Yiyecek İçecek İşletmelerinde Kurumsallaşma Uygulamaları Üzerine Bir İnceleme (An Investigation on Institutionalization Practices of Food and Beverage Establishments)
DOI:
https://doi.org/10.21325/jotags.2018.336Anahtar Kelimeler:
Kurumsallaşma- Yiyecek içecek işletmeleri- Kurumsal kimlik- Kurumsal yönetim- Kurumsal sosyal sorumlulukÖz
Yoğun rekabet şartlarında işletmeler birbirlerine karşı üstünlük sağlayarak ayakta kalabilmek ve müşteriler tarafından tercih edilebilir olmak amacıyla farklı pazarlama ve yönetim hamlelerinde bulunmaktadırlar. Bu noktada işletmelerin kendi kimliklerini oluşturarak kurumsal bir yapıya sahip olabilmeleri önemli bir adımdır. Kurumsallaşan örgütler, işletme içi ve dışı ilişkilerde kendi imzasını taşıyan uygulamaları ile kurumsal kimliklerini çalışanlarına ve müşterilerine yansıtırlar. Çalışanların birbirlerine hitap şekillerinden, işletmenin yönetim felsefesine, imaj yönetiminden müşteri memnuniyeti politikasına kadar bu süreçlerin hepsi kurumsallaşmanın birer göstergesidir. Bu çalışmanın temel amacı; yiyecek içecek işletmelerinin kurumsal uygulama örneklerini inceleyerek, bu uygulamaları kurumsallaşma literatürü ile anlamlandırmaya ve açıklamaya çalışmaktır. Bu amaçla işletmelerin kurumsallaşma adı altındaki faaliyetleri nitel araştırma yöntemlerinden içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Örnek uygulamalar kurumsal yönetim kurumsal sosyal sorumluluk ve kurumsallaşma literatürü ile ilişkilendirilmeye çalışılmıştır. Yapılan analizlere göre, işletmelerin kurumsallaşma uygulamalarının işletme yapısına göre aksiyon/hareket sembolleri, stil/tarz sembolleri ve ilgi sembolleri adı altındaki farklı şekillerde ortaya çıktığı görülmektedir.
Referanslar
Alacaklıoğlu, H. (2009). Kurumsal Yönetim ve Aile Şirketleri. Matsis Matbaa, İstanbul.
Alayoğlu N. (2003). Aile Şirketlerinde Yönetim ve Kurumsallaşma, MÜSİAD Yayınları: 42, Yönetim Kitapları: 2,
İstanbul.
Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S. ve Yıldırım, E. (2010). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri (SPSS
Uygulamalı). Sakarya Yayıncılık, Sakarya.
Aydın, B. ve Erdoğan, B. Z. (2016). Restoranların Kurumsal Sosyal Sorumluluk (KSS) Faaliyetlerinin Müşteri
Bağlılığına Etkisi. Turizm Akademik Dergisi, 3 (1), 11-27.
Barnes, L. B. and Hershon, S. A. (1994). Transferring Power in the Family Business. Family Business Review. 7 (4),
-392
Bilgin, N. (2007). Aile Şirketleri Kurumsallaşma Eğilimleri: Ankara Kobi Örneği. Atılım Üniversitesi,
Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
Bolat, T., Seymen, O.A., Bolat, O.İ., ve Erdem, B. (2008). Yönetim ve Organizasyon. Detay Yayıncılık, Ankara.
Broom, L. and Selznick, P. (1955). Sociology: A Text with Adapted Readings. New York: Row, Peterson.
Budak, G. ve Budak, G. (2014). İmaj Mühendisliği Vizyonundan Halkla İlişkiler. (6. Basım) Nobel Yayıncılık,
Ankara.
Büyükşalvarcı, A., Şapcılar, M. C. ve Uyaroğlu, A. (2016). Kurumsal Oteller ve Sosyal Sorumluluk Projelerinin
Değerlendirilmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal ve Teknik Araştırmalar Dergisi, (12), 187-194.
Can, H., Azizoğlu, Ö.A. ve Aydın, E. M. (2011). Organizasyon ve Yönetim. (8. Baskı). Siyasal Kitabevi, Ankara.
Demirci, S. ve Köseli, M. (2014). İkincil Veri ve İçerik Analizi. Alfa Basım Yayım Dağıtım, İstanbul.
Demirkol, Ş., Özkoç, A. G. ve Oğuz, S. Ç. (2010). Yiyecek-İçecek İşletmelerinde Toplam Kalite Yönetimi. (Turizm
İşletmelerinde Toplam Kalite Yönetimi, Ed. Demirkol, Ş. ve Halis, M.) Değişim Yayınları, İstanbul.
Denizer, D. (2005). Konaklama İşletmelerinde Yiyecek ve İçecek Yönetimi. Detay Yayıncılık, Ankara.
Eren, E. (2008). Yönetim ve Organizasyon. (8. Baskı). Beta Basım Yayım Dağıtım, İstanbul.
Eren, E. (2010). Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi. (12. Baskı) Beta Yayınları, İstanbul.
Freeman, R.E. (1984). Strategic Management: A Stakeholder Approach. Prentice Hall, Englewood Cliffs, NJ.
Garih, Ü. (2001). Yönetim Teknikleri. Hayat Yayınları, İstanbul.
Gay, L. R. and Diehl, P. L. (1992). Research Methods for Business and Management, Maxwell Macmillan
International, Singapore.
