Yavaş Yemek (Slow Food) Hareketinin Yerli Turistler (Akademisyenler) Tarafından Algılanışı (Perception of Slow Food Movement by Indigenous Tourists-‘Academicians’)
DOI:
https://doi.org/10.21325/jotags.2018.324Anahtar Kelimeler:
Turist algısı- Yavaş yemek hareketi- Yavaş turizm- Yerli turist- AkademisyenlerÖz
Bu çalışmanın amacı; yavaş yemek algısının turist perspektifinden incelenmesidir. Çalışma kapsamında; Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Marmaris Turizm MYO’da görev yapan akademisyenler ile yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla derinlemesine görüşme yapılarak, gereksinim duyulan veriler elde edilmiştir. Veri toplama çalışmaları 01.03.2018-01.04.2018 tarihleri arasında yapılmış, belirtilen tarihler arasında görevi başında bulunan Marmaris Turizm MYO akademisyenlerinden olan 16 katılımcıdan veriler elde edilmiştir. Veriler temel başlıklara ayrılarak frekans, sıklık ve yüzde ifadelerinin yer aldığı tablolar halinde sunulmuş ve akabinde yorumlanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular incelendiğinde; katılımcılar için “yavaş yemek kavramı” sıklık açısından 1. sırada “geleneksel yemek üretim ve tüketimi” ile “yerel/yöresel yemekler” (f=6); ikinci sırada “sağlıklı beslenme”, “yemekten keyif alma” ve “organik/doğal gıda” (f=5), üçüncü sırada ise “sofra kültürünü yaşama, yaşatma ve paylaşma” (f=3) anlamlarını taşımaktadır. Katılımcıların %62.5’i “destinasyon seçimlerinde yavaş yemek uygulamalarının tercihlerini etkilediğini” (f=10) ifade etmişlerdir. Katılımcıların %87.5’i “tatil deneyimi/deneyimlerinde yavaş yemek deneyimi yaşadıklarını” (f=14) belirtmişlerdir. Katılımcıların “yavaş yemek ürünleri hakkındaki önerileri” arasında ise sıklık açısından 1. sırada “yöresel, organik, taze ürünlerin kullanılması” (f=7), 2. sırada “reklam ve tanıtımların yapılması” (f=4), 3. sırada “kaliteden ödün verilmemesi ve hatta yükseltilmesi”, “toplumsal bilinç oluşturulması” ve “mutfak kültürünün gelecek nesillere aktarılması” (f=3) ifadeleri yer almıştır.
Referanslar
Benli, S. (2014). Yöresel Lezzet Deneyiminin Destinasyon İmajı ve Destinasyon Sadakati Üzerine Etkisi: Mersin'i Ziyaret Eden Yerli Turistler Üzerine Bir Araştırma. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Mersin: Mersin Üniversitesi SBE Turizm İşletmeciliği ABD.
Berner, E. (2007). Metropol İkilemi: Küresel Toplum, Yerellikler ve Manila'da Kent Arazisi İçin Yürütülen Mücadele. A. Öncü, ve P. Weyland içinde, Mekan, Kültür, İktidar: Küreselleşen Kentlerde Yeni Kimlikler (s. 137-161). İstanbul: İletişim Yayınları.
Chang, R. C., ve Mak, A. H. (2018). Understanding GastronomicIimage from Tourists’ Perspective: A Repertory Grid Approach. Tourism Managemen (68), 89-100.
Cohen, E. ve Cohen, S. A. (2012). Current Sociological Theories And İssues in Tourism. Annals of Tourism Research , 39 (4), 2177–2202.
Demirhan, Y. ve Taylan, Ö. (2017). Amerikanlaşmanın Kültürel Boyutu: Diyarbakır Örneği. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi , 5 (2), 87-105.
Dural, G. ve Köseoğlu, E. (2017). Destinasyon Tercihinde Kentsel Kimliğin Etkisi:Sakin Şehir Göynük Örneği. 4. Disiplinlerarası Turizm Araştırmaları Kongresi (s. 63-78). Kuşadası-Aydın: İstanbul Üniversitesi Anatolia Turizm Akademisi Nazmi Kozak.
Fell, E. ve Lukianova, N. (2015). Fast Food and The Semiotics of Gastronomy. Journal for Communication Studies , 8 (2/16), 59-73.
Güven, E. (2011). Yavaş Güzeldir: "Yavaş Yemekten Yavaş Medyaya Hızlı Tüketime Dair Bir Çözüm Önerisi. Selçuk İletişim Dergisi , 7 (1), 113-121.
Hekimci, F. (2014). Sürdürülebilir Bir Yerel Kalkınma Modeli: “Yavaş Şehirler” ve Ekoturizm. Kalkınmada Anahtar Verimlilik (306).
Hocaoğlu, D. (2003). Küreselleşme, Küresel Köy, Küresel Yağma ve Küresel Yoksulluk. Yoksulluk Sempozyumu Tebliği (s. 268-295). İstanbul: Yoksulluk: Cilt: I., Deniz Feneri Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği.
Honoré, C. (2010). In Praise of Slow. Jouve France: The Orion Publishing Group.
