Coğrafi İşaret ile Tescil Edilmiş Ürüne Sahip Olmanın Destinasyon Pazarlamasına Etkisi

Belma SUNA; Ceyhun UÇUK

Yazarlar

Belma SUNA
Ceyhun UÇUK

Anahtar Kelimeler:

Coğrafi işaret- Mutfak öğrencileri- Gastronomik kimlik- Destinasyon pazarlaması

Öz

Bir ürüne ve ürünün ait olduğu yere katma değer kazandıran ve kökenini korumada
başarılı bir yöntem olarak dünyada kabul gören coğrafi işaret kavramı gün geçtikçe
bilinirliği artan bir uygulama olmaktadır. Coğrafi işaretin ülkemizde bilinirliğinin ve
farkındalığının artması sayesinde, ürünleri coğrafi işaret çalışmaları hız kazanmıştır.
Türkiye’de coğrafi işareti alınan ilk ürün Gaziantep’e ait olan baklavadır. Gaziantep 2015
yılında UNESCO Yaratıcı Şehirler Ağı’na dahil edildikten sonra Türkiye’de en fazla
coğrafi işaret başvurusu yapan şehirlerden biri olmuştur. Mutfak eğitimi alan öğrencilerin
perspektifinden coğrafi işaret ile tescil edilmiş ürünlere sahip olmanın destinasyon
pazarlamasına etkisinin ölçülmesi amacıyla gerçekleştirilen bu çalışma için mutfak
alanında ön lisans ve lisans seviyesinde eğitim alan 214 öğrenciye yüz yüze anket yöntemi
uygulanarak veri toplanmıştır. Mutfak öğrencilerine göre, Gaziantep’in coğrafi işaret ile
tescil edilmiş ürünlere sahip olması gastronomik kimlik oluşturmasında büyük ölçüde
önemlidir. Araştırma sonucunda bu yöntemle oluşturulan gastronomik kimliğin
destinasyon pazarlamasına olumlu yönde etki ettiği elde edilen sonuçlar arasındadır.

Referanslar

Arslanoğlu, İ. (2000). Kültür ve Medeniyet Kavramları. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Velî Araştırma Dergisi (15),

Barrows, A., & Shapleigh, B. (1915). An autline on the history of cookery. New York: Teachers College Columbia University.

Berard, L., & Marchenay, P. (2008). From Localized Products to Georaphical Indications: Awareness and Action. Bourg-en-Bresse: Agb.

Beşirli, H. (2010). Yemek, Kültür ve Kimlik. Milli Folklor , 22 (87), 159-169.

Chez, K. (2011). Popular Ethnic Food Guides as Auto/Ethnographic Project: The Multicultural and Gender Politics of Urban Culinary Tourism. The Journal of American Culture , 34 (3), 234-246.

Çalışkan, O. (2013). Destinasyon Rekabetçiliği ve Seyahat Motivasyonu Bakımından Gastronomik Kimlik. Journal of Tourism and Gastronomy Studies , 1 (2), 39-51.

Çetin, Ş. (2001). Mesleki ve Teknik Eğitimde Mesleki Yeterliğin Ölçülmesi ve Mesleki Belgelendirme: Türkiye ve Avrupa Örneği. Ankara: Milli Eğitim Yayınları.

Deveci, B., Türkmen, S., & Avcıkurt, C. (2013). Kırsal Turizm İle Gastronomi Turizmi İlişkisi: Bigadiç Örneği. Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Bilimler Dergisi , 3 (2), 29-34.

Diker, O., & Deniz, T. (2017). Kars Kültürel ve Gastronomik Kimliğinde Kaz. Doğu Coğrafya Dergisi , 22 (38), 189-204.

Doğan, B. (2015). Coğrafi İşaret Korumasının Gelişmekte Olan Ülkeler İçin Önemi. NWSA Social Sciences , 10(2), 58-75.

Durlu Özkaya, F., Sünnetçioğlu, S., & Can, A. (2013). Sürdürülebilir Gastronomi Turizmi Hareketliliğinde Coğrafi İşaretlemenin Rolü. Journal of Tourism and Gastronomy Studies , 1 (1), 13-20.

Gökovalı, U. (2007). Coğrafi İşaretler ve Ekonomik Etkileri:Türkiye Örneği. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi , 21 (2), 141-160.

Görkem, O., & Sevim, B. (2016). Gastronomi Eğitiminde Geç Mi Kalındı Acele Mi Ediliyor? Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi , 15 (58), 977-988.

Harrington, R. J., & Ottenbacher, M. C. (2010). Culinary Tourism – A Case Study of the Gastronomic Capital. Journal of Culinary Science & Technology , 14-32.

