Türkiye’de Yükseköğretim Düzeyinde Gastronomi Eğitimi Alan Öğrencilerin Beklenti ve Değerlendirmelerine Yönelik Bir Araştırma

Merve GÜDEK; Yasin BOYLU

Yazarlar

Merve GÜDEK
Yasin BOYLU

Anahtar Kelimeler:

Eğitim- Mesleki eğitim- Gastronomi eğitimi

Öz

Bu araştırma, Türkiye’de yükseköğretim düzeyinde gastronomi eğitimi veren
üniversitelerde öğrenim gören öğrencilerin program amacına yönelik beklenti ve
değerlendirmelerini saptamaya yöneliktir. Öğrencilerin ilgi ve isteklerine uygun nitelikli
bir eğitim sürecinden geçerek mezun olmaları, toplumun kalkınmasında nitelikli iş
gücünün sağlanmasında katkı sağlamakta, toplumsal ihtiyaç ve beklentilerin
karşılanmasında da rol oynamaktadır. Bu nedenle öğrencilerin öğrenim gördükleri
kuruma ilişkin değerlendirmeleri hem fakültelerin hem de yüksekokulların bu yöndeki
gelişimleri üzerinde önemli katkılar sağlayabilecektir. Araştırmaya 7 fakülte ve
yüksekokulun gastronomi programlarında öğrenim görmekte olan 967 öğrenci katılmıştır.
Elde edilen sonuçlara göre öğrencilerin kayıtlı oldukları okul türü ve sınıf faktörü ile
değerlendirmeleri arasında anlamlı ilişkiler olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmadan
elde edilen sonuçlar neticesinde Türkiye’de lisans düzeyinde gastronomi eğitimi veren
okullar ve bu okullarda verilen eğitimin niteliği ile ilgili bazı önerilerde bulunulmuştur.

Referanslar

Bartlett, J.E., Körtlik, J.W. ve Higgins, C.C. (2001). Organizational Research: Determining Appropriate Sample Size In Survey Research. Information Tecnology, Learning and Performance Journal, 19 (1), 43-50.

Berg, I. , Marion N. ve Bentley, A. (2003). Food Studies, In The Encyclopaedia of Food and Culture, (Vol. l, pp. 102-103). New York: Encyclopaedia of Food and Culture.

Boylu, Y. (2004). Anadolu Otelcilik Ve Turizm Meslek Liselerinde Öğrenim Gören Öğrencilerin Okul Amacına Yönelik Beklentilerinin Değerlendirilmesi, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Cheng, M., Ogbeide, G. C. A., & Hamouz, F. L. (2011). The development of culinary arts and food science into a new academic discipline-culinology®. Journal of Culinary Science and Technology, 9(1), 17–26.

Çavuşoğlu, M., (2011), ‘’I. Ulusalararası IV. Ulusal Eğridir Turizm sempozyumu Bildiriler Kitabı ‘’içinde N. Avcı ve Ö. Kürşat (Editörler), ‘’Gastronomi Turizmi ve Kıbrıs Mutfak Kültürü Üzerine Bir Araştırma’’,ss. 527- 538, Isparta: Süleyman Demirel Üniversitesi Basımevi.

Demirezen, M. (2002). Piyasa meslek standartları. Planlama dergisi, özel sayı (DPT’nin kuruluşunun 42. yılı), 213- 218.

Ekincek, S., Gode, M.O.,Oncel, S., Yolal, M., Gastronomy anda Culinary Arts Education in Turkey; Department Head’s Perspective, Studia UBBB Negotiva, Vol.62 İssue 1 (March), 2017, pp. 23-43.

Gillespie, C. ve Cousins J. A. (2001). European gastronomy into the 21st century. Buttenvorth- Heinemann.

Görkem, O. Ve Sevim, B.(2011). Gastronomi Turizmi Ve Türkiye’de Yüksek Öğretim Düzeyinde Mutfak Eğitiminin Genel Görünümü. 1. Uluslararası Turizm ve Otelcilik Sempozyumu, 73-83.

Güçer, Evren. (2004), Türkiye'deki Turizm Eğitimi İle Avrupa Birliği Üyesi Ülkelerdeki Turizm Eğitiminin Karşılaştırılması ve Sektörün Turizm Eğitiminden Beklentileri. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.

Han, E. ve Kaya A.A. (2008). Kalkınma Ekonomisi: Teori ve Politika. Ankara: Nobel.

Hegarty, J.A., and O’Mahony, G.B. (2001), “Gastronomy: A Phenomenon of Cultural Expressionism and an Aesthetic for Living”, Hospitality Management, 20, 3– 13.

