Yöresel Gastronomik Değerlerin Ürüne Dönüşme Düzeyi: Antalya İl Merkezi Restoran Menüleri Üzerine Bir İnceleme

Olcay KILINÇ; Uğur KILINÇ

Yazarlar

Olcay KILINÇ
Uğur KILINÇ

Anahtar Kelimeler:

Gastronomi- Menü- Türk Mutfağı

Öz

Gastronomik değerler turizm açısından önemli bir potansiyele sahiptir. Ancak
gastronomik değerlerden bir çekicilik olarak faydalanabilmek için değerlerin yiyecekiçecek işletmelerinde ulaşılabilir ürünlere dönüşmüş olması gerekir. Restoran menüleri
sundukları bilgiler aracılığıyla gastronomik değerlerin ürüne dönüşme düzeyinin başlıca
göstergesidir. Çalışmada Türk Mutfağı kapsamında öncelikli olarak Batı Akdeniz Mutfağı
olmak üzere yöresel yemek ve içeceklerin restoran menülerinde yer alıp almadıkları ve
restoran menülerinde yer alan gastronomik ürünlerin içerisinde ne düzeyde yer aldığının
ortaya konması amaçlanmaktadır. Araştırmada Antalya il merkezinde faaliyet gösteren 50
restoran işletmesi menüsü içerik analizi yöntemi ile incelenerek sonuçlara ulaşılmaya
çalışılmıştır. Sonuç olarak Batı Akdeniz’e ait yöresel gastronomik değerlerin çok düşük
(% 1,58), Türk Mutfağı’na ait gastronomik değerlerin düşük (% 19,62) düzeyde ürüne
dönüştüğü görülmüştür. Türk Mutfağı’nın Dünyanın en iyi üç mutfağı arasında
gösterilmesi bilgisi ile araştırma bulguları bir arada değerlendirildiğinde gastronomi
turizminden daha fazla yararlanabilmek için Türk Mutfak ürünlerine restoran menülerinde
daha fazla yer verilmesi gastronomik değerlerin tanıtımı ve turizm açısından önemlidir.

Referanslar

Akat, Ö. (2000). Pazarlama Ağırlıklı Turizm İşletmeciliği, 2. Baskı. Ekin Kitabevi: Bursa.

Akman, M. (1998). “Yabancı Turistlerin Türk Mutfağından Beklentileri, Yararlanma Durumları ve Türk Mutfağının Turizme Katkısı Üzerine Bir Araştırma.” Yayımlanmamış Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü: Ankara.

Aksoy, M. ve Sezgi, G. (2015). Gastronomi Turizmi ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi Gastronomik Unsurları. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, c.3, s.3, ss. 79-89.

Albayrak, A. (2013). Farklı Milletlerden Turistlerin Türk Mutfağına İlişkin Görüşlerinin Saptanması Üzerine Bir Çalışma. Journal of Yasar University, c.30, s.8, ss.5049-5063.

Albayrak, A. (2015). Müşterilerin E-Tablet Menüleri Değerlendirmelerine İlişkin Bir Çalışma. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, c.8, s.36, ss. 934-945.

Arslan, Ö. (2010). “Yabancı Turistlerin Yiyecek İçecek İşletmeleri, Personeli Ve Türk Mutfağına İlişkin Görüşlerinin Değerlendirilmesi: Alanya Örneği.” Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü: Ankara.

Aslan, Z., Güneren, E. ve Çoban, G. (2014). Destinasyon Markalaşma Sürecinde Yöresel Mutfağın Rolü: Nevşehir Örneği. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, c.2, s.4, ss. 3-13.

Ayaz, N. ve Çobanoğlu, S. (2017). Ev Kadınlarının Turizm Amaçlı Yöresel Yemek Üretimine Bakış Açıları: Bartın İli Örneği. Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, c.7, s.1, ss.413-427.

Canizares, S. M. S. ve Guzman T. L. (2012). Gastronomy As A Tourism Resources: Profile Of Culinary Tourist. Current Issues in Tourism, c.16, s.3, ss.229-245.

Coşkun, S. ve Çakıray, Ş. (2007). Yarı Kurak Alanlarda Frenk Yemişinden (Opuntia Ficus İndica (L.) P. Mill ) Yararlanma Olanakları. Batı Akdeniz Ormancılık Araştırma Müdürlüğü Yayınları, ODC 232.11. ss. 1-11.

Cömert, M. (2014). Turizm Pazarlamasında Yöresel Mutfakların Önemi ve Hatay Mutfağı Örneği. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, c.2, s.1, ss. 64-70.

Dorf, M. E. (1992). Restaurant that Work: Case Studies of the Best in The Industry. Watson-Guptill Publications: New York.

Gheorghe G., Tudorache P. Ve Nistoreanu P. (2014). Gastronomic Tourism, A New Trend for Contemporary Tourism?. Cactus Tourism Journal, c.9, s.1, ss.12-21.

