Restoran Pazarlamasında 7 P: Etnik Bir Restoranda Örnek Olay İncelemesi
Anahtar Kelimeler:
Etnik restoran- Genişletilmiş pazarlama karması- Osmanlı saray mutfağı- Örnek olay incelemesiÖz
Günümüzde değişen tüketici beklentilerini karşılamanın yanı sıra artan rekabet karşısında
restoran işletmecileri pazarlama karması elemanlarında önemli değişikliklere gitmektedir.
Bu çalışmanın amacı etnik restoran pazarlaması çerçevesinde genişletilmiş pazarlama
karması elemanlarını incelemektir. Bu araştırma nitel bir derinlemesine görüşme örnek
olay incelemesini içermektedir. Örnek olay incelemesi için veri toplama, İstanbul İli’nde
Osmanlı Saray Mutfağı’nı içeren Hacı Abdullah Lokantası’nda 3.kuşak genel müdürü ile
derinlemesine görüşme yapılarak elde edilmiştir. Bu işletmenin tarihi 1888’e kadar
dayanmaktadır. Verilerin analizinde betimsel analiz tekniği kullanılmıştır. Araştırma
sonuçlarının, restoran yöneticilerinin genişletilmiş pazarlama karması elemanlarını
yeniden gözden geçirmesi ve yeniden düzenlemeler yapması açısından yol gösterici
olacağı ileri sürülebilir.
Referanslar
Aktaş, Ahmet. (2001). Ağırlama Hizmet İşletmelerinde Yiyecek ve İçecek Yönetimi, Livane, Antalya.
Albayrak, Aslı. (2015). Müşterilerin E-Tablet Menüleri Değerlendirmelerine İlişkin Bir Çalışma, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8 (36), (934-945).
Altınel, Hüseyin. (2014). Menü Yönetimi ve Menü Planlama (2. Baskı), Detay, Ankara.
Altunışık, Remzi ve Karataş, Ayşegül. (2015). Turizm İşletmeleri ve Pazarlama Stratejileri. (içinde Turizm İşletmeleri, Ed. Burhanettin Zengin ve Şehnaz Demirkol), Değişim, İstanbul.
Bekâr, Aydan ve Dönmez, F. Gümüş. (2014). Temalı Restoranlar ve Temalı- Etnik Restoran Ayırımı, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7 (35), (802-808).
Bojanic, David. (2008). Hospitality Marketing Mix and Service Marketing Principles (in Handbook of Hospitality Marketing Management, ed. Oh, Haemoon and Pizam, Abraham), Elsevier, Great Britain.
Cevizkaya, Gülhan. (2015). Tüketicilerin Etnik Restoran İşletmelerini Tercih Nedenleri: İstanbul’da Bir Araştırma, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi SBE Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik A.B.D., Balıkesir.
Çalışkan, Osman ve Özdemir, Bahattin. (2011). Uluslararası Turizm İşletmeciliğinde Restoran Yönetimi (içinde Uluslararası Turizm İşletmeciliği, Ed. İge Pırnar), Nobel Akademik, Ankara.
Denizer, Dündar. (2012). Yiyecek-İçecek Hizmetleri (Ed. Mehmet Sarıışık). T.C. Anadolu Üniversitesi Yayını No: 2540, Açıköğretim Fakültesi Yayını No: 1511.
Demirkol, Şehnaz. (2015). Yiyecek-İçecek İşletmeleri (içinde Turizm İşletmeleri, Ed. Burhanettin Zengin ve Şehnaz Demirkol), Değişim, İstanbul.
Doğdubay, Murat. (2000). Türkiye’de Özellikli Restoranlarda Pazarlama Sorunları ve Çözüm Önerileri (Bir Örnek Uygulama), Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi SBE Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik A.B.D., Balıkesir.
Erzi, Başak. (2006). Kültürel Çevre İle Tüketim Davranış ve Alışkanlık Etkileşimi: Alternatif Pazar Stratejileri, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü İşletme Mühendisliği A.B.D. İşletme Mühendisliği, İstanbul.
Genç, Ruhet. (2014). Uluslararası Otel ve Restoran Yönetimi, Detay, Ankara.
Goeldner, Charles R. ve Ritchie, J. R. Brent. (2012). Tourism Principles, Practices, Philosophies, John Wiley & Sons, Canada.
Güldemir, Osman. (2014). 1888’den günümüze Hacı Abdullah Lokantası, III. Disiplinler arası Turizm Araştırmaları Kongresi, 04-05 Nisan 2014, Kuşadası-Aydın, (747-757).
Güler, Ahmet; Halıcıoğlu, Mustafa Bülent ve Taşğın, Serkan. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri, Seçkin, Ankara.
Güler, Sibel. (2010). Türk Mutfak Kültürü ve Yeme İçme Alışkanlıkları, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 26, (24-30).
Ha, Jooyeon ve Jang, SooCheong (Shawn). (2010). Effects of Service Quality and Food Quality: The Moderating Role of Atmospherics in An Ethnic Restaurant Segment, International Journal of Hospitality Management, 29 (2010), (520-529).
Jacquelyn, Lynn. (2000). Restaurant and Five Other Food Businesses, Entrepreneur Press, Canada.
Jovicevic, Ratimir. (2012). “Marketing Mix in The Catering, Hotel Industry and Tourism 4 p+ 3 p”, 2. Advances in Hospitality and Tourism Marketing and Management Conference, 31st May- 2rd June, Greece.
