İşkur İşbaşı Eğitim Programının Konaklama İşletmesi Çalışanlarının Mesleki Gelişimine Etkisi: Antalya Örneği (The Effect of İSKUR on-The-Job Training Program on The Professional Development of Hospitality Employees: The Case of Antalya)

Emre AYKAÇ

doi:10.21325/jotags.2025.1563

Yazarlar

Emre AYKAÇ

DOI:

https://doi.org/10.21325/jotags.2025.1563

Anahtar Kelimeler:

İşbaşı eğitim- Mesleki gelişim- Mesleki eğitim- İstihdam politikası- İŞKUR

Öz

Bu araştırmanın amacı, İŞKUR işbaşı eğitim programının konaklama işletmesi çalışanlarının mesleki gelişimi üzerindeki etkilerini analiz etmektir. Bu bağlamda, araştırmanın evrenini Antalya'da İŞKUR işbaşı eğitim programına katılan bireyler oluşturmuştur. Evrenin tamamına ulaşmak mümkün olamayacağından, örneklem seçimi yapılmıştır. Araştırmada belirlenen örneklem grubundan veriler anket yöntemiyle toplanmıştır. Verilerin analizi aşamasında, betimsel istatistikler kullanılmış, değişkenler arasındaki ilişkilerin belirlenebilmesi için korelasyon analizi yapılmış ve bağımsız değişken(ler)in bağımlı değişken üzerindeki etkisini incelemek amacıyla regresyon analizi gerçekleştirilmiştir. Yapılan analizler sonucunda, işbaşı eğitim ve alt boyutları ile mesleki gelişim arasında orta derecede anlamlı bir ilişki olduğu ve işbaşı eğitiminin mesleki gelişim üzerinde pozitif yönde anlamlı bir etkisi bulunduğu tespit edilmiştir. Sonuçlar, İŞKUR'un işbaşı eğitim programlarının konaklama işletmesi çalışanlarının mesleki gelişimlerine katkı sağladığını ortaya koymaktadır. Bu bulgular hem işverenler hem de politika yapıcılar için önemli çıkarımlar sunmaktadır. İşbaşı eğitim programlarının sektördeki hizmet kalitesini artırmak için daha etkin bir şekilde kullanılabileceğini göstermektedir. Böylece, iş gücü piyasasında daha nitelikli ve yetkin çalışanların yetişmesine katkı sağlanabilir.

Referanslar

Acar, O. K. & Kazancı Yabanova, E. (2017). Aktif işgücü piyasası politikaları çerçevesinde Kütahya İŞKUR’un mesleki eğitim faaliyetlerinin incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(2), 85-111. http://www.tuik.gov.tr

Altunışık, R. Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S. & Yıldırım, E. (2012). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri: Spsss Uygulamalı. Sakarya: Sakarya Yayıncılık.

Aytekin, Ç. D. & Işık, M. (2022). İŞKUR tarafından uygulanan işbaşı eğitim programlarına ilişkin işverenlerin tutumu üzerine bir araştırma: Isparta ili örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 27(2), 257-276. http://www.ilo.org/public/turkish/region/

Bolat, Y. (2016). Türkiye’de Mesleki ve Teknik Eğitimin Mevcut Durumu ve Farklı Ülkelerle Karşılaştırılması. Pegem Akademi.

Craft, A. (2002). Creativity and Early Years Education: A Lifewide Foundation. Continuum Studies in Lifelong Learning. London: Continuum.

Field, A. (2009). Discovering Statistics Using SPSS (and sex and drugs and rock ‘n’ roll). (Third Edition). Sage, London

Galindo, S. M. (1999). A Revised on-The-Job Training System at Johnson Matthey Electronics: Benefits of Training Materials for on-The-Job Training. Doctoral dissertation, Plan B (MS), Stout.

Guskey, T. R. (2002). Does it make a difference? Evaluating professional development. Educational Leadership, 59(6). https://uknowledge.uky.edu/edp_facpub

Gürbüz, S. & Şahin, F. (2016). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.

İŞKUR. (2017). 9. genel kurul çalışma raporu. T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Türkiye İş Kurumu. https://media.iskur.gov.tr/13592/9-genel_kurul_raporu.pdf

İŞKUR. (2024). Mesleki eğitim kursları. https://www.iskur.gov.tr/is-arayan/aktif-isgucu-programlari/mesleki-egitim-kurslari/

Kaya, Z., Girgin, Ü. & Uzuner, Y. (2013). İşitme engelli bireyler için mesleki eğitim programlarının düzenlenmesine yönelik öneriler. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(1), 107-128.

