Antik Dönemdeki Damak Tadının Günümüz Yansıması
Anahtar Kelimeler:
Antik dönem- Yemek kültürü- Damak tadı- Gastronomi- TurizmÖz
Antik dönemde yaşayan insanların damak tatlarının değerlendirilmesi oldukça zor bir
uğraş olmaktadır. Genellikle bu dönemde ve öncesinde yapılan, yenen yemekleri tespit
edebilme adına bu insanların kullanmış oldukları kaplar, bu kaplarda kalan yiyecek
kalıntıları, insan iskeleti ve dişleri incelenmektedir. Yerleşim yerlerinde çöplük olarak
kullanılan kısımlarda atılmış hayvan kemikleri de yine o halkın damak tadına ve yemek
kültürüne ışık tutabilmektedir. Her buluntu o dönemde nelerin yenildiği ya da nasıl
saklandığına dair dolaylı da olsa bilgi sunmaktadır. Günümüzden çok uzun yıllar önce
yaşayan insanların damak tadı bugünden oldukça farklıydı. Öyle ki şuan bozuk diye
adlandırdığımız gıdalara yönelik bir damak tadı mevcuttu. Zamanla damak tadı neye
alışmışsa o yiyecekler daha çok yenilir olmuştur. Bu çalışma, Antik dönem yemek
atölyesine katılanların o dönemin damak tadını değerlendirmelerini kapsamaktadır. Bu
sebeple bu atölyeye katılanlar ile nitel görüşmeler yapılmış ve bu kişilerin yemekleri farklı
açılardan değerlendirmeleri istenmiştir. Ortaya çıkan sonuçlara göre Antik dönem
yemekleri “koku, görünüş, lezzet ve damak tadına uygunluk açılarından
değerlendirildiğinde “Itria” en çok beğenilen yemek olurken, “Garumlu Defrutumlu
Mercimek” en az beğenilen yemek olmuştur.
Referanslar
Dalby, A. ve Grainger, S. (2001). Antik Çağ Yemekleri ve Yemek Kültürü, İstanbul: Homer Kitabevi.
Düzgün, E. ve Durlu Özkaya, F. (2015). Mezopotamya’dan Günümüze Mutfak Kültürü, Journal of Tourism And Gastronomy Studies, 3(1), 41-47.
Grainger, S. (2006). Cooking Apicius Roman Recipes For Today, İngiltere: Prospect Books.
Grimm, V. (2008). El Altında Duran Güzel Şeyler Antik Yunan ve Roma Dünyasının Damak Tatları. İçinde: Edt. P. Freedman, , Çev. N. Elhüseyni, Yemek Damak Tadının Tarihi, İstanbul: Oğlak Yayıncılık, ss. 63-97, 1. Baskı.
Gürsoy, D. (2013). Yiyelim İçelim Tarihini Bilelim Dünden Bugüne Gastronomi, İstanbul: Oğlak Yayıncılık, 1. Baskı.
İrepoğlu, G. (2013). Katılımcı Gözünden: Tarih Üzeri Yemek. İçinde: Edt. A. Avcı, S. Erkoç ve E. Otman, Yemekte Tarih Var Yemek Kültürü ve Tarihçiliği, İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları, ss. 1-11, 1. Baskı.
Kızıldemir, Ö., Öztürk, E. ve Sarıışık, M. (2014). Türk Mutfak Kültürünün Tarihsel Gelişiminde Yaşanan Değişimler, AİBÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14 (3), 192-210.
Korkut, T. ve Ercan, B. Ş. (2008). Roman Meals and Cooking Ware in Lycia: An Experimental Practice in Archaeology, Akdeniz Sanat Dergisi 1, Akdeniz Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Yayını, 95 - 106.
Outram, A. K. (2008). Avcı Toplayıcı İnsanlar ve İlk Çiftçiler Tarihöncesinde Damak Tadının Evrimi. İçinde: Edt. P. Freedman, , Çev. N. Elhüseyni, Yemek Damak Tadının Tarihi, İstanbul: Oğlak Yayıncılık, ss. 35-61, 1. Baskı.
Platon (2007). Symposiun, Çev. E. Çoraklı, İstanbul: Kabalcı Yayınları, 1. Basım.
Starr, F. (1926). Apicius, Washington.
Tez, Z. (2012). Lezzetin Tarihi Geçmişten Bugüne Yiyecek, İçecek ve Keyif Vericiler, İstanbul: Hayykitap Yayınevi, 2. Baskı.
Uhri, A. (2016). Anadolu Mutfak Kültürü’nün Kökenleri, İstanbul: Ege Yayınları.
Yayınlanmış
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2023 Journal of Tourism & Gastronomy Studies
Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