Koç, Erdoğan. (2015). Tüketici davranışı ve pazarlama stratejisi (6. Baskı), Seçkin, Ankara.
Koçbek, A. Defne. (2005). Yiyecek-İçecek Sektöründe Hizmet Kalitesi ve Müşteri Memnuniyeti: Etnik Restoranlara Yönelik Bir Araştırma, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir Anadolu Üniversitesi SBE İşletme A.B.D. Pazarlama Bilim Dalı, Eskişehir.
Kozak, Nazmi; Kozak, Meryem A. ve Kozak, Metin. (2014). Genel Turizm İlkeler- Kavramlar (16. Baskı), Detay, Ankara.
Kozak, Nazmi; Özel, Ç. Hale ve Yüncü, Deniz K. (2011). Hizmet Pazarlaması, Detay, Ankara.
Kuşçu, Aslı E. (2007). Popüler Kültür ve Beslenme Biçimleri Örnek Olay: Döner Kebap, Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Gazetecilik Bölümü, Ankara.
Lu, Allan Cheng Chieh; Gürsoy, Doğan ve Lu, Carol Yirong. (2015). Authenticity Perceptions, Brand Equity and Brand Choice Intention: The Case of Ethnic Restaurants, International Journal of Hospitality Management, 50, (2015), (36–45).
Mucuk, İsmet. (2001). Pazarlama İlkeleri (13. Basım), Türkmen, İstanbul.
Nakip, Mahir. (2003). Pazarlama Araştırmaları Teknikler ve SPSS Destekli Uygulamalar, Seçkin Kitabevi, Ankara.
Ortaylı, İlber. (2008). Osmanlı Sarayında Hayat, Yitik hazine yayınları, İstanbul.
Öndoğan, Nüket E. (2010). Restoran Pazarlamasında Kullanılan Temel Pazarlama Karma Elemanları, Ege Stratejik Araştırmalar Dergisi, 1 (1), (45-67).
Öztürk, S. Ayşe. (2010). Hizmet Pazarlaması (10. Baskı), Ekin, Bursa.
Punch, Keith F. (2005). Sosyal Araştırmalara Giriş: Nicel ve Nitel Yaklaşımlar, Siyasal Kitabevi, Ankara.
Rafiq, Mohammed ve Ahmed, Pervaiz K. (1995). Using the 7 Ps as a Generic Marketing Mix, Marketing Intelligence & Planning, 13 (9), (4 – 15).
Sarıışık, Mehmet. (2015). Uluslararası Gastronomi-Temel Özellikler Örnek Menüler ve Reçeteler (2. Baskı), Detay, Ankara.
Serçeoğlu, Neslihan. (2014). Yöre Halkının Mutfak Kültürünü Tanıma Durumunun Tespit Edilmesi: Erzurum İli Örneği, Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 2/4 (2014), (36-46).
Shah, Akash B. (2012). The Extended Services Marketing Mix Used By Restaurant and Banking Industry, International Journal of Retailing & Rural Business Perspectives, 1 (2), (163-166).
Sürücüoğlu, M. S. ve Özçelik, A. Ö. (2008). Türk Mutfak ve Beslenme Kültürünün Tarihsel Gelişimi. 38. İcanas Kongresi, (10-15 Eylül 2007/Ankara), Bildiriler Maddi Kültür III. Cilt. Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Yayınları:4/3. s.1289-1310, Korza Yayıncılık Basım San. ve Tic. Ltd. Şti, Ankara.
Şarlar, A. Gediz ve Şerefoğlu, Fatih. (2015). Yiyecek- İçecek Sektörü İçin Yerel Girişimcilik, Beta Basım, Ankara.
Tekin, Hasan H. (2006). Nitel Araştırma Yönteminin Bir Veri Toplama Tekniği Olarak Derinlemesine Görüşme, Sosyoloji Dergisi, 3 (13), (101-116).
Tsai, Chen-Tsang (Simon) ve Lu, Pei-Hsun. (2012). Authentic Dining Experiences In Ethnic Theme Restaurants, International Journal of Hospitality Management, 31 (2012), (304–306).
Torlak, Ömer. (2013). Pazarlama Karması ve Pazarlama Kararları (içinde Pazarlama İlkeleri, Ed. Ömer Torlak ve
Müjdat Özmen), T.C. Anadolu Üniversitesi Yayını No: 3012, Açıköğretim Fakültesi Yayını No: 1965.
Türksoy, Adnan. (2015). Yiyecek-İçecek Hizmetleri Yönetimi, Detay, Ankara.
Un, Hayrettin. (2009). Turizmin Çeşitlendirilmesi Açısından Geleneksel Türk Mutfağının Değerlendirilmesi, Yayınlanmamış Uzmanlık Tezi, T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Araştırma ve Eğitim Genel Müdürlüğü.
Yerasimos, Stefanos. (2002). Sultan Sofraları 15. ve 16. Yüzyılda Osmanlı Saray Mutfağı, YKY, İstanbul.
Yıldırım, Ali ve Şimşek, Hasan. (2006). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (6. Baskı), Seçkin, Ankara.
Yıldırım, Ali ve Şimşek, Hasan. (2008). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (6. Baskı), Seçkin, Ankara.
İndir
Yayınlanmış
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2023 Journal of Tourism & Gastronomy Studies

Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License ile lisanslanmıştır.