Turistlerin Destinasyon Kişiliği ve Kalite Algılarının Tekrar Gelme Eğilimleri Üzerindeki Etkileri: İspanya/Endülüs Bölgesi’nde Bir Araştırma (The Effects of Tourist’s Destination Personality and Quality Perceptions on the Revisit Intentions: A Research in Spain/Andalusian Region)
DOI:
https://doi.org/10.21325/jotags.2019.366Anahtar Kelimeler:
Destinasyon kişiliği- Destinasyon kalitesi- Tekrar gelme eğilimi- EndülüsÖz
Bu çalışmanın amacı turistlerin destinasyon kişiliği ve destinasyon kalite algısının tekrar gelme eğilimleri üzerindeki etkisini ortaya koymaktır. Araştırmada nicel araştırma yöntemi uygulanmıştır. Veriler anket tekniği ile elde edilmiştir. Ankette destinasyon kişiliği ölçeği, destinasyon kalitesi ölçeği ve tekrar gelme eğilimi ölçeklerine ait ifadeler yer almıştır. Anket İspanya/Endülüs bölgesine gelen turistlere, İspanyolca, İngilizce ve Türkçe dillerinde uygulanmıştır. Toplamda 327 kullanılabilir ankete ulaşılmıştır. AMOS paket programı ile doğrulayıcı faktör analizi ve yapısal eşitlik modellemesi yapılarak istatistiksel sonuçlar elde edilmiştir. Araştırma sonucunda destinasyon kişiliği boyutlarından samimi boyutunun, destinasyon kalitesi boyutlarından ise fiyat ve otantiklik boyutunun turistlerin tekrar gelme eğilimleri üzerinde pozitif yönde etkili olduğu tespit edilmiştir. Fakat eğlenceli ve heyecanlı destinasyon kişiliği boyutları ve konaklama, temizlik, gastronomi destinasyon kalitesi boyutlarının tekrar gelme eğilimi üzerinde etkili olmadığı tespit edilmiştir.
Referanslar
Aaker, J.L. (1997). Dimensions of Brand Personality, Journal of Marketing Research, Journal of Marketing Research, 34(3), 347-356.
Ahipaşaoğlu, S. (2001). Seyahat İşletmelerinde Tur Planlaması ve Yönetimi. (2. Baskı), Ankara: Detay Yayınları.
Ajanovic, E. ve Çizel, B. (2016). Destination Brand Personality, Self-Congruity Theory and the Intention Visit a Destination, Mediterranean Journal of Humanities, 6(1), 1-16.
Akbolat, M. ve Durmuş, A. (2017). Hizmet Kalitesi ve Destinasyon İmajının Tekrar Ziyaret Niyetine Etkisi: Yozgat İli Termal Turizm Örneği, II. Uluslararası Bozok Sempozyumu Yozgat’ın Turizm Potansiyelleri ve Sorunları, Mayıs 2017, Yozgat.
Alvarez, M., (2007). Destinasyon Kalitesi. Hizmet Kalitesi, Kavramlar, Yaklaşımlar ve Uygulamalar İç. (Editörler), Gümüşoğlu Şevkinaz vd. (p. 280-296). Ankara: Detay Yayıncılık.
Başoda, A. ve Aylan, S. (2014). Turistlerin Karar Verme Sürecinin Amaca Yönelik Davranış Modeli ile Değerlendirilmesi: Mevlâna Şeb-İ Arus Törenleri Örneği, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 25(1), 88 – 104.
Bilim, Y. ve Bilim, M. B. (2014). Does a Destination Have Personality? Personality and Image Issues of a Destination, Athens Journal of Tourism, 1(2), 121-134.
Buhalis, D. (2000). Marketing the Competitive Destination of the Future, Tourism Management, 21 (1), 97-116.
Byrne, B. M. (2016). Structural Equation Modeling With AMOS: Basic Concepts, Applications, and Programming. Routledge.
Chang, K.C. (2016). Effect of Servicescape on Customer Behavioral Intentions: Moderatingroles of Service Climate and Employee Engagement, International Journal of Hospitality Management, 53, 116–128.
