Gastronomi Turizmi Açısından Adana Sokak Lezzetleri

Yazarlar

  • Erdinç BALLI

Anahtar Kelimeler:

Gastronomi turizmi- Sokak yiyecekleri- Sokak lezzetleri- Adana

Öz

İnsanların turizm algılaması ve isteklerindeki hızlı değişiklikler turistik ürün
çeşitlendirilmesine olan ihtiyacı artırmış ve çeşitli turizm türlerinin önem kazanmasına
neden olmuştur. Bu turizm türlerinden biri de yerel yeme-içme kültürünün ön plana
çıkarıldığı gastronomi turizmidir. Her ülkenin, bölgenin kendine özgü bir mutfağı vardır.
Aynı zamanda her ülke, bir sokak yemekleri kültürüne sahiptir. Sokak yiyecekleri
sundukları değişik yöresel lezzetler ile bölge yemek kültürü ve mutfağının temsilcisi,
ayrılmaz bir parçası olmakla birlikte aynı zamanda bölgenin önemli turistik çekicilik
unsurlarından biridir. Sokak yiyecekleri adı üstünde sokaklarda ve açık alanlarda satılan
hazır yiyecek ve içeceklerin genel adıdır. BM Gıda ve Tarım Organizasyona göre sokak
yemekleri günde 2,5 milyar insan tarafından tüketilmektedir. Türkiye’de de sokak
yiyecekleri tüketimi çok yaygın durumdadır. Bununla birlikte Türkiye, bölgeden bölgeye
mevsimden mevsime zenginleşen birçok sokak lezzetine sahiptir. Bu çalışma da sokak
lezzetlerinin gastronomi turizmindeki yeri, önemi ve bu kapsamda Adana’nın sahip
olduğu sokak lezzetleri incelenmektedir.

Referanslar

Abdussalam, M. ve. Kaferstein F. K.(1993). Safety of street foods. World Health Forum, 14,

-194.

Anıl, M., Kılıç, O., Başkaya, D., Dinçer, M. Ve Aydın, G. (2011). Samsun Ondokuz Mayıs

Üniversitesi Öğrencilerinin Fast- Food Tipi Beslenme Alışkanlığı. Samsun Sempozyumu,

Samsun.

AVİKM (Adana Valiliği İl Kültür Müdürlüğü), (2016a). Adana Turizm Master Planı. Adana.

AVİKM (Adana Valiliği İl Kültür Müdürlüğü), (2016b).

http://www.adanakultur.gov.tr/TR,91327/konaklama-yapan-turist-sayisi.html

Ballı E. (2013). Gastronomi Turizmi ve Adana Mutfak Kültürü. 2. Doğu Akdeniz Turizm

Sempozyumu, Adana, 206-218.

Bhowmik, S. K. (2005). Street vendors in Asia: A review. Economic and Political Weekly, 40,

-2264.

Buted D. R. ve Ylagan A. P.(2014). Street Food Preparation Practices. Asia Pacific Journal of

Education, Arts and Sciences, 17(2), 53-60.

Cardoso R.C.V.,Companion M. ve Marras S. R. (2014). Street Food: Culture, Economy,Health And

Governance. New York: Routledge

Choi J., Lee A. ve Ok C. (2013). The Effects Of Consumers Perceived Risk And Benefit On

Attitude And Behavioral Intention: A Study Of Street Food. Journal of Travel &

Tourism Marketing, 30, 222–237.

Choudhury M., Mahanta L., Goswami J., Mazumder M. ve Pegoo B. (2011). Socio- economic

profile and food safety knowledge and practice of street food vendors in the city of Guwahati,

Assam, India. Food Control, 22, 196-203.

Çakır, M. (2009). Destinasyon Pazarlamasında Gastronominin Rolü, TÜROFED Dergi, 30, 48-50.

Çalışkan, O. (2013). Destinasyon Rekabetçiliği ve Seyahat Motivasyonu Bakımından Gastronomik

Kimlik. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 1(2), 39-51.

