Türkiye Gastronomi Turizmi Potansiyelinin Her Şey Dâhil Satış Sistemi İçinde Değerlendirilmesi

Emir Hilmi ÜNER; Gonca GÜZEL ŞAHİN

Yazarlar

Emir Hilmi ÜNER
Gonca GÜZEL ŞAHİN

Anahtar Kelimeler:

Gastronomi- Gastronomi turizmi- Özel ilgi turizmi- Kültür turizmi- Turistleri satın alma karar süreci

Öz

Bu araştırmanın temel amacı ülkemiz turizm sektöründe yaygın olarak uygulanmakta olan
her şey dahil sistemin Türkiye’nin gastronomi turizmi potansiyeline etkilerinin
araştırılmasıdır. Araştırmaya, Antalya ili, Belek, Alanya ve Manavgat ilçelerinde her şey
dahil sistemde hizmet veren konaklama işletmelerinde kalmakta olan 264 yabancı turist
katılmıştır. Yaşları 18 ve 72 arasında değişen (Ort. = 40,91, SS = 13,51), 87 erkek, 169
kadından oluşan katılımcılar, Almanya (%63,26), Rusya (%15,15), Hollanda (%6,44),
Birleşik Krallık (%6,06) ve diğer ülkelerden (Avusturya, Çek Cumhuriyeti ve İsviçre)
gelmişlerdir. Araştırmanın sonucunda, katılımcıların destinasyon seçimlerindeki en etkili
faktörlerin, sırası ile iklim ve hava koşulları, konaklama koşullarının kaliteli olması ve
güvenlik olduğu bulunmuştur. Katılımcıların büyük çoğunluğunun Türk yemeklerini
olumlu değerlendirdikleri, yemeklerin en beğenilen özelliklerinin, porsiyonların doyurucu,
kullanılan malzemelerin taze ve yemeklerin temiz ve hijyenik olması olduğu görülmüştür.
Bulgular ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.

Referanslar

Akgöl, Y. (2012). Gastronomi turizmi ve Türkiye’yi ziyaret eden yabancı turistlerin gastronomi deneyimlerinin değerlendirilmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Akoğlan, M., Kocak, N. ve Kozak, M.(1994). Genel Turizm. Ankara: Anatolia Yayıncılık.

Avcıkurt, C. Köroğlu, A.ve Sarıoğlan, M. (2009) Türk turizminin dünya turizmindeki yeri. Ş.Çavuş, Z. Ege Ve O.

Çolakoğlu (Edt.), Türk turizm tarihi içinde (s.2-34). Ankara: Detay Yayıncılık.

Bessiere, J. (1998). Local development and heritage: Traditional food and cuisine as tourist attractions in rural areas. Sociologia Ruralis, (38) 1, 21-34.

Beşirli, H. (2010). Yemek, kültür ve kimlik. Milli Folklor Dergisi, 22 (87), 159-169.

Bilgin, A. ve Samancı, Ö. (2008). Türk Mutfağı. T.C Kültür ve Turizm Bakanlığı: Ankara.

Buhalis, D., (2000). Marketing the competitive destination of the future. Tourism Management, 21 (1), 97-116.

Chaneya, S. ve Ryanb, C. (2012). Analyzing the evolution of Singapore’s world gourmet summit: An example of gastronomic tourism. International Journal of Hospitality Management (31), 309– 318.

Çağlı, B. (2012). Türkiye’de yerel kültürün turizm odaklı kalkınmadaki rolü: gastronomi turizmi örneği.

Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Çalışkan, V. ve Koç, H. (2012). Türkiye’de coğrafi işaretlerin dağılış özelliklerinin ve coğrafi işaret potansiyelinin değerlendirilmesi. Doğu Coğrafya Dergisi,17(28), 193-214.

Çiftçi, H., Düzakın, E., & Önal, Y. B. (2007). All inclusive system and its effects on the Turkish tourism sector.

Problems and Perspectives in Management, 3, 269-287.

Demir, C. ve Çevirgen A.(2006), Turizm ve çevre yönetimi sürdürülebilir gelişme yaklaşımı. Ankara: Nobel

Yayıncılık

Deveci, B.,Türkmen, S., ve Avcıkurt, C. (2013). Kırsal turizm ile gastronomi turizmi ilişkisi: Bigadiç örneği.

Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Bilimler Dergisi, 3(2), 29-34.