Chen, C. F. ve Tsai, D. (2007). How Destination Image and Evaluative Factors Affect Behavioral Intentions?. Tourism Management, 28(4), 1115–1122.
Chen, C.C., Lai, Y.H.R., Petrick, J. F. ve Lin Y.H. (2016). Tourism Between Divided Nations: An Examination of Stereotyping on Destination Image, Tourism Management, 55, 25-36.
Cong, C. L. (2016). A Formative Model of the Relationship Between Destination Quality, Tourist Satisfaction and Intentional Loyalty: An Empirical Test in Vietnam, Journal of Hospitality and Tourism Management, 26, 50-62.
Çelik, S. ve Çizel, B. (2017). Destinasyon Kalite Algısını Etkileyen Faktörler: Güneydoğu Anadolu Bölgesinde Bir Araştırma, Mediterranean Journal of Humanities, VII/1, 97-121.
Duman, T. ve Öztürk, A. B. (2005). Yerli Turistlerin Mersin Kızkalesi Destinasyonu ve Tekrar Ziyaret Etme Niyetleri ile ilgili Algılamaları Üzerine Bir Araştırma, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 16(1), 9-23.
Duran, E. ve Doğan, Ö. S. (2018). Türkiye Turizm Coğrafyası, Paradigma Yayınları, Çanakkale.
Ekinci, Y. ve Hosany, S. (2006). Destination Personality: An Application of Brand Personality to Tourism Destinations, Journal of Travel Research, 45(2), 127-139.
Fornell, C., ve Larcker, D. F. (1981). Evaluating Structural Equation Models with Unobservable Variables and Measurement Error. Journal of Marketing Research, 39-50.
Güdük, T. (2016). Destinasyon Kişiliği Konusunda Yapılan Araştırmalara Yönelik Kavramsal Bir Değerlendirme, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(2), (333-346).
Hair Jr., J.F., Black, W.C., Babin, B.J. ve Anderson, R.E. (2009). Multivariate Data Analysis. 7th Edition, Prentice Hall, Upper Saddle River, 761.
Jöreskog, K. G., ve Sörbom, D. (1993). LISREL 8: Structural equation modeling with the SIMPLIS command language. Scientific Software International.
Karagöz, Y. (2016). SPSS ve AMOS 23 Uygulamalı İstatistiksel Analizler, Nobel Yayınevi: İstanbul.
Kılıç, B. ve Sop, S. A. (2012). Destination Personality, Self-Congruity and Loyalty, Journal of Hospitality Management and Tourism, 3(5), 95-105.
Kim, S.-H., Holland, S. ve Han, H.S. (2013). A Structural Model for Examining How Destination Image, Perceived Value, and Service Quality Affect Destination Loyalty: A Case Study of Orlando, International Journal of Tourism Research, 15(4), 313–328.
Kozak, M., ve Rimmington, M. (2000). Tourist satisfaction with Mallorca, Spain, as an off-season holiday destination. Journal of Travel Research, 38(3), 260-269.
Kumar, V. ve Nayak J.K. (2014). The Measurement & Conceptualization of Destination Personality, Tourism Management Perspectives, 12, 88-93.
Lee, J. ve Xie L.K. (2011). Cognitive Destination Image, Destination Personality and Behavioral Intentions: An Integrated Perspective of Destination Branding, Paper presented at the 16th Graduate Students Research Conference. University of Massachusetts, Amherst, MA.
Loehlin, J. C. (2004). Latent variable models: An introduction to factor, path, and structural equation analysis. Psychology Press.
Murphy, L., Benckendorff, P. ve Moscardo, G. (2007). Destination Brand Personality: Visitor Perceptions of a Regional Tourism Destination, Tourism Analysis, 12, 419-432.
Pan, L., Zhang, M., Gursoy, D. ve Lu, L. (2017). Development and Validation of A Destination Personality Scale For Mainland Chinese Travelers, Tourism Management, 59, 338-348.
