Türk Mutfağı ve Geleceğine İlişkin Değerlendirmeler

Yazarlar

  • Sibel ÖNÇEL

Anahtar Kelimeler:

Türk mutfağı- Türk mutfak kültürü- Beslenme- Tarihsel gelişim- Turizm

Öz

nsanın yaşamını devam ettirebilmesi için ihtiyaç duyduğu en önemli şey yemektir.
Yemek yeme alışkanlıkları toplumdan topluma farklılıklar göstermektedir. Bir toplumun
yaşam şekli o toplumun beslenme kültürünü yansıtmaktadır. Yaşam şeklinin değişmesi,
beslenme alışkanlıklarının ve kültürünün değişmesinde önemli bir etkendir. Ateşin
bulunuşu, insanlık tarihinin yükselişini gösteren en önemli bulgudur. Ateşin keşfedilmesi
ilk yemek pişirme yöntemlerinin de ortaya çıkmasını sağlamıştır. Ateşte pişirilerek
dayanıklılığı arttırılmış toprak kaplar, ilkel mutfağın ilk insan yapımı gereçleridir. İlk
insanlar, madeni işlemeyi öğrendikten sonra madenden yapılmış kapları kullanmaya
başlamışlar, yaşadıkları mağaralarda araç gereçlerini ayrı bir yerde saklamışlardır. Araç
gereçlerini ayrı bir yerde saklamaları, o dönemlerde bile mutfak düşüncesinin oluştuğunu
göstermektedir. Teknolojinin gelişmesi insan hayatını her anlamda kolaylaştırmıştır.
Gelişmelerin özellikle yemek hazırlama konusunda hayatı kolaylaştırması, zahmet
gerektiren yiyeceklerin zamanla unutulmasına neden olmuştur. Bu bakımdan teknolojik
gelişmelerin özellikle yemek kültürüne olumlu etkileri olduğu kadar olumsuz etkileri de
olmuştur. Bu çalışmada, Türk mutfak kültürünün tarihsel gelişimi, mizahi yönleri, sağlıklı
beslenme içinde Türk mutfak kültürü, turizm işletmelerinde Türk mutfağının tanıtım ve
pazarlanmasına ilişkin öneriler sunulmuştur.

Referanslar

Aksu, Harun. (2015). Gıda ve Beslenme Kültürü -

Antikçağ’da Mutfak Kültürü,

http://veteriner.istanbul.edu.tr/wpcontent/uploads/2015/04/03-GIDA-VE-BESLENMEKÜLTÜRÜ-Antik-Çağda-Mutfak-Kültürü1.pdf (Erişim

tarihi:15.12.2015)

Aktaş, A. ve Özdemir, B. (2005). Otel İşletmelerinde Mutfak

Yönetimi, Detay Yayıncılık, Ankara.

Arslan, P. (1997).” Toplumun geleneksel yemek kültürünün

değişimi-hızlı hazır yemek sistemine (fast food) geçiş”,

Türk Mutfak Kültürü Üzerine Araştırmalar, Türk Halk

Kültürünü Araştırma ve Tanıtma Vakfı Yayınları, Yayın

No: 20. 1997, 29-34, Ankara.

Baysal, A. (1993a). Beslenme Kültürümüz, Kültür Bakanlığı

Yayınları:1230, Ankara.

Baysal, A. (1993b). “Türk yemek kültüründe değişmeler,

beslenme ve sağlı yönünden değişmeler”, Türk Mutfak

Kültürü Üzerine Araştırmalar, Türk Halk Kültürünü

Araştırma ve Tanıtma Vakfı Yayınları, Yayın No:3, 12-

, Ankara.

Baysal, A; Merdol, T. K.; Saçır, H.; Taşçı, N.C. ve Başoğlu,

S. (1996). Türk Mutfağından Örnekler, Kültür Bakanlığı

Yayınları:1570, Ankara.

Baysal, A. (2002). “Yoğurt: Küreselleşen türk besini”, Türk

Mutfak Kültürü Üzerine Araştırmalar, Türk Halk

Kültürünü Araştırma ve Tanıtma Vakfı Yayınları, Yayın

No:30, 1-8. Ankara.

Beşirli, H. (2010). Yemek Kültür ve Toplum, Milli Folklor

Dergisi, Yıl: 22,Sayı: 87, s.159-169.

(http://www.millifolklor.com/tr/sayfalar/87/16_.pdf).

(Erişim tarihi: 14.1.2015)

Bingöl, R. (2005). Restoran İşletmeciliği, Restoranlar ve

Lokantalar Nasıl Yönetilir? Timaş Yayınları, İstanbul.