Kış, A. (2007). Eğitimci çalışma grup modelinin kaynaştırılmış sınıflarda çalışan sınıf öğretmenlerinin mesleki gelişimlerine etkisinin incelenmesi. www.softwarelabs.com

Kızılkanat, A. (2011). İlköğretim Okullarında Yapılan Denetim Etkinliklerinin Öğretmenlerin Mesleki Gelişimleri Üzerine Katkısı. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Kobes, D. (2013). Making on-the-job training work: Lessons from the Boeing manufacturing on-the-job training project.

Lorcu, F. (2015). Örneklerle Veri Analizi SPSS Uygulamalı. Detay Yayıncılık.

OECD. (1998). Staying Ahead: In-Service Training and Teacher Professional Development. France.

Öğütlü, M. (2022). Türkiye’de Mesleki Eğitim ve Ekonomik Büyüme İlişkisinin Bölgesel Analizi (Yüksek lisans tezi, Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü). Pamukkale Üniversitesi.

Örücü, E. & Esenkal, F. (2005). Konaklama işletmelerinde iş gören tatminini etkileyen faktörler: Bandırma ve Erdek örneği. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8, 141-166.

Özer, M. (2021). Türkiye’de mesleki eğitimi güçlendirmek için atılan yeni adımlar. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 9(16), 1-16. https://doi.org/10.46778/goputeb.907302

Özer, N., & Beycioglu, K. (2010). The relationship between teacher professional development and burnout. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 2(2), 4928-4932.

Saraf, P. (2017). On-the-job training returns, barriers to provision, and policy implications. Policy Research Working Paper 8090. World Bank Group. http://econ.worldbank.org

Suryono, T., Wibawanto, H. & Samsudi, S. (2018). The management of on-the-job training through web-based application at vocational high school (SMK) in network computer engineering majors. IJIE (Indonesian Journal of Informatics Education), 2(1), 45. https://doi.org/10.20961/ijie.v2i1.18594

Şahin, N. (2007). Personel Güçlendirmenin İş Tatmini ve Örgütsel Bağlılık Üzerine Etkisi: Dört ve Beş Yıldızlı Otel İşletmelerinde Bir Uygulama. (Yayımlanmamış doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.

Şencan, H. (2008). Türkiye’de mesleki ve teknik eğitim sorunlar-öneriler. MÜSİAD Araştırma Raporları:55. İstanbul.

Tanrıverdi, H., & Şahin, M. A. (2014). Konaklama işletmelerinde kat hizmetleri çalışanlarının hizmet içi eğitim kalite algısı ile motivasyon düzeyleri arasındaki ilişki: İstanbul bölgesinde bir araştırma. Yönetim ve Ekonomi, 21(2).

Tarlan, D. & Tütüncü, Ö. (2001). Konaklama işletmelerinde başarımlık değerlemesi ve iş doyumu analizi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(2), 141-162.

Taş, Y. (2011). İŞKUR’un mesleki eğitim faaliyetlerinin istihdam üzerine etkileri: Yalova İŞKUR örneği. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 61(2). http://www.iudergi.com/tr/index.php/sosyalsiyaset

Torff, B., Sessions, D., & Byrnes, K. (2005). Assessment of teachers’ attitudes about professional development. Educational and Psychological Measurement, 65(5), 820-830.

Ural, A. & Kılıç, İ. (2016) Bilimsel Araştırma Süreci ve SPSS ile Veri Analizi. Anlara: Detay Yayıncılık.

Uslu, A., Kutukız, D., & Ceken, H. (2013). Otel işletmelerinde çalışan personelin aldığı hizmet içi eğitimin verimliliğe etkisi. Verimlilik Dergisi, 2, 101-116.

Uyar, Ö. C. M. (2019). İŞKUR Aktif İstihdam Politikası Kapsamında Düzenlenen İşbaşı Eğitim Programına Katılan Katılımcıların Görüşlerine Yönelik Bir Alan Çalışması (Yüksek lisans tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çanakkale.

Yazgan, T. (1996). İnsan Gücü Eğitimi ve Prodüktivite-Ücret Münasebetleri. Sabahaddin Zaim’e Armağan.

Yazıcı, N. (2015). İşbaşı eğitim programları ve teşvikler. İş ve Hayat Dergisi: Ekonomi Hukuk ve Sosyal Politika, 1(2), 197-203.

Yıldız, K. (2016). İŞKUR’un mesleki eğitim faaliyetleri ile ilgili paradigma değişimi ve sonuçları. International Journal of Management Economics and Business, 12(27), 0-0. https://doi.org/10.17130/10.17130/ijmeb.2016.12.27.732