Rajaratnam S.D., Nair V., Sharif S.P. ve Munikrishnan U. T. (2015). Destination Quality and Tourists’ Behavioural Intentions: Rural Tourist Destinations in Malaysia, Worldwide Hospitality and Tourism Themes, 7(5), 463-472.
Ryglova K, Rašovská I. ve Šácha J. (2017). Rural Tourism –Evaluating The Quality Of Destination, European Countryside Mendelu, 9(4), 769-788.
Ryglova K., Vajcnerova I., Sacha J. ve Stojarova S. (2015). The Quality as a Competitive Factor of the Destination, Procedia Economics and Finance, 34, 550 – 556.
Ryglová, K., Vajčnerová, I., ve Šácha, J. (2016). Destination Quality Perception in the Context of Different Behavioural Characteristics of Visitors. Czech Journal of Tourism, 5(1), 5-20.
Sangpikul, A. (2017). The Influences of Destination Quality on Tourists' Destination Loyalty: An Investigation of an Island Destination, Turizam: Međunarodni Znanstveno-Stručni Casopis, 65(4), 422-436.
Tabachnick, G. G. ve Fidell, L. S. (2006). Using Multivariate Statistics. Pearson, Boston.
Tosun, C., Dedeoğlu, B. B. ve Fyall, A. (2015). Destination Service Quality, Affective Image and Revisit Intention: The Moderating Role of Past Experience. Journal of Destination Marketing ve Management, 4(4), 222–234.
Tribe, J. ve Snaith, T. (1998). From SERVQUAL to HOLSAT: Holiday Satisfaction in Varadero, Cuba. Tourism Management, 19(1), 25–34.
Umur, M. ve Eren, D. (2016). Destinasyon İmajı ve Destinasyon Kişiliğinin, Ziyaretçi Memnuniyeti ve Geleceğe Yönelik Ziyaretçi Davranışı Üzerine Etkisi: Kapadokya Örneği, Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(1), 271-294.
Usakli A. ve Baloglu S. (2011). Brand Personality of Tourist Destinations: An Application of Self-Congruity Theory, Tourism Management, 32, 114 – 127.
Usakli, A. (2009). The Relationship Between Destination Personality, Self-Congruity an Behavioral Intentions, Thesis, University Libaries, University of Nevada, Las Vegas.
Ülkü A., Solmaz, S.A. ve Barakazı, M. (2017). Destinasyon Kişiliğinin Turistlerin Davranışsal Niyetleri Üzerindeki Etkisi: Şanlıurfa Örneği, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(53), 1307-9581.
Vajčnerová, I., Šácha, J., ve Ryglová, K. (2013). The impact of factors influencing destination quality on overall customer satisfaction. Acta Universitatis Agriculturae et Silviculturae Mendelianae Brunensis, 61(7), 2917-2922.
Wang X., Zhang J., Gu C. ve Zhen F. (2009). Examining Antecedents and Consequences of Tourist Satisfaction: A Structural Modeling Approach, Tsinghua Science ve Technology 14(3), 397-406.
Xie, K. L. ve Lee, J.S. (2013). Toward The Perspective Of Cognitive Destination Image And Destination Personality: The Case Of Beijing, Journal of Travel & Tourism Marketing, 30, 538–556.
Ye, S. (2012). The Impact of Destination Personality Dimensions on Destination Brand Awareness and Attractiveness: Australia as a Case Study, Tourism, 60 (4), 397 – 409.
Yıldız, S. B. ve Kılıç, S. N. (2016). Kültür Turizmine Katılan Yerli Turistlerin Kapadokya Algısının Tekrar Ziyaret Etme ve Tavsiye Etme Davranışı Üzerindeki Etkisi, Akademik Bakış Dergisi, 53, 166-185.
Žabkar V., Brenčič M. M. ve Dmitrović T. (2010). Modelling Perceived Quality, Visitor Satisfaction and Behavioural Intentions at the Destination Level, Tourism Management, 31, 537-546.
Yayınlanmış
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2023 Journal of Tourism & Gastronomy Studies
Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
