Kıbrıs Türk Mutfağı’nda Macunlar

Yazarlar

  • Müjdat ERTÜRK

Anahtar Kelimeler:

Kültürel miras- Turistik ürün- Kıbrıs Türk Mutfağı- Macunlar

Öz

Kültür, bir milleti diğer milletlerden farklılaştıran yaşam biçimleri ve her milletin kendisine has olan
millî değerleridir Ancak bu değerler gelecek kuşaklara aktarılıp yaşatılamadığı takdirde kültür olma
özelliğini kazanamazlar. Bir milletin gelenek ve görenek, örf ve adet, dini inancına bağlı hayat tarzı,
nesilden nesle aktarılarak veraset yoluyla kültürel mirası oluşturur. Toplumların mutfak kültürü de
kültürel mirasın bir parçasıdır. Mutfak kültürü, kültürel miras özelliği göstermesinin yanı sıra aynı
zamanda turistik bir üründür. Turistlerin, seyahatleri esnasında gittikleri destinasyonların yerel
yiyeceklerini tatması kültürel ve gerçekleştirmek istedikleri bir deneyimdir. Osmanlı Dönemi’nde,
Anadolu ve Osmanlı İmparatorluğu’nun yayıldığı çeşitli yerleşim yerlerinden adaya yerleştirilen
Türk topluluklar, beraberlerinde kendi mutfak kültürleri ve yemeklerini de getirerek ada mutfak
kültürünün çeşitlenmesini sağlamış ve diğer kültürlerle sentezlenerek Kıbrıs Türk Mutfağı’nı
oluşturmuştur. Yıllar boyunca çok kültürlü, çok milletli yaşamın hâkim olduğu adada; Kıbrıs Türk
Mutfağı, adada yaşayan diğer milletlerin mutfağından ayrılmış, kendine ayrı bir yer edinmiştir.
Kıbrıs Türk Mutfağı’nın geleneksel tatlarından olan macunlar, kültürel miras yoluyla bugünlere
ulaşmış, evlerde misafir ikramı olarak kullanılma işlevini genişleterek, artık restoranlarda servis
edilen, gelen turistlerin aldığı turistik bir ürün haline gelmiştir. Bu çalışmada, Kıbrıs Türk
Mutfağı’na ait macunların reçeteleri ve yapılışları kayıt altına alınarak gelecek nesillere aktarımı
amaçlanmıştır. Çalışmanın bir diğer amacı ise, macunların turistik ürün olarak daha fazla kişi
tarafından bilinirliğinin sağlanmasıdır. Bu kapsamda, çalışmada macunların reçellerden farkları,
macunların servis yöntemi aktarılmış, Kıbrıs’ta yapılan alıç, ayva, bergamut, hurma, badem, ceviz,
incir, karpuz, patlıcan macunlarının reçete ve yapılışları verilmiştir.

Referanslar

Akova Kadınlar Derneği (2015). Kıbrıs Mutfağından Tatlar,7. Baskı, Lefkoşa:Dünya Ofset.

Aslan, Z. & Güneren, E. & Çoban, G. (2014). Destinasyon Markalaşma Sürecinde Yöresel Mutfağın Rolü: Nevşehir Örneği. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 2 (4), s. 3-13.

Aydoğdu, F. S. (2012). Kıbrıs Mutfağından Geleneksel Lezzetler. Lefkoşa: Ulusoy Ofset.

Chang, R. C. Y. & Kivela, J. & Mak, A. H. N. (2010). Food preferences of Chinese Tourists. Annals of Tourism Research, 37 (4), s. 989–1011.

Demir, M. & Demir, Ş., (2004). Turistik Ürün Çeşitlendirmesi Kapsamında Futbol Turizmi; Antalya Bölgesinde Bir Araştırma. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6 (1), s. 94-116.

Deveci, B. & Türkmen, S. & Avcıkurt, C. (2013). Kırsal Turizm ile Gastronomi Turizmi İlişkisi: Bigadiç Örneği. Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Bilimler Dergisi, 3(2), s. 29-34.

Ergin, M. (1986). Üniversiteler İçin Türk Dili. İstanbul: Boğaziçi Yayınları.

Hamlacıbaşı, F.Ü. (2008). Yiyecek Turizmi ve Yiyecek Turizmi Açısından Bozcaada’nın Kaynakları. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale: Çanakkale On Sekiz Mart Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Harvey D. C. (2001). Heritage Pasts and Heritage Presents: Temporality, Meaning And The Scope Of Heritage Studies. International Journal of Heritage Studies, 7 (4), s. 319-338.

Hatipoğlu, A. & Zengin, B. & Batmaz, O. & Şengül, S. (2013). Yöresel Yemeklerin, Kırsal Turizm İşletmeleri Mönülerinde Kullanım Düzeyleri: Gelveri Örneği. Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Bilimler Dergisi, 3 (1), s. 6-11.

İslamoğlu, M. (2013). Geleneksel Kıbrıs Türk Mutfağı, Lefkoşa: Gökada Yayınları

Koçak, N. & Tandoğan, G.K. (2008). Kent Turizmi Kapsamında Fuar ve Sergilerin İzmir Turizmine Olası Etkileri: EXPO Örneği. SOİD Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 5 (2), s. 6-15.

Lefkoşa Folklor Derneği (2014). Kıbrıs Mutfağında Geleneksel Tatlı, Tuzlu ve Macunlar. Lefkoşa: Matsan Ofset.

Oğuz, M.Ö. (2013). Terim Olarak Somut Olmayan Kültürel Miras, Milli Folklor, 25 (100), s. 5-13

Olalı, H. & Timur, A. (1988). Turizm Ekonomisi, İzmir: Ofis Matbaacılık

Oral, S. (1988). Türk Turizm Pazarlamasında Dağıtım – Fiyat Politikaları ve Turizm Profili Analizi, İzmir.

Özdemir, Ş. & Karaca, Y. (2009). Kent Markası ve Marka İmajının Ölçümü: Afyonkarahisar Kenti İmajı Üzerine Bir Araştırma. Afyon Kocatepe Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 11(2), s. 113-134.

Smith, S.L.J. (1994). The Tourism Product. Annals of Tourism Reseach, 21 (3), s.582-595.

Şah, M. (2017). Kıbrıs’ın Tatları, Lefkoşa: Zoom Yayınevi.

Yorgancıoğlu, O. M.(2000). Kıbrıs Türk Folkloru Genişletilmiş 2. Baskı. Mağusa

Yüncü, H.R. (2010). Sürdürülebilir Turizm Açısından Gastronomi Turizmi ve Perşembe Yaylası. 10.AybastıKabataş Kurultayı, 11 (27-34). Ankara.

URL1 http://www.kultur.gov.tr/TR,96254/kultur.html Erişim 06.05.2018

Yayınlanmış

11-01-2023

Nasıl Atıf Yapılır

Kıbrıs Türk Mutfağı’nda Macunlar. (2023). Turizm & Gastronomi Çalışmaları Dergisi, 6(2), 317-333. https://jotags.net/index.php/jotags/article/view/400