Agro Turizm Tesislerinin Gastronomi Faaliyetleri Açısından İncelenmesi: Çanakkale Örneği
Anahtar Kelimeler:
Gastronomi- Agro-turizm- TatutaÖz
Yüzyılın baskın turizm biçimi olan kitle turizminin doğal ve kültürel kaynaklarda tahribata
yol açması alternatif turizm türlerini gündeme getirmiştir. Tarım alanlarındaki tahribatla
beraber çiftçilerin gelirlerindeki azalma, alternatif turizm türleri arasından bölge halkına
gelir sağlamayı, doğal kaynaklarda sürdürülebilirliği ve sosyal etkileşimi amaçlayan agroturizme ilgiyi arttırmıştır. Agro-turizmin iş birliği gerektiren yapısı çiftlikler bünyesinde
gerçekleştirilen gastronomi faaliyetlerini de ön plana çıkarmaktadır. Bu çalışmada
Çanakkale ilinde yer alan ve Tatuta bünyesinde faaliyet gösteren agro-turizm tesislerinin
gastronomik açıdan incelenmesi amaçlanmaktadır. Bu bağlamda, Çanakkale’de faaliyet
gösteren tesislerin işletmecileriyle, yarı-yapılandırılmış soru formu aracılığıyla yüz yüze
görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler betimsel analiz ve içerik analizi ile
değerlendirilmiş, işletme faaliyetlerine yönelik gözlemler de bulguları güçlendirmek
amacıyla kullanılmıştır. Sonuç olarak agro-turizm çiftliklerinde gastronomik unsurlar
barındıran bir sürecin işlediği; ziyaretçilerin toplama, hazırlama, pişirme, servis ve üretim
aşamalarına katıldıkları görülmüştür. İlgili süreçlere katılımın kültürel etkileşim ve
değişim yaratan bir sürecin ortaya çıkmasını sağladığı tespit edilmiştir.
Referanslar
Aikaterini, G., Ioannis, S., Thanasis, K. (2001). Is agrotourism "agro’ or ‘tourism"? Evidence from agrotourist holdings in Lesvos, Greece. Anatolia: An International Journal of Tourism and Hospitality Research, 12 (1): 6-22.
Ahipaşaoğlu, S. ve Çeltek, E. (2006). Sürdürülebilir kırsal turizm. Ankara:Gazi Kitabevi
Baxtre P. ve Jack, S. (2008). Qualitative case study methodology: Study design and implementation for novice researchers. The Qualitative Report, 13(4), 544-559.
Beardsworth, A. ve Keil, T. (2011). Yemek sosyolojisi. Ankara: Phoenix.
Blacka, A., Couture, P., Coale, C., Dooley, J. Hankins, A., Lastovica, A., Mihálik, B., Reed, C., ve Uysal, M.(2009).Agri-tourism. Virginia Polytechnic Institute and State University, USA.
Butler, R.W. (1990). Alternative tourism: Pious hope or trojan horse. Journal of Travel Research, 28(3), 40-45.
Cichowska, J. ve Klimek A. (2011). The role of agrotourism in the development and conversion of rural areas. Polska Akademia Nauk, Oddziaá w Krakowie, s. 97–107.
Davies E.T. ve Gilbert, D.C. (1992). A case study of the development of farm tourism in Wales. Tourism Management, 13(1), 56-63.
Dinçer İstanbullu, F. ve Emiroğlu, B. D. (2017). Agro turizm faaliyetleri ve bölgeye olan etkilerinin yerel paydaşların bakış açısı ile incelenmesi: Çanakkale Kazdağı yöresi örneği. Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Bilimler Dergisi, 7(1), 1- 17.
Franic, R. ve Cunj, L. (2007). Socio-Economic preconditions for developing agrotourism in Zagreb county. Agromski Glasnik, 5, 381-400.
George, H. ve Rilla, E. (2005). Agritourism enterprises on your farm or ranch: Where to start. ANR Publication, 8334.
Hall, C. M. ve Sharples, E. (2003). Food tourism around the world: Development, management and markets. In C. M. Hall, L. Sharples, R. Mitchell, N. Macionis, B. Cambourne (ed.), The consumption of experiences or the experience of consumption? An introduction to the tourism of taste (pp. 1–24). Oxford, England: ButterworthHeinemann.
Hatch, D. A. (2008). A New Agricultural Bussiness Enterprise Agritourism. LSU Agent Community Rural Development, USA.
Jones, A. (1992). Is there a real ‘alternative’ tourism? Tourism Managmenet, 13(1), 102-103.
Karabati, S., Dogan, E., Pinar, M. ve Celik, L.M. (2009). Socio-economic effects of agri-tourism on local communities in Turkey: The case of Aglasun. International Journal of Hospitality & Tourism Administration, 10, 129–142.
Kizos, T. ve Lozifides, T. (2007). The contradictions of agrotourism development in Greece: Evidence from three case studies. South European Society & Politics, 12(1), 59–77.
Kozak, M. (2015). Bilimsel araştırma: Tasarım, yazım ve yayım teknikleri. Ankara, Detay Yayıncılık.
Maruti, M.K. (2009). Agro-Tourism: Scope And Opportunities For The Farmers In Maharashtra. Y. C. college, Pachwad Tal- Wai, Dist – Satara, State- Maharashtra, India. indiastat.com
Nilson, A.P. (2002). Staying on farms an ideological background. Annals of Tourism Research, 29(1), 7-24.
OECD (1994). Tourism policy and international tourism in OECD countries: 1991- 1992. Organization For Economic Co-Operation And Development.
Özbay, G. (2017). Tüm Yönleriyle Gastronomi Bilimi, In M. Sarıışık (ed.), Dünden Bugüne Gatronomi (pp. 1-35). Ankara: Detay Yayıncılık.
Phillip S., Hunter. C. ve Blackstock, K. (2010). A Typology for defining agritourism. Tourism Management, 31, 754–758.
Santich, B. (2007). The study of gastronomy: A catalyst cultural understanding. The International Journal of the Humanities, 5 (6), 53-58.
Scarpato, R. (2002). Tourism and Gastronomy. In A. M. Hjalager, G. Richards (ed.), Gastronomy as a Tourist Product: The Perspectives of Gastronomy Studies (pp.51-59). Londra, UK: Routledge.
Silverman, D. (2011). Interpreting qualitative data. London, Great Britain: Ashford Colour Press.
Sonino, R. (2004). For a ‘piece of bread’? Interpreting sustainable development through agritourism in southern Tuscany. Sociologia Ruralis, 44(3), 285-300.
Sönmez, V. ve Alacapınar, G. (2017). Örneklendirilmiş bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
Sznajder, M., Przezborzka, L. ve Scimgeour, F. (2009). Agritourism. Oxfordshire, UK: CAB.
Tatuta (2018, 04). Konuk nedir? Erişim: http://www.tatuta.org/p=301&pg=12&lang=tr#konuk (24.4.2018)
Tez, Z. (2012). Lezzetin tarihi, geçmişten bugüne yiyecek, içecek ve keyif vericiler. İstanbul: Hayykitap.
Tew, C. ve Barbieri, C. (2012). The perceived benefits of agritourism: The provider’s perspective. Tourism. Management, 33, 215-224.
Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
Yayınlanmış
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2023 Journal of Tourism & Gastronomy Studies
Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