Durlu-Özkaya, F., Sünnetçioğlu, S., Can, A. (2013). Sürdürülebilir gastronomi turizmi hareketliliğinde coğrafi işaretlemenin rolü. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 1 (1), 13-20.

Frochot, I. (2003). An analysis of regional positioning and its associated food images in French tourism regional brochures. Journal of Travel &Tourism Marketing, 14 (3-4), 77-96.

Gillespie, C. (2002). European Gastronomy into the 21st century. Oxford: Butterworth-Heinemann.

Harrington, R. J., & Ottenbacher, M.C. (2010). Culinary tourism- a case study of the gastronomic capital, Journal of Culinary Science&Technology, (8), 14–32.

Hatipoğlu, A. (2008). Türk mutfağının dünya mutfağındaki yeri. Erişim Tarihi: 28.10.2013, tarihinde,

www.foodinlife.com.tr adresinden erişilmiştir.

Hjalager, A. M. (2002). Repairing innovation defectiveness in tourism. Tourism Management, 23 (5), 465-474.

Hussein, A., T ve Saç, F. (2008). Genel Turizm: Gelişimi-Geleceği. Ankara: Siyasal Yayınevi.

Kan, M., Gülçubuk, B. Ve Küçükçongar, M. (2012). Coğrafi işaretlerin kırsal turizmde kullanılma olanakları. KMÜ

Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergısi, 14(22), 93-101.

Kaypak, Ş. (2010). Ekolojik turizmin sürdürülebilirliği. Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 2(2), 93-114

Kesici, M. (2012). Kırsal turizme olan talepte yöresel yiyecek ve içecek kültürünün rolü. KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 14 (23), 33-37.

Kınacı, B., Pehlivan, N.A.ve Seyhan, G. (2011). Turizm ve Çevre (Çevre Koruma) Ankara: Pegem Yayıncılık.

Kivela, J., ve Crotts, J. C. (2006). Gastronomy tourism: A meaningful travel market segment. Journal of Culinary Science & Technology, 4 (2-3), 39-55.

Küçükaltan, G. (2009). Küreselleşme sürecinde gastronomide yöresel tatların turistlerin destinasyon tercihlerine ve ülke ekonomilerine etkileri. 3.Ulusal Gastronomi Sempozyumunda sunulan bildiri, Antalya.

Long, L. (2003). Culinary tourism. Lexington. ABD: The University Press of Kentucky.

Mason, M., C. ve Paggiaro, A. (2012). Investigating the role of festivalscape in culinary tourism: The case of food and wine events. Tourism Management, 33, 1329-1336.

Santich, B. (2004). The study of gastronomy and its relevance to hospitality education and training. Hospitality Management, (23), 15–24.

Scarpato, R. ve Daniele, R. (2004). New global cuisine: Tourism, authenticity and sense of place in postmodern gastronomy. Heinemann, B. (Edt.), Food tourism around the world: Development, management and markets içinde (s. 296-313).Oxford: Elsevier.

Shenoy, S. S. (2005). Food tourism and the culinary tourist. Yayınlanmamış doktora tezi. Graduate School of Clemson University, USA.

Şahin, G.(2013). Coğrafi işaretlerin önemi ve vize (Kırklareli)’nin coğrafi işaretleri. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15, 23-37

TÜSİAD (2012). Sürdürülebilir turizm raporu. 25 Kasım 2013 tarihinde

(http://www.tusiad.org/__rsc/shared/file/SurdurulebilirTurizm-rapor.pdf) adresinden erişilmiştir.

UNWTO, (2013). Sustainable Development of Tourism. 18 Ekim 2013

tarihinde(http://sdt.unwto.org/category/related/unwto/programme/sustainable- development-tourism) adresinden erişilmiştir.

Yun, D., Hennessey, S. M., & MacDonald, R. (2011). Understanding culinary tourists: segmentations based on past culinary experiences and attitudes toward food-related behaviour. International CHRIE ConferenceRefereed Track. Paper 15., University of Massachusetts – Amherst, USA. 20 Ekim 2013 tarihinde http://scholarworks.umass.edu/refereed/ICHRIE_2011/Friday/15 adresinden erişilmiştir.

Yüncü, H. (2010). Sürdürülebilir Turizm Açısından Gastronomi Turizmi ve Perşembe Yaylası. 10. AybastıKabataş kurultayı: Yerel değerler ve yayla turizmi içinde (s. 28-34). Şengel, S. (Edt.) Detay Anatolia

Akademik Yayıncılık, Ankara.