Geleceğin Kırsal Turizm Merkezleri Ekoköylerin Dışsallıkları: Türkiye ve Bazı Avrupa Ülkeleri Karşılaştırması (Externalities of Ecovillages as Rural Tourism Centers of the Future: Comparison of Turkey and Some of European Countries)
DOI:
https://doi.org/10.21325/jotags.2021.828Anahtar Kelimeler:
Externality- Ecovillage- SustainabilityÖz
In the modern age, humanity is facing problems that are harder to prevent day by day. The main
complications are the climate crisis, the depletion of natural resources, drought, increasing
poverty, the exceeding urban capacities, the danger of food security. These problems are
essentially the cumulative result of our external effects, which are our individual and simple
economic behaviors. Many discipline can suggest different solutions to prevent that the
aforementioned problems. Ecovillage movement, which offers a sustainable life model, is one
of the approaches aiming to bring a holistically solution to the related problems. This study
carried out on the claim that ecovillages, which can be called as a rural tourism center and which
is a new phenomenon in the field of rural tourism give rise to various externalities in economic,
social and cultural fields and they also have different external impact potentials. In the context
of this claim, a total of eight ecovillage initiative were selected from Europe and Turkey. The
selected ecovillages were examined with their ecological, economic and social aspects and the
externalities they caused were determined and compared. It has been seen as a result of the
study, Ecovillages create with their existence positive externality and provide social benefit. In
addition, as a result of the comparison made in the determined positive externality fields, It is
possible to say that European ecovillages are more effective than the Turkey ecovillages.
Referanslar
Akyel, T. (2019). Belentepe çiftliği kurucusu Taner Akyel ile yeni permakültür eğitimlerini konuştuk. Yeşilist.
Https://www.yesilist.com/belentepe-ciftliginin-kurucusu-taner-akselle-yeni-permakultur-egitimlerini-konustuk/
adresinden alındı.
Ciğerci, İ. & Öğlek, İ. JOTAGS, 2021, 9(2)
Bartu, K. E. (2020). Kırsal yerleşmeler ve eko-köