Eskişehir İlinin Rekabet Gücünün Belirlenmesi (Identifying The Competitiveness of The Province of Eskişehı̇r)

Aykan ATANLAR; Ayşe Nevin SERT

doi:10.21325/jotags.2025.1674

Yazarlar

Aykan ATANLAR
Ayşe Nevin SERT

DOI:

https://doi.org/10.21325/jotags.2025.1674

Anahtar Kelimeler:

Rekabet gücü- Destinasyon rekabet gücü algısı- Eskişehir

Öz

Bu araştırma, Eskişehir’i ziyaret eden turistlerin destinasyon rekabet gücüne ilişkin algılarını, “Destinasyon Rekabeti Kavramsal Modeli” temelinde sistematik biçimde incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın temel amacı, söz konusu modelde yer alan faktörlerin aritmetik ortalamalarına dayalı olarak Eskişehir’in rekabet avantajlarını ve geliştirilmesi gereken zayıf yönlerini ayrıntılı biçimde belirlemektir. Bu kapsamda, 2024 yılının Ağustos ve Eylül aylarında Eskişehir’e gelen ziyaretçilerden oluşan 346 kişilik bir örneklem grubundan veriler toplanmıştır. Elde edilen veriler istatistiksel paket programları aracılığıyla analiz edilmiştir. Çalışma içerisinde istatistiksel olarak frekans dağılımları, güvenilirlik analizleri ve aritmetik ortalamalar kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre ise katılımcılar Eskişehir’in özellikle “Niteliksel ve Güçlendirici Belirleyiciler” başlığı altında toplanan unsurları, kentin rekabet gücünü artıran önemli avantajlar olarak değerlendirmiştir. Buna karşılık, “Destinasyon Yönetimi” faktörünün zayıf olarak algılanması, bu alanda stratejik iyileştirmelere olan ihtiyacı ortaya koymaktadır. Elde edilen bulgular; Eskişehir’in turizm potansiyelinin artırılması açısından karar alıcılara ve yerel yöneticilere önemli ipuçları sunmakta ve bu doğrultuda bir izlence oluşturmaktadır.

Referanslar

Albayrak, A. N., ve Erkut, G. (2010). Türkiye'de Bölgesel Rekabet Gücü Analizi. Megaron, 5(3).

Bahar, O. ve Kozak, M. (2005). Türkiye turizminin Akdeniz ülkeleri ile rekabet gücü açısından karşılaştırılması. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 16(2), 139-152.

Balaguer, J. ve Cantavella-Jorda, M. (2002). Tourism as A Long-Run Economic Growth Factor: The Spanish Case. Applied economics, 34(7), 877-884.

Bianchi, R. (2018). The political economy of tourism development: A critical review. Annals of tourism research, 70, 88-102.

Buhalis, D. (2000). Marketing the competitive destination of the future. Tourism management, 21(1), 97-116.

Boschma, R. (2004). Competitiveness of regions from an evolutionary perspective. Regional studies, 38(9), 1001-1014.

Çelik, P. (2014). Antalya turizm destinasyonunun rekabetçilik analizi.

Charbaugh, R. J. (2005), International Economics, Tenth Edition, Thomson South-Western, Usa.

Cho, D. S. ve Moon, H. C. (2002). From Adam Smith to Michael Porter: Evolution of Competitiveness Theory. Singapur: World Scientific.

Clancy, M. (2010). Global Commodity Chains and Tourism: Past research and Future Directions. In Political Economy of Tourism (pp. 75-92). Routledge.

Crouch, G. I. ve Ritchie, J. B. (1999). Tourism, Competitiveness, and Societal Prosperity. Journal of business research, 44(3), 137-152.

Dağdemir, Ö. (2013). Eskişehir Ekonomisinin Genel Görünümü: Bölgesel Göstergelerle Bir Değerlendirme. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(3), 1-30.

Demirdöğen, S. (2018). Erzincan tulum peyniri kümesinin rekabet gücünün Porter’in elmas modeli çerçevesinde incelenmesi. Social Sciences, 13(2), 54-75.

Dwyer, L. ve Kim, C. (2003). Destination Competitiveness: Determinants and Indicators. Current Issues in Tourism. Vol.6. No.5. s.369-414.

Ergashev, R. K. ve Ravshanov, A. D. (2021). Ways of Strategic Development and Increase of Competitiveness of Agricultural Enterprises. JournalNX, 7(1), 99-105.

Erkan, B. (2014). Türkiye’de lojistik sektörü ve rekabet gücü. Assam Uluslararası Hakemli Dergi, 1(1), 44-65.

Erol, E. ve Oğuz, Y. E. (2017). Turizmin İhracat ve İthalata Etkisinin Belirlenmesine Yönelik Karşılaştırmalı Bir Analiz: Türkiye Örneği. Journal Of Recreation And Tourism Research, 4(4), 118-133.

Ervural, S. (2005). Küçük Orta Boy işletmelerde Rekabet Gücü Kriterleri Ve Eskişehir Marangoz Ve Mobilya Sektöründe Bir Araştırma.

