Şehir Hakkı ve Turizm: İstanbul Üzerine Ampirik Bir Çalışma (Right to the City and Tourism: An Empirical Study on İstanbul)

Kaplan UĞURLU; Erencan ÇEKİÇ

doi:10.21325/jotags.2019.350

Yazarlar

Kaplan UĞURLU
Erencan ÇEKİÇ

DOI:

https://doi.org/10.21325/jotags.2019.350

Anahtar Kelimeler:

Şehir hakkı- Yerel yönetim- Destinasyon yönetimi- Turizm- İstanbul

Öz

Bu çalışmanın amacı şehirlerdeki dönüşümlere yönelik çalışma yapan sivil toplum kuruluşlarının (STK), kamu kurumlarının ve özel sektörün şehir hakkı kavramı ile ilgili düşüncelerinin tespit edilmesi, İstanbul’un şehir hakkının korunmasına yönelik çabaların neler olduğu ve İstanbul’un turistik bir ürün olarak nasıl değerlendirildiğini araştırmak ve önerilerde bulunmaktır. Bu amaç çerçevesinde İstanbul ilinde 17 paydaş ile mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Katılımcılarla gerçekleştirilen mülakatların içerik analizi sonuçlarından elde edilen görüşlere göre İstanbul’un doğal ve sosyal yapısı bozulmakta olup, bununla birlikte göç, imar ve trafik problemleri artmaktadır. İstanbul’un deprem riski hala gündemde olan bir sorundur. Bununla birlikte İstanbul için hayata geçirilen ve devam eden mega projelerin ise bazı sorunlara çözüm üretmekle beraber; rant sağlama, fikir ayrılıkları gibi kuşkuları ve sorunları da gündeme getirmektedir. Şehir turizmi konusunda paydaşların eğitimi, bilinçlenmesi ve ortak hareket etme eksikliği, sorumlulukların ve farkındalıkların ortaya konulamaması diğer öne çıkan konulardır.

Referanslar

Akkemik, A. (2017). İstanbul’un Doğal Bitkileri, Çekül Vakfı Yayınları, İstanbul.

Baltacı, A. (2017). Nitel Veri Analizinde Miles-Huberman Modeli, Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(1), 1-15

Birgün.net (2016). İstanbul Yaşanılmaz Kentler Arasında, https://www.birgun.net/haber-detay/istanbul-yasanilmaz-kentler-arasinda-127427.html, (Erişim Tarihi: 30.03.2018).

Dinçer, M. E. E ve Akpınar, Ö. A. (2017). Kentsel Kamusal Alanlar-Beylikdüzü Örneği, http://www.beylikduzukentbellegi.com/Content/assets/uploads/research/20170320_19c95d7b-5948-4104-928ad8f9b7e90863_Beylikduzu.ve.Kamusal.Alanlar.Ebru.Erdonmez.Dincer.pdf, (Erişim Tarihi: 30.03.2018).

European Commission. (2000). Towards Quality Urban Tourism, Integrated Quality Management (IQM) of Urban Tourist Destinations, Brussels: European Communities Publications.

Giddens, A. ve Sutton, P. W. (2016). Sosyoloji, 7. Baskı, İstanbul: Kırmızı Yayınları.

Giritlioğlu, İ. ve Avcıkurt, C. (2010). Şehirlerin Bir Turistik Ürün Olarak Pazarlanması, Örnek Şehirler ve Türkiye’deki Şehirler Üzerine Öneriler, Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(4), 74-89.

Harvey, D. (2008). The Right to the City, https://kompreser.espivblogs.net/files/2012/11/David-Harvey-The-Right-To-The-City-full.pdf, (Erişim Tarihi: 16.02.2019).

Harvey, D. (2015). Asi Şehirler. (Çev. Ayşe Deniz Temiz), İstanbul: Sel Yayıncılık.

İstanbul Turizm İstatistikleri Raporu (2018). İstanbul’a Gelen Yabancı Ziyaretçi Sayıları, http://www.istanbulkulturturizm.gov.tr/Eklenti/61835,aralik-2018pdf.pdf?0 , (Erişim Tarihi: 16.02.2019).

Karasu, A. M. (2009). Kente Karşı Suç, Ankara: Savaş Kitap ve Yayınevi.

Karataş, Z. (2015). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri, Manevi Temelli Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 1(1), 62-80.

Keleş, R. ve Mengi, A. (2017). Kent Hukuku, Ankara: İmge Kitabevi.

Koçak, N. ve Tandoğan, G. K. (2008). Kent Turizmi Kapsamında Fuar ve Sergilerin İzmir Turizmine Olası Etkileri: EXPO Örneği, SOİD Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 5 (2), 6-15.

Lefebvre, H. (2017). Şehir Hakkı. (Çev. Işık Ergüden), 2. Baskı, İstanbul: Sel Yayıncılık.

Mastercard Destination Cities Index (2018). https://newsroom.mastercard.com/press-releases/big-cities-big-business-bangkok-london-and-paris-lead-the-way-in-mastercards-2018-global-destination-cities-index/ , (Erişim Tarihi: 16.02.2019).

Miles, M, B., ve Huberman, A. M. (1994). Qualitative Data Analysis: An Expanded Sourcebook. (2nd ed). Thousand Oaks, CA: Sage.

Mullins, P. (1994). Class Relations and Tourism Urbanisation: The Regeneration of the Petite Bourgeoisie and the Emergence of a New Urban Form, International Journal of Urban and Regional Research, 18(4), 591-607.

Öner, R.V. ve Osmanoğulları, F. (2017). Kentli Haklarına Karşı Şehir Hakkı: Farklılıklar, Benzerlikler ve Eğilimler, 6 Emek Araştırma Dergisi (GEAD), 8(11), 75-98.

Page, J. S. ve Hall, M. C. (2003). Managing Urban Tourism, New York: Prentice Hall.

Quality of Life in European Cities (2015). People’s Satisfaction With Living in Their City, http://ec.europa.eu/regional_policy/sources/docgener/studies/pdf/urban/survey2015_en.pdf, (Erişim Tarihi: 30.03.2018).

Roche, M. (1992). Mega-Events and Micro-Modernization: On the Sociology of the New Urban Tourism, British Journal of Sociology, 43(4), 563-600.

Saruhan, C. Ş. ve Özdemirci, A. (2016). Bilim, Felsefe ve Metodoloji. İstanbul: Beta Yayınları.

Şahin, Y. (2018). Kentleşme Politikası, (7. Baskı), Bursa: Ekin Yayınevi.

Stone P. J., Dunphy D. C., Marshall S. S. (1966) The General Inquirer: A Computer Approach to Content Analysis, The M.I.T. Press, Massachusetts.

World Air Quality (2015). Hava Kirliliği, http://aqicn.org/aqicn/view/media/aqicn-public-deck.pdf, http://aqicn.org/city/turkey/istanbul/goztepe/, (Erişim Tarihi: 30.03.2018).

World Cities Culture Forum (2015). İstanbul, http://www.worldcitiescultureforum.com/assets/others/WCCF_Report_D2.pdf, (Erişim Tarihi: 30.03.2018).

Worldwide Cost of Living (2017). Commodity Shocks Continue to Affect Pricing, https://kjarninn.overcastcdn.com/documents/EconomistListi.pdf, (Erişim Tarihi: 30.03.2018).

Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2003). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri, Ankara: Seçkin Yayınları.

Yıldırım, Y. (2017). Şehir Hakkı Bağlamında Açık Alanların Siyasal ve Sosyal Kullanımı: Niğde Örneği, Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10 (4): 1-14.