Dawson, R. J. ve Canet, C. (1991). International activities in street foods. Food Control, 2(3), 135-

Draper, A. (1996). Street Foods In Developing Countries: The Potential For Micronutrient

Fortification. London: London School of Hygiene and Tropical Medicine.

FAO (Food and Agriculture Organisation) (2007). School Kids And Street Food. Spotlight

Magazine, Agriculture and Consumer Protection Department,United Nations.

http://www.fao.org/AG/magazine/0702sp1.html, (Erişim Tarihi:15.02.2015)

Freese, E., Romero-Abal, M. E., Solomons, N. W. ve Gross, R. (1998). The microbiological safety

of typical Guatemalan foods from street vendors, low- income homes and hotels.

International Journal of Food Science and Nutrition, 49, 27-38.

Haryani, Y., Noorzaleha, A. S., Fatimah, A. B., Noorjahan, B. A., Patrick, G. B., Shamsinar, A.

T., Laila, R. A. S. ve Son, R. (2007). Incidence Of Klebsiella Pneumonia İn Street Foods

Sold In Malaysia And Their Characterization By Antibiotic Resistance, Plasmid Profiling, And

RAPDPCR Analysis. Food Control, 18(7), 847-853.

Ignatov, E. ve Smith, S. (2006). Segmenting Canadian Culinary Tourists. Current Issues in

Tourism, 9 (3), 235-255.

Kivela, J. ve Crotts, J.C. (2006). Tourism and Gastronomy: Gastronomy’s Influence On How Tourists

Experience A Destination. Journal of Hospitality & Tourism Research, 30(3), 354-377.

Kültür ve Turizm Bakanlığı, (2007). Türkiye Turizm Stratejiler 2023 Eylem Planı 2007-2013.

http://www.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/906,ttstratejisi2023pdf.pdf?0

(Erişim Tarihi: 19.02.2016)

Lucca, A. ve Torres, E. A. F. S. (2006). Street-Food: The Hygiene Conditions Of Hot-Dogs Sold

In Sao Paulo, Brazil. Food Control, 17(4), 312-316.

Menekşe, C. (2014). Turizm Pazarlamasında Yöresel Mutfakların Önemi ve Hatay Mutfağı Örneği.

Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 2(1), 64-70.

Mosupye, F. ve von Holy, A. (1999). Microbiological Quality And Safety Of Ready To Eat

Street-Vended FoodsIİn Johannesburg, South Africa. Journal of Food Protection,

,1278-1284.

Moy, G., Hazzard, A., ve Käferstein, F. (1997). Improving The Safety Of Street-Vended Food.

World Health Statistics Quarterly, 50(1),124–131.

Njaya,T.(2014). Nature, Operations and Socio-Economic Features of Street Food Entrepreneurs

of Harare, Zimbabwe. Journal Of Humanities And Social Science,19(4),44-58.

Okumus, B., Okumus, F. ve McKercher, B. (2007). Incorporating Local and International

Cuisines in the Marketing of Tourist Destinations: The Cases of Hong Kong and

Turkey. Tourism Management, 28, 253–261.

Omemu, A.M. ve Aderoju S.T. (2008). Food Safety Knowledge And Practices Of Street Food

Vendors İn The City Of Abeokuta, Nigeria. Food Control, 19, 396–402.

Omemu, A. M., Edema, M. O., ve Bankole, M. O. (2005). Bacteriological Assessment Of Street

Vended Ready To Eat Vegetables and Prepacked Salad In Nigeria. Nigerian Journal of

Microbiology, 19(1): 497-504.

Özden, B. (2015). İstanbul Sokak Satıcılarının Kullandıkları Seyyar Araçlar, Food in Life.

http://foodinlife.com.tr/makale/670 (Erişim Tarihi:10.01.2015).

Rand, G.E. ve Heat, E. (2006). Towards a Framework for Food Tourism as an Element of

Destination Marketing, Current Issues In Tourism, 9 (3), 206-234.