Fagerberg, J. (1988). International competitiveness. The economic journal, 98(391), 355-374.

Flanagan, R., Lu, W., Shen, L. ve Jewell, C. (2007). Competitiveness in construction: a critical review of research. Construction management and economics, 25(9), 989-1000.

Fonseca, A.P, Seabra, C. ve Silva, C. (2016). Dark tourism: Concepts, typologies and sites. Journal of Research and Hospitality, S2,1-6.

Göral, R. ve Yurtlu, M. (2022). Destinasyon çekim ve rekabet gücünde turistik ürün özellikleri.

Gül, M. ve Gül, K. (2022). Destinasyon Rekabetçiliğini Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi: Ayvalık Destinasyonu Örneği. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 6(Ek2), 94-103.

Gürpınar, K. ve Barca, M. (2007). Türk mobilya sektörünün uluslararası rekabet gücü düzeyi ve nedenleri. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 2(2), 41-61.

Güripek, E. (2013). Turizm destinasyonlarının rekabet gücünün artırılmasında stratejik destinasyon yönetimi: Çeşme Alaçatı destinasyonu üzerine bir uygulama (Doctoral dissertation, Dokuz Eylul Universitesi (Turkey).

Güvenç, İ. (2019). Türkiye’de domates üretimi, dış ticareti ve rekabet gücü. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi, 22(1), 57-61.

Hassan, S. S. (2000). Determinants of market competitiveness in an environmentally sustainable tourism industry. Journal of travel research, 38(3), 239-245.

Heath, E. (2003). Towards a Model to Enhance Destination Competitiveness: a Southern African Perspective. Journal of Hospitality and Tourism Management, Vol:10, No:2, ss. 327-353.

Hoşgör, K. (2016). Algı problemi üzerine. Kilikya Felsefe Dergisi, (1), 11-29.

Johansson, L.R.M. ve Xiong, N., (2003). Perception Management: An Emerging Concept for Information Fusion, Information Fusion 4, ss.231-234.

Kasımoğlu, M. (2012). Çanakkale Ekonomisinin Sürdürülebilir Rekabet Gücünün Dinamik Elmas Modeliyle Analizi.

Kim, Chulwon. (2000). “A Model Development for Measuring Global Competitiveness of the Tourism Industry in the Asia-Pacific Region”. Korea Institute for International Economic Policy. APEC Study Series 00-03.

Komasi, H., Zolfani, S. H., ve Nemati, A. (2023). Evaluation of the social-cultural competitiveness of cities based on sustainable development approach. Decision Making: Applications in Management and Engineering, 6(1), 583-602.

Kozak, N., Kozak, M. ve Kozak, M. (2008). Genel Turizm, Detay Yayıncılık, Ankara.

Meçik, O. (2011). Eskişehir’de Ekonomi ve İstihdamın Genel Görünümü. Eskişehir Sanayi Odası Dergisi, 78-80.

Mihalič, T. (2013). Economic İmpacts of Tourism, Particularly İts Potential Contribution To Economic Development. Handbook of tourism economics: Analysis, new applications and case studies, 645-682.

Morrison, A. M. (2020). Marketing and managing city tourism destinations. In Routledge Handbook of Tourism Cities (pp. 135-161). Routledge.

OECD, (1996). Industrial Competitiveness, Directorate for Science, Technology and Industry.

Özsöz, F. M. (2018). Şehir Pazarlamasında Bir Marka Şehir Olarak Eskişehir'in İncelenmesi. Uluslararası Batı Karadeniz Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 2(1), 12-34.

Poon, A. (1993). Tourism, technology and competitive strategies.

Ritchie, J. B. ve Crouch, G. I. (2003). The competitive destination: A sustainable tourism perspective. Cabi.

Salvatore, D. (1990). Theory And Problems Of International Economics, Third Edition, Mcgraw-Hill, Usa.

Scoot, B.R. ve Lodge, C. (1985). Us Competitiveness in The World Economy, Boston: Harvard Business School Press.

Sert, A. N. ve Şahbaz, R. P. (2017). Turizmde Destinasyon Rekabet Gücü: Deneyim ve Motivasyon. Ankara; Öncü Basımevi.

Tabachnik, B.G. ve Fidell, L. S. (2013). Using Multivariate Statistics (Sixth edt.) Boston.

Turok, I. (2012). Cities, Regions And Competitiveness. In Regional Competitiveness (pp. 79-93). Routledge.

World Economic Forum (1989). World Competitiveness Report, Geneva: Imede.

Yılmaz, V. ve Doğan, M. (2016). Planlanmış davranış teorisi kullanılarak önerilen bir yapısal eşitlik modeli ile geri dönüşüm davranışlarının araştırılması, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Özel Sayı - Kasım, 191-205.

Yılmazdoğan, O. C. ve Atanlar, A. (2021). Tur Katılımcılarının Tura Yönelik Algıları, Otantiklik Algıları Ve Aidiyet Seviyeleri Arasındaki İlişki. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 20(77), 329-339.