Geray, H. (2014). Toplumsal Araştırmalarda Nicel ve Nitel Yöntemlere Giriş. Umuttepe Yayınları, Kocaeli.
Harris, D., Martinez, J.L. and Ward, J.L. (1994). Is Strategy Different for the Family Owned Businesses? Family
Business Review, 7 (2), 159 - 176.
İlic, D. K. (2010). İşletmelerin Kurumsal Sosyal Sorumluluk Düzeylerinin Belirlenmesine Yönelik Bir Literatür
Taraması. Ege Akademik Bakış Dergisi, 10 (1), 303-318.
Karasu, K. (2001). Profesyonelleşme Olgusu ve Kamu Yönetimi, Mülkiyeliler Birliği Vakfı Yayınları, Ankara.
Kızanlıklı, M. M., Hakan, K. ve Kılıçlar, A. (2016). Örgütsel Güç ve Gücün Kaynakları Üzerine Kavramsal Bir
İnceleme. İşletme Araştırmaları Dergisi.8 (4), 488-504.
Koçel, T. (2011). İşletme Yöneticiliği. (13. Baskı) Beta Yayınları, İstanbul.
Lee, S. and Heo, C. Y. (2009). Corporate social responsibility and customer satisfaction among US publicly traded
hotels and restaurants. International Journal of Hospitality Management, 28 (4), 635-637.
Maloni, M. J. and Brown, M. E. (2006). Corporate social responsibility in the supply chain: an application in the
food industry. Journal of Business Ethics, 68 (1), 35-52.
Okay, A. (2005). Kurumsal İletişim ve Kurum Kimliği (Kurumsal İtibar Yönetimi içinde Ed. R. Akyürek). Anadolu
Üniversitesi Yayınları, Eskişehir.
Okay, A. (2013). Kurum Kimliği. Derin Yayınları, İstanbul.
Oral, S. ve Çelik, A. (2013). Türkiye’yi Ziyaret Eden Turistlerin Estetik Deneyimleri Üzerine Bir Araştırma. İşletme
Araştırmaları Dergisi. 5 (4), 170-190.
Sökmen, A. (2010). Yönetim ve Organizasyon. Detay Yayıncılık, Ankara.
Şahman, İ., Tengilimoğlu, D. ve Işık, O. (2008). Özel Hastanelerde Yönetimin Profesyonelleşmesinin,
Kurumsallaşma Süreci Üzerindeki Etkisini Belirlemeye Yönelik Alan Çalışması. Gazi Üniversitesi İktisadi ve
İdari Bilimler Fakültesi Dergisi 10 (2), 1-23.
Şimşek, M. Ş. (2009). Yönetim ve Organizasyon. (11. Baskı). Adım Ofset & Matbaacılık, Konya.
Tengilimoğlu, D. ve Öztürk, Y. (2011). İşletmelerde Halkla İlişkiler. (3. Baskı) Seçkin Yayıncılık, Ankara.
Topaloğlu, M ve Koç, H. (2007). Yönetim Bilimi. Seçkin Yayıncılık, Ankara.
Tuna, M. ve Akbaş Tuna, A. (2007). Kurumsal Kimlik Yönetimi. Detay Yayıncılık, Ankara.
Ulukan, C., (2005). Girişimcilerin ve Profesyonel Yöneticilerin Kurumsallaşma Perspektifi, Anadolu Üniversitesi
Sosyal Bilimler Dergisi, 2, 29 - 42.
Ural, A. (2004). Aile Şirketlerinde “Kurumsallaşma” Sendromu. Sistem Yayıncılık, İstanbul.
Ural, A. ve Kılıç, İ. (2013). Bilimsel Araştırma Süreci ve Spss ile Veri Analizi. (4. Baskı).Detay Yayıncılık,
Ankara.
Üçok, T. (2008). Yönetim Fonksiyonu. Genel İşletme (Ed. M. Üner). Detay Yayıncılık, Ankara.
Yazıcıoğlu, D. A. ve Meral, P. S. (2011). İç Mekân Tasarımının Kurum Kimliğine Uygunluğunun Ölçülmesine
Yönelik Yöntem Önerisi. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 1, 111-131.
Yazıcıoğlu, İ ve Koç, H. (2009). Aile İşletmelerinin Kurumsallaşma Düzeylerinin Belirlenmesine Yönelik
Karşılaştırmalı Bir Araştırma. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 21, 497-507.
Zencir, E. ve Akoğlan Kozak, M. (2014). Birinci Sınıf Restoranların Kurumsallaşma Durumu Üzerine Bir Araştırma:
Türkiye Örneği. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi. 11 (1), 6-20.
<http://www.bigchefs.com.tr/> erişim tarihi: 11.02.2017
<http://www.crew.com.tr/tr/crew_group.php erişim tarihi: 16.08.2016
<http://gunaydinet.com/ erişim tarihi: 16.08.2016
<https://www.mcdonalds.com.tr/kurumsal/hakkimizda/insan-kaynaklari/giris> erişim tarihi: 16.08.2016
<http://www.starbucks.com.tr/about-us/> erişim tarihi: 16.08.2016
<http://tesam.org.tr/sirketlerde-kurumsallasmanin-onemi> (Halil İ. Yılmaz)
tarihi: 11.02.2017
<http://yemek.com/markalarin-yillar-icinde-degisen-logolari/sayfa/5> erişim tarihi: 10.02.2017
Yayınlanmış
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2023 Journal of Tourism & Gastronomy Studies
Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