Sert, S. ve Kapusuz, F.(2010). Açıkta Satılan Gıdalar: Öğrencilerin Görüşleri ve Tercih Etme

Nedenleri Üzerine Bir Araştırma. Gıda Teknolojileri Elektronik Dergisi, 5(3): 25-35.

Silkes, C., A., K.; Cai, L. A. ve Lehto, X.Y. (2008). Conceptualizing Festival-Based Culinary

Tourism In Rural Destinations. in M. Hall ve L. Sharples (Eds) Food And Wine

Festivals And Events Around The World, (ss: 63-77). Hungary: Elsevier.

Simopoulos, A. P. ve Bhat, R. V. (2000). Street foods. Basel, Switzerland: Karger.

Sims, R, (2009). Food, Place and Authenticity: Local Food and The Sustainable Tourism

Experience, Journal of Sustainable Tourism, 17(3), 321-336.

Soner F. (2013). Gastronomy Tourısm: A Solutıon For Small Cities Marketing And Regional

Development. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler

Enstitüsü, İstanbul.

Streetfood (2015). Street food life: Countries.

http://streetfood.org/index.php?option=com_content&task=view&id=37&Itemid=52

(Erişim Tarihi: 24.01.2015)

Sürücüoğlu, M.S. ve Çakıroğlu, F.P. (2000). Ankara Üniversitesi Öğrencilerinin Hızlı Hazır

Yiyecek Tercihleri Üzerinde Bir Araştırma. Tarım Bilimler Dergisi, 6 (3), 116-121.

Tinker, I. ve Fruge M. (1982). The Street Food Project. Assignment Children,57 (58),191,200.

Tinker, I. (1987). Street foods. Current Sociology, 35 (3),51-68.

Tinker, I. (1999). Street Foods In To The 21st Century, Food and Human Values, 16 (3),

-333.

Tinker, I. (2003). Street Foods: Traditional Microenterprise In A Modernizing World. International

Journal of Politics, Culture and Society, 16(3), 331-349.

Timothy, D. J., ve Wall, G. (1997). Selling To Tourists: Indonesian Street Vendors. Annals of

Tourism Research, 24(2), 322-340.

TÜRSAB, (2015), Gastronomi Turizmi Raporu.

http://www.tursab.org.tr/dosya/12302/tursab-gastronomi-turizmi-raporu_12302_3531549.pdf

[Erişim Tarihi: 19.02.2016]

Quan, S. ve Wang, N.(2004). Towards a Structural Model of the Tourist Experience: An

Illustration from Food Experiences in Tourism, Tourism Management, 25, 297-305.

Umoh, V. J. ve Odoba, M. B. (1999). Safety And Quality Evaluation Of Street Foods Sold In Zaria,

Nigeria. Food Control, 10, 9-14.

UNWTO, (2012). Global Report on Food Tourism. http://dtxtq4w60xqpw.cloudfront.net/sites/all/files/pdf/global_report_on_food_tourism.pdf

[Erişim Tarihi: 20.02.2016]

Wolf, E. (2006). Culinary Tourism: The Hidden Harvest. Dubuque,IA: Kendall/Hunt Publishing

Company

World Health Organisation (1996). Essential Safety Requirements For Street-Vended Foods

(Revised Edition). WHO/FAO Food Safety Unit - Division of Food and Nutrition,

Geneva.

Yazıcıoğlu İ., Işın A. ve Koç B. (2013). Üniversite Öğrencilerinin Fast Food Ürünleri Tercih Etme

Nedenleri. Journal of Tourism and Gastronomy Studies 1 (1), 36-41.

Yüncü, H.R. (2010). Sürdürülebilir Turizm Açısından Gastronomi Turizmi ve Perşembe Yaylası, 10.

Aybastı-Kabataş Kurultayı Yayını, Ankara: Detay Yayıncılık, 27-34.

Yayınlanmış

30-12-2022

Nasıl Atıf Yapılır

Gastronomi Turizmi Açısından Adana Sokak Lezzetleri. (2022). Turizm & Gastronomi Çalışmaları Dergisi, 4(Special Issue 1), 3-17. https://jotags.net/index.php/jotags/article/view/167