Bucak, T. ve Aracı, Ü.E. (2013). Türkiye’de gastronomi

turizm üzerine genel bir değerlendirme, Balıkesir

Üniversitesi Journal of Social Sciences Institute, Cilt:16,

Sayı: 30, s.203-216.

Bulduk, S ve Demirel N. Y. (1998). “Antalya ili merkez

ilçelerinde farklı sosyo-ekonomik düzeydeki kadınların

yiyecek hazırlamada uyguladıkları yöntemlerin

saptanması”, Türk Mutfak Kültürü Üzerine

Araştırmalar, Türk Halk Kültürünü Araştırma ve

Tanıtma Vakfı Yayınları, Yayın No: 22, 67-75, Ankara.

Ciğerim, N.(2001). “Batı ve türk mutfağı’nın gelişimi,

etkileşimi ve yiyecek-içecek hizmetlerinde türk

mutfağının yerine bir bakış”, Türk Mutfak Kültürü

Üzerine Araştırmalar, Türk Halk Kültürünü Araştırma

ve Tanıtma Vakfı Yayınları, Yayın No:28, 49-61,

Ankara.

Ertaş, Y. ve Gezmen-Karadağ, M. (2013). Sağlıklı

beslenmede türk mutfak kültürünün yeri, Gümüşhane

Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 2 (1), 117-136,

Gümüşhane.

Gülal, M. ve Meral K. (1987). Yemek Pişirme, MEG ve

Spor Bakanlığı Yayınları: 762. Ders Kitapları Dizisi:

, İstanbul.

Güler, S. (2010a). “Türk mutfak kültürü ve yeme içme

alışkanlıkları”, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler

Dergisi, 26, 24-30, Kütahya.

Güler, S. (2010b). “Türk Mutfak Kültürü ve Tarihsel

Gelişimi”, Kültürel Miras Yönetimi içinde: Anadolu

Üniversitesi Yayın No: 2126, 162-181, Eskişehir.

Güler, S. ve Olgaç, S. (2010). “Lisans düzeyinde eğitim

gören öğrencilerin türk mutfağının tanıtım ve

pazarlanmasına ilişkin görüşleri” (Anadolu Üniversitesi

Turizm ve Otel İşletmeciliği Yüksekokulu örneği),

Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 28,

-238, Kütahya.

Gürkan, O.T. (2007). Yöresel Türk Mutfağı, İstanbul:

Yaylım Yayıncılık.

Halıcı, N (1997). “Anadolu bayramlarında beyaz renkler”,

Türk Mutfak Kültürü Üzerine Araştırmalar, Türk Halk

Kültürünü Araştırma ve Tanıtma Vakfı yayınları, Yayın

No: 20, s.65-67.

Hatipoğlu, A. (2008). Gastronomide Yeni Eğilimler ve

Konseptler, Yiydergi F&B Gastronomi Platformu

Dergisi, Kasım-Aralık, s.

Kızıldemir, Ö. ve Öztürk, E; Sarıışık, M. (2014). “Türk

mutfak kültürünün tarihsel gelişiminde yaşanan

değişimler”, AİBÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi,

Cilt:14, Yıl:14, Sayı:3, s. 191-210, Bolu.

Koca, N. ve Yazıcı, H. (2014). “Coğrafi faktörlerin türkiye

ekmek kültürü üzerindeki etkileri”, International

Periodical For The Languages, Literature and History

of Turkish or Turkic, Volume 9/8, s. 35-45.

Köşklü Z. (2005). “Eski erzurum mutfağında tandır: yapılışı,

kullanımı ve doğu anadolu’daki yeri üzerine”. Sosyal

Bilimler Dergisi 2005/2, s.155-178.

Maviş, F. (2003). Endüstriyel Yiyecek Üretimi, Detay

Yayıncılık, Ankara.

Merdol, T.K. (1998). “Tarihten günümüze toplumlar ve

beslenme alışkanlıkları”, Türk Mutfak Kültürü Üzerine

Araştırmalar, Türk Halk Kültürünü Araştırma ve

Tanıtma Vakfı Yayınları, Yayın No:22, 135-143, Ankara.

Mussmann, K. D. ve Can P. (1994). Mutfak Hizmetleri,

Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi

Yayınları Yayın No: 397, Eskişehir.

Özdemir B. ve Kınay F. (2004). “Yabanci ziyaretçilerin türk

mutfağına ilişkin görüşleri: Antalya’yı ziyaret eden

alman ve rus turistler üzerine bir araştırma”, Gazi

Üniversitesi Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi,

Sayı:2, s.1-34, Ankara.

Sandıkçı, M. ve Çelik, S. (2007). “Füzyon mutfak

uygulamaları ve misafir memnuniyeti açısından önemi”,

I. Ulusal Gastronomi Sempozyumu ve Sanatsal

Etkinlikler, 4-5 Nisan, Antalya.

Sormaz, Ü. (2015). “İstanbul’da yiyecek içecek sektöründe

hizmet veren işletmelerin türk mutfağı uygulamaları”,

Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 3/1, 48-54.

www.jotags.org (Erişim tarihi: 07.09.2015)

Sürücüoğlu, M.S. ve Akman M. (1998). “Türk mutfağının

tarihsel gelişimi ve bugünkü değişim nedenleri”,

Standart Dergisi, Sayı: 439, 42-53.

Şavkay, T. (1998). Mutfağımız Büyük Bir Kültürel

Renkliliğe Sahip. Türsab Dergisi, Sayı: 71, 44-46.

Tamkoç, G. (2000). Vejeteryan Türk Mutfağı, Ankara: Kültür

Bakanlığı Yayınları No: 2516.

Tezcan, M. (1996). “Mutfak kültürümüzün mizahi yönleri”,

Türk Mutfak Kültürü Üzerine Araştırma ve Tanıtma

Vakfı Yayınları, Yayın No:17,78-81, Ankara.

Tezcan, M. (1999). “Etyemezlik - vejeteryanlık tercihinin

kültürel boyutları”, Türk Mutfak Kültürü Üzerine

Araştırma ve Tanıtma Vakfı Yayınları, Yayın No: 23,

-221, Ankara.

Toygar, K. (1993). “ Hızlı Hazır Yemek Fast Food Sisteminin

Geleneksel Türk Mutfağına Etkisi”, Hizmet İçi Eğitim

Semineri Konuşması, 17-18 Kasım, Ankara.

Toygar, K. (1981). “Değişen türk mutfağı”, Türk Mutfağı

Sempozyumu Bildirileri, Ankara Üniversitesi Basımevi,

Ankara.

Tuncel, M. (2000). Fast Food (Hızlı Yemek) Sisteminin Türk

Mutfağına Uyarlanması ve Bir Uygulama, Anadolu

Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Turizm ve Otel

İşletmeciliği Anabilim Dalı Yayınlanmamış Yüksek

Lisans Tezi, Eskişehir.

Şanlıer, N. ve Cömert, M; Durlu-Özkaya, F. (2008). “Türk

mutfağındaki geleneksel tatlı ve helvaları gençlerin

tanıma durumu”, Türkiye 10. Gıda Kongresi, 21-23

Mayıs Erzurum. http://www.gidadernegi.org/TR/Genel

(Erişim tarihi:07.09.2015)

Ünver, S. (1952). Fatih Devri Yemekleri, İstanbul

Üniversitesi Tıp Tarihi Enstitüsü, İstanbul.

Yıldız, F. (2015). Mutfak kültürünü tarihsel gelişiminde

slow food ve günümüz tüketim kültüründe slow food’un

algılanması, Eko-Gastronomi Dergisi, Yıl:1,Sayı:2, s.9-

Yılmaz, A. (2002). İşyerimiz Mutfak, Mesleğimiz Aşçılık,

Sanatımız Pişirmek, İstanbul.

Yücesan, S. (1999). “Besin tüketimindeki değişimler ve yeni

eğilimler”, Türk Mutfak Kültürü Üzerine Araştırmalar,

Türk Halk Kültürünü Araştırma ve Tanıtma Vakfı

Yayınları, Yayın No: 23, 235-244, Ankara.

http://turk-mutfagi.ascilik.net/yutk-mutfaginda-kullanılanarac-gerecler (Erişim tarihi:15.09.09)

http://turkoloji.cu.edu.tr/HALKBILIM/mutfakkulturu.pdf

(Erişim tarihi: 1.12.2015)

http://tafed.org.tr/tr-tr/haberler/356/gecmisten-gunumuzeturk-mutfagi (Erişim tarihi: 07.09.2015)

http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gt

s&guid=TDK. (Erişim tarihi: 15.12.2015)

Yayınlanmış

25-12-2022

Nasıl Atıf Yapılır

Türk Mutfağı ve Geleceğine İlişkin Değerlendirmeler. (2022). Turizm & Gastronomi Çalışmaları Dergisi, 3(4), 33-44. https://jotags.net/index.php/jotags/article/view/140