome, Italy.

Roy, Hall ve Ballantine (2017), Case Studies in Food Retailing and Distribution editör: John Byrom, Dominic Medway, sf 87.

Selvi, S. M. ve D. Demirer (2012). “ Ekolojik Tatil Çiftliklerinin TATUTA Projesi Deneyimine

İlişkin Örnek Olay İncelemesi” Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi. Cilt 23, Sayı 2, Güz: 187 – 202.

Spiller, K. (2012),” Ittastes Betterbecause, Bconsumer Understandings of UK Farmers’ Market Food, Appetite, Vol. 59 No.1, pp. 100-107.

Şengül Serkan, Oğuz Türkay, (2016), “Akdeniz Mutfak Kültürünün Gastronomi Turizmi Bağlamında Değerlendirilmesi” Journal of Tourism and Gastronomy Studies 4/Special issue1, 86-99.

Tezcan, Mahmut (1993), “Türk Mutfak Kültürü Üzerine Araştırmalar; Yemeklerin Toplumsal Fonksiyonları”, Editör: Toygar Kamil, Türk Halk Kültürünü Araştırma ve Tanıtma Vakfı Yayınları no:3, Ankara.

Thorn, Bret (2017). “Trendy Restaurants Reflect Local Customs, Global İnfluence, Dishes From Israel, Peru And Sichuanattract Customers”, http://www.restaurant-hospitality.com/trending-tables/trendy-restaurants-reflect-local-customs-global-influence.

Zepeda, L.,ve Deal, D., (2009). “Organic And Local Food Consumer Behaviour: Alpha Bettheory”. International Journal of Consumer Studies, 33(6), 697-705.

Tatuta http://www.tatuta.org/?p=301&pg=10&lang=tr#tatuta e.t. 2018.

TDK,http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&kelime=GASTRONOM, e.t.2018.

www slowfood, https://www.slowfood.com/about-us/slow-food-terminology/ e.t. 2018.