Gürel, M. ve Gürel, G. (1993). Servis ve Bar Dördüncü Basılış. Milli Eğitim Basımevi: İstanbul.

Kilinç, O., Kilinç, U. ve Ongun, U. (2017). Burdur İli’nin Gastronomik Çekicilikleri: Burdur Mutfağı’ndan Örnekler, 6. Ulusal, 2. Uluslararası Doğu Akdeniz Turizm Sempozyumu Bildiri Kitabı, Gaziantep Üniversitesi Turizm ve Otelcilik Meslek Yüksekokulu: Gaziantep. ss.87-106.

Kinton, R. ve Ceserani, V. (1986). The Theory of Catering. Hodder and Stoughton Ltd.: London.

Koçak, N. (2012). Yiyecek İçecek Hizmetleri Yönetimi Gözden Geçirilmiş 5. Baskı. Detay Yayıncılık: Ankara.

Kozak, N. (2014). Turizm Pazarlaması 5. Baskı. Detay Yayıncılık: Ankara.

Mak, A. H. N., Lumbers, M., ve Eves, A. (2012). Globalisation and Food Consumption in Tourism. Annals of Tourism Research, s.39, ss.171–196.

Mil. B. ve Denk, E. (2015). Erzurum Mutfağı Yöresel Ürünlerin Otel Restoran Menülerinde Kullanım Düzeyi: Palandöken Örneği. Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Bilimler Dergisi, c.5, s.2, ss.1-7.

Öndoğan, E. N. (2010). Restoran Pazarlamasında Kullanılan Temel Pazarlama Karma Elemanları “P”, Ege Stratejik Araştırmalar Dergisi, c.1, s.1, ss. 1-25.

Özgen, I. (2015). Menü Planlama. Ertem Basım Yayın: Ankara.

Rand, G.E., Heath, E. ve Alberts, N. (2003). The Role Of Local And Regional Food İn Destination Marketing: A South African Situation Analysis. Journal of Travel and Tourism Marketing, c.14, ss. 97-112.

Richards, G. (2011). Gastronomy: An Essential İngredient İn Tourism Production And Consumption?. İçinde: Tourism and Gastronomy. Editör: Hjalager A-M ve Richards, G., Routledge: NewYork.

Rimmigton M. ve Yüksel A. (1998). Tourist Satisfaction and Food Service Experience: Results and Implications of an Emprical Investigation. Anatolia, c.9, s.1, ss.37-57.

Sarı, E. (2018). Akdeniz Mutfağı. Terra Magazine, Ocak Sayısı, ss.51.

Sökmen, A. (2003). Ağırlama Endüstirisinde Yiyecek ve İçecek Yönetimi. Detay Yayıncılık: Ankara.

Şengül, S., Çakır, A. ve Çakır, G. (2015). Yöresel Mutfaklar. Ertem Basın Yayın: Ankara.

Şengül, S. ve Genç, K. (2016a). Festival Turizmi Kapsamında Yöresel Mutfak Kültürünün Destekleyici Ürün Olarak Kullanılması:Mudurnu İpekyolu Kültür Sanat ve Turizm Festivali Örneği. Pamukkale Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, s.23, ss.79-89.

Şengül, S. Ve Türkay, O. (2016b). Akdeniz Mutfak Kültürünün Gastronomi Turizmi Bağlamında Değerlendirilmesi. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, c.4, Özel Sayı 1, ss.86-99.

Şengül, S. ve Türkay, O. (2016). Yöresel Mutfak Unsurlarının Turizm Destinasyonu Seçimindeki Rolü (Mudurnu Örneği). Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, c.12, s. 29, ss. 63-87.

Tursab Gastronomi Turizm Raporu. http://www.tursab.org.tr/dosya/12302/tursab-gastronomi-turizmiraporu_12302_3531549.pdf Erişim Tarihi: 9. Şubat. 2017.

Tüik, (2011). Bölgesel Göstergeler TR61 Antalya, Isparta, Burdur 2010. Türkiye İstatistik Kurumu Matbaası: 2010.

Türksoy, A. (2002). Yiyecek ve İçecek Hizmetleri Yönetimi, Genişletilimiş 2. Baskı. Turhan Kitabevi: Ankara.

Wold Tourism Organization (2012). Global Report on Food Tourism Am Reports Volume 4. http://cf.cdn.unwto.org/sites/all/files/pdf/global_report_on_food_tourism.pdf Erişim Tarihi: 9. Şubat 2017.

Zağralı, E. Ve Akbaba, A. (2015). Turistlerin Destinasyon Seçiminde Yöresel Yemeklerin Rolü: İzmir Yarımadası’nı Ziyaret Eden Turistlerin Görüşleri Üzerine Bir Araştırma. Journal of Yasar University, c.10, s.40, ss. 6633-6644. http://www.antalyakulturturizm.gov.tr/TR,175713/bakanligimizdan-belgeli-konaklama-tesisi-istatistikleri.html