Işıldar, P. (2016). Sürdürülebilirlik ve Gastronomi. H. Kurgun, & D. Bağıran Özşeker içinde, Gastronomi (Kavramlar-Uygulamalar-Uluslararası Mutfaklar-Reçeteler) ve Turizm (s. 45-63). Ankara: Detay Yayıncılık.
Kim, Y. G. ve Eves, A. (2012). Construction and Validation of A Scale to Measure Tourist Motivation to Consume Local Food. Tourism Management (33), 1458-1467.
Kinley, A. (2012). Local Food on a Global Scale: An Exploration of the International Slow Food Movement. Journal of Integrated Studies , 1 (3), 1-14.
Koç Başaran, Y. (2017). Sosyal Bilimlerde Örnekleme Kuramı. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(47), 480-495.
Mak, A. H., Lumbers, M. ve Eves, A. (2012). Globalisation and Food Consumption in Tourism. Annals of Tourism Research , 39 (1), 171-196.
Mak, A. H., Lumbers, M., Eves, A. ve Chang, R. C. (2012). Factors Influencing Tourist Food Consumption. International Journal of Hospitality Management (31), 928-936.
Mayer, H. ve Knox, P. L. (2006). Slow Cities: Sustainable Places in a Fast World. Journal of Urban Affairs , 28 (4), 321-334.
Özşeker Bağıran, D. (2016). H. Kurgun ve D. Bağıran Özşeker içinde, Gastronomi (Kavramlar-Uygulamalar-Uluslararası Mutfaklar-Reçeteler) ve Turizm. Ankara: Detay Yayıncılık.
Paul, B. D. (2014). From Slow Food to Slow Tourism. Annals of the University of Oradea, Economic Science Series , 137-144.
Petrini, C. ve Padovini, G. (2011). Slow Food Devrimi. (Ç. Ekiz, Çev.) İstanbul: Sinek Sekiz Yayınevi.
Ritzer, G. (2011). Globalization: The Essentials. West Sussex UK: John Wiiley & Sons Ltd.
Sağır, A. (2012). Bir Yemek Sosyolojisi Denemesi Örneği Olarak Tokat Mutfağı. Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic , 7 (4), 2675-2695.
Serdane, Z. (2017). Slow Tourism in Slow Countries: The Case of Latvia. Salford: Salford Business School, University of Salford.
Sırım, V. (2012). Çevreyle Bütünleşmiş Bir Yerel Yönetim Örneği Olarak “Sakin Şehir” Hareketi Ve Türkiye’nin Potansiyeli. Tarih Kültür ve Sanat Arastırmaları Dergisi , 1 (4), 119-131.
Soonsap, P. (2018). Understanding International Tourists’ Perspective on Slow Food Tourism’s Current Market in Chiang Mai, Thailand. Proceedings of the International Conference on Tourism & Marketing (s. 1-13). Hong Kong: ICT18 Hong Kong Conference January 19-20, 2018.
Taş Gürsoy, İ. (2016). Küreselleşme ve Yerelleşme Ekseninde Gastronomi. H. Kurgun, & D. Bağıran Özşeker içinde, Gastronomi (Kavramlar-Uygulamalar-Uluslararası Mutfaklar-Reçeteler) ve Turizm (s. 65-83). Ankara: Detay Yayıncılık.
TÜİK. (2016). Hanehalkı Fertlerinin Eğitim Durumlarına Göre Yıllık Ortalama Esas İş Gelirleri, 2006-2016. Ankara: Türkiye İstatistik Kurumu.
TÜRSAB. (2015). Gastronomi Turizmi Raporu. İstanbul: https://www.tursab.org.tr/dosya/12302/tursab-gastronomi-turizmi-raporu_12302_3531549.pdf.
Urry, J. (2015). Mekanları Tüketmek (2 b.). (R. G. Öğdül, Çev.) İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
Ünal, Ç. (2016). Turizm Coğrafyasında Yeni Kavramlar "Yavaş Şehirler ve Yavaş Turizm". Doğu Coğrafya Dergisi (36), 13-28.
Ünal, M. ve Zavalsız, Y. S. (2016). Küreselleşme Karşıtı Bir Hareket: Yavaş Hareketi. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi , 5 (4), 889-912.
www.slowfood.com. (2018). 02 02, 2018 tarihinde Slow Food International: https://www.slowfood.com/about-us/our-history/ adresinden alındı.
yavasyasa.com. (2018). 02 09, 2018 tarihinde http://yavasyasa.com/ adresinden alındı.
Yıldız, Ö. E. (2016). Turistik Ürün Olarak Gastronomi. H. Kurgun, & D. Bağıran Özşeker içinde, Gastronomi (Kavramlar-Uygulamalar-Uluslararası Mutfaklar-Reçeteler) ve Turizm (s. 25-44). Ankara: Detay Yayıncılık.
Zencirkıran, M. (2017). Sosyoloji (6 b.). Bursa: Dora Basım-Yayın-Dağıtım.
Yayınlanmış
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2023 Journal of Tourism & Gastronomy Studies
Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