Hegarty, J.A. (2011). “Achieving excellence by means of critical reflection and cultural imagination in culinary arts and gastronomy education”, Journal of Culinary Science & Technology, Vol.9, No. 2, pp. 55‐63.

Hertzman, J. and Ackerman, R. (2010). “Evaluating quality in associate degree culinary arts programs”, Quality Assurance in Education, Vol. 18, No.3, pp. 209‐226.

Hertzman, J. L., & Maas, J. (2012). The value of culinary education: Evaluating educational costs, job placement outcomes, and satisfaction with value of associate degree culinary and baking arts program graduates. Journal of Culinary Science and Technology, 10(1), 53–74.

Kivela, J. ve Crotts J. (2006). Tourism and gastronomy: Gastronomy's influence on how tourists experience a destination. Journal o f Hospitality and Tourism Research, 30: 354.

Küçükaltan, G. (2009).Küreselleşme Sürecinde Gastronomide Yerel Tatların Turistlerin Destinasyon Tercihlerine ve Ülke Ekonomilerine Etkileri.3.Ulusal Gastronomi Sempozyum Bildirisi. Alanya.

Maberly C. ve Reid D. (2014). “Gastronomy: An Approach to Studying Food”, Nutrition And Food Science, sayı: 44,/4, s. 272-278.

Pedersen, L.B. (2012). Creavity in Gastronomy, Thesis, Copenhang Business School.

Ünlüönen, K. & Boylu, Y. (2009). Türkiye’deki Örgün Turizm Eğitimine İlişkin Rakamsal Gelişmelerin Değerlendirilmesi. 10. Ulusal Turizm Kongresi, Mersin.

Santich, B. (2004). The study of gastronomy and ıts relevance to hospitality education and training. Hospitality Management, Vol. 23.

Sarıoğlan, M. (2013). “Industrial provision of practice skills of studentstraining gastronomy education: case of Turkey”, International Journalon New Trends in Education and their Implication, Vol. 4, No. 4, pp. 216‐220.

Sarıoğlan, M. (2014). A Theoretical Research on the Constraints of Development of gastronomy Education in Turkey, Social and Behavioral Sciences 116, 260 – 264.

Scarpato, R. (2002a). “Gastronomy Studies in search of Hospitality”, Journal of Hospitality and TourismManagement, sayı: 9/2, s.1-12

Selwood, J. (2003). The lure of food: Food as an attraction in destination marketing in Manitoba, Canada. In C.M.

Hall, L. Sharples, R. Mitchell, N. Macionis and B. Cambourne (eds) Food Tourism around the World (178- 191). Oxford: Butterworth Heinemann.

Shen, M.C. (2002). “Professional competences required for entry‐level worker in Chinese‐style banquet hall: a model Delphi study”. Unpublished master’s thesis, Taiwan: Shih Hsin University.

Shenoy, S. (2005). Food Tourısm And The Culınary Tourıst, A Thesis Presented to the Graduate School of Clemson University

Sözer, N. ve Diğerleri, ‘Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü’ nde Lisansüstü Eğitim Kalitesinin Arttırılmasına Yönelik Bir Araştırma’’, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt:4,Sayı:2, 2002,S:41-65.

Ünlüönen, Kurban (2004), “Turizm İşletmeciliği Öğretmenlik Programlarının Öğrenci Beklentileri ve Algılamaları Açısından Karşılaştırılması 1998-1999 ve 2003-2004 Öğretim Yılları” Gazi Üniversitesi Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt.7, Sayı.1, (108-130).

Ünlüönen, K. & Boylu, Y. (2009). Türkiye’deki Örgün Turizm Eğitimine İlişkin Rakamsal Gelişmelerin Değerlendirilmesi. 10. Ulusal Turizm Kongresi, Mersin.

Yang, W.W. (2003). A study on professional competences of chefs: Comparisons of food and beverage professional competences. Unpublished master’s thesis. Taiwan: National Yunlin University of Science and Technology.

Zahari, M.S.M., Jalis, M.H., Zulfifly, M.I., Radzi, S.M. and Othman, Z. (2009). “Gastronomy: an opportunity for Malaysian educators”, International Education Studies, Vol.2 No.2, pp. 66‐71.

Zakaria, M.A., Wahab, S.H.A. and Jasmi, M.A. (2010). “Culinary art education: a demanding profession in culinary tourism for Malaysian’s new economyniche”, Proceedings of the 1st UPI International Conference on Technical and Vocational Education and Training, Bandung, Indonesia, 10‐11 November 2010, pp. 534‐542.

Yükseköğretim Program Atlası, https://yokatlas.yok.gov.tr/ [Erişim Tarihi: 19.05.2017]