Henderson, J. C. (2009). Food Tourism Reviewed. British Food Journal , 111 (4), 317-326.

Horng, J.S. and Tsai, C. T. (2012). Exploring Marketing Strategies for Culinary Tourism in Hong Kong and Singapore, Asia Pacific Journal of Tourism Research, 17:3, 277-300, DOI: 10.1080/10941665.2011.625432.

Karakulak Ç. (2016). Coğrafi İşaretleme Yoluyla Gastronomik Kimlik Oluşturma ve Gastronomik Kimliğin Destinasyon Pazarlamasındaki Rolü: Trakya Örneği, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Turizm İşletmeciliği, Y. Lisans Tezi. Muğla.

Kan, M., & Gülçubuk, B. (2008). Kırsal Ekonominin Canlanmasında ve Yerel Sahiplenmede Coğrafi İşaretler. Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi , 22 (2), 57-66.

Kan, M., Gülçubuk, B., & Küçükçongar, M. (2012). Coğrafi İşaretlerin Kırsal Turizmde Kullanılma Olanakları. Karamanoğlu Me metbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomı k Araştırmalar Dergısi , 14 (22), 93-101.

Kesici, M. (2012). Kırsal Turizme Olan Talepte Yöresel Yiyecek ve İçecek Kültürünün Rolü. Karamanoğlu Memet Bey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi , 14 (23), 33-37.

Kivela, J & Crotts, J. C. (2005) Gastronomy Tourism, Journal of Culinary Science & Technology, 4:2-3, 39-55, DOI: 10.1300/J385v04n02_03.

Morton, T. (2006). Food Studies in the Romantic Period: Smashing History. Romanticism: The Journal of Romantic Culture and Criticism , 12 (1), 1-4.

Nebioğlu, O. (2017). Gastronomik Kimlik ve Gastronomik Turizm Ürünlerinin Sınıflandırılması Üzerine Nitel Bir Araştırma: Alanya Örneği. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 5 (2), 39-60.

Öztürk, Y., & Görkem, O. (2011). Mutfak Dalı Öğrencilerinin Mesleki Yeterliklerinin Değerlendirilmesi: Otelcilik ve Turizm Meslek Lisesi Öğrencilerine Yönelik Bir Uygulama. İşletme Araştırmaları Dergisi , 3 (2), 68-89.

Robinson, R. S., & Barron, P. E. (2007). Developing a framework for understanding the impact of deskilling and standardisation on the turnover and attrition of chefs. Hospitality Management , 26, 913-926.

Santich, B. (2004). The Study of Gastronomy and its Relevance to Hospitality Education and Training. International Journal of Hospitality Management , 23, 15-24.

Spencer-Oatey, H. (2012). A Compilation of Quotations. Global PAD Core Consepts , 1-21.

Stavrianea, A., Dipidis, C., & Siomkos, G. (2016). Gastronomy Tourism: An Examination of the “Greek Breakfast Initiative” Potential. N. Tsounis, & A. Vlachvei içinde, Advances in Applied Economic Research (s. 841-848). Cham: Springer Nature.

Tekelioğlu, Y., & Demirer, R. (2008). Küreşelleşme, Demokratikleşme ve Türkiye. Uluslararası Sempozyumu Bildiri Kitabı. Ankara: Gazi Kitabevi.

Teuber, R. (2011). Consumers’ and Producers’ Expectations Towards Geographical Indications Empirical Evidence for a German Case Study, British Food Journal Vol. 113 No. 7, 2011 pp. 900-918. DOI 10.1108/00070701111148423.

Töre Başat, H., Sandıkçı, M., & Çelik, S. (2017). Gastronomik Kimlik Oluşturmada Yöresel Ürünlerin Rolü: Ürünlerin Satış ve Pazarlanmasına Yönelik Bir Örnek Olay İncelemesi. Journal of Tourism and Gastronomy Studies , 5 (Special 2), 64-76.

Tüfekci, Ö. K., Kalkan, G., & Tüfekci, N. (2016). Eğirdir Destinasyonunun Marka Kimlik Unsurlarının İncelenmesi: Gastronomi Kimliğine Yönelik Bir Çalışma. Journal of Tourism and Gastronomy Studies (Special Issue 1), 200-214.

Türk Patent Enstitüsü. (2017, Mart). Coğrafi İşaret Kavramı ve Önemi. Türk Patent Enstitüsü: http://www.turkpatent.gov.tr/TURKPATENT/resources/temp/70482589-E0CD-4F6C-B8200F703C5E529E.pdf;jsessionid=294FFF2B451C57DCB897 E94B71D5F39 adresinden alınmıştır.

Wilson, J. O. (1988). Appraising Teacher Quality . Kent: Hodder Arnold.