Füzyon Mutfak Yeme Eğiliminin Demografik Özellikler Üzerinden İncelenmesi (Analyzing Fusion Cuisine Eating Tendency Based on Demographic Characteristics)
DOI:
https://doi.org/10.21325/jotags.2023.1277Anahtar Kelimeler:
Füzyon- Füzyon mutfak- Akım- GastronomiÖz
1600’lerde seçkin mutfakla başlayan mutfak akımları, Fransız İhtilali, Sanayi Devrimi ve sonrasında yaşanan dünya savaşları ile farklılaşarak gelişmiştir. Bu gelişimlerle birlikte mutfak akımlarının 20. yy.’daki temsilcisi olan, iki farklı kültürün, malzemenin ve tekniğin birleşimi olarak adlandırılabilecek füzyon mutfak akımı ortaya çıkmıştır. Akım, modernizasyon ve küreselleşmenin etkileri ile Türkiye’de de kendine yer bulmuştur. Bu çalışmada binlerce yıllık mutfak kültürü olan bir coğrafyada yaşayan Türk halkının hangi demografik özelliklere sahip bireylerinin füzyon mutfak akımını daha çok içselleştirdiği araştırılmıştır. Çalışma füzyon mutfak özelinde Türkiye’nin farklı şehirlerinden geniş örneklem grubu ile çalışılması açısından özgünlük taşımaktadır. Araştırmada “Demografik özelliklerle füzyon mutfak yeme eğilimi arasında anlamlı bir farklılık var mıdır?” sorusuna yanıt aranmıştır. Bu doğrultuda 412 katılımcıya 17 soru yöneltilmiştir. Elde edilen bulgular; kadınların erkeklerden, 18-24 yaş aralığındaki kişilerin diğer yaş gruplarından, bekârların evlilerden, yükseköğrenim mezunlarının diğer eğitim seviyesinde olanlardan, çalışmayan kesimin farklı meslek gruplarından ve 50.001+ TL üzeri toplam hane geliri olanların daha düşük gelir gruplarından daha fazla füzyon mutfak yeme eğilime sahip olduklarını göstermiştir.
Referanslar
Adıgüzel, O., Batur, H. Z., & Ekşili, N. (2014). Kuşakların değişen yüzü ve y kuşağı ıle ortaya çıkan yeni çalışma tarzı: mobil yakalılar. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (19), 165-182.
Aken, N. V. (2018, 9 3). Norman Van Aken. On Fusion cooking: https://normanvanaken.com/time-pieces/fusion-cooking/ adresinden 03.06.2023 tarihinde alınmıştır.
Aksoy, M., & Üner, E. H. (2016). Rafine mutfağın doğuşu ve rafine mutfağı şekillendiren yenilikçi mutfak akımlarının yiyecek içecek işletmelerine etkileri. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(6), 1-17.
Baloğlu, B. (2011). Hipotez ve varsayım birbirlerinin yerine kullanılabilir mi? Istanbul Journal of Sociological Studies (32), 125-129.
Bekar, A., & Dönmez, F. G. (2016). Tüketicilerin dışarıda yemek yeme nedenlerine ilişkin bir değerlendirme. NWSA Academic Journals, 11(1).
Coşkun, R., Altunışık, R., & Yıldırım, E. (2019). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri SPSS Uygulamalı. Sakarya Yayıncılık.
Çakır, H. A. (2018). Füzyon Mutfak. Gastronomi ve Yiyecek Tarihi içinde Detay Yayıncılık.
Doğdubay, M., Girgin, K. G., & Giritlioğlu, İ. (2007). Yiyecek-içecek endüstrisinde bir pazarlama stratejisi olarak ürün geliştirme çalışması (füzyon mutfak uygulaması). Çeşme Ulusal Turizm Sempozyumu Bildiriler Kitabı, 33.
Encyclopedia. (2022). Fusion Cuisine. Encyclopedia. https://www.encyclopedia.com/food/encyclopedias-almanacs-transcripts-and-maps/fusion-cuisine adresinden 25.11.2022 tarihinde alınmıştır.
Erdem, B., Dogdubay, M., & Sarıoglan, M. (2012). The relationship between product innovation and fusion cuisine in food and beverage establishments: A discussion on Turkish cuisine. İçinde A. Zainal, S.M. Radzi, R. Hashim, C.T. Chik, R. Abu (Ed.), Current Issues in Hospitality and Tourism Research and Innovations, s. 213-218.
Genç, M. (2021). Yeme İçme Eğilimlerinin Gastronomik Akımlar Çerçevesinde İncelenmesi Türkiye Örneği. [Yüksek Lisans Tezi, Batman Üniversitesi]
Güler, N., & Pınar, A. (2019). Yenilikçi insan kaynakları uygulamalarının z kuşağının mutluluğuna ve işten ayrılma niyetine etkisi: bankacılık sektöründe karma yöntem araştırması. OPUS International Journal of Society Researches (12), 563-585.
Haşıloğlu, S. B., Baran, T., & A. O. (2015). Pazarlama araştırmalarındaki potansiyel problemlere yönelik bir araştırma: kolayda örnekleme ve sıklık ifadeli ölçek maddeleri. Pamukkale İşletme ve Bilişim Yönetimi Dergisi 2(1), 19-28.
Karamustafa, K., Birdir, K., & Kılıçhan, R. (2016). Gastronomik akımlar çerçevesinde gıda tüketim ölçegi. Tüketici ve Tüketim Araştırmaları Dergisi, 8(2).
Kılıç, S. (2016). Cronbach'ın alfa güvenirlik katsayısı. Journal of Mood Disorders, 6(1), 47.
Kline, R. B. (2015). Principles and Practice of Structural Equation Modeling. Guilford Publications.
Kunan, J. A. (1998). An introduction to structural equation modelling for language assessment research. Language Testing, 15(3), 295-332.
Oktay, S. (2018). Gastronomi Bilimine Giriş. Der Yayınevi.
Özgen, L., Güllü, M., Kalın, A., & Yılmaz, E. (2021). Türk mutfağında füzyon uygulamalarına yaklaşım ölçeğinin geçerlenmesi. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 5(2), 1238-1257.
Özkan, Ö., & Kaya, Ş. Ş. (2015). Bilimsel makalede “sınırlılıklar” neden ve nasıl yazılır. TAF Preventive Medicine Bulletin, 14(6), 496-505.
Sarıoğlan, M. (2014). Fusion cuisine education and its relation with molecular gastronomy education (comparative course content analysis). International Journal on New Trends in Education and Their Implications, 5(3), 64-70.
Saroğlan, M., Avcıkurt, C., & Deveci, B. (2021). A study on the applicability of ın-service hybrid education in food and beverage businesses-the example of culinary trends. Journal of Educational Technology and Online Learning, 4(4), 688-701.
Saunders, M., Lewis, P., & Thornhill, A. (2007). Research Methods for Business Students. Pearson Education Limited.
Türk Dil Kurumu. (2022). Güncel Türkçe Sözlük. 11 2022, 25 tarihinde Füzyon: https://sozluk.gov.tr/ adresinden alındı
Türksoy, A. (2015). Yiyecek ve İçecek Hizmetleri Yönetimi. Detay Yayıncılık.
Uysal, İ., & Kılıç, A. F. (2022). Normal distribution dilemma. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 12(1), 220-248.
Yayınlanmış
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2023 Journal of Tourism & Gastronomy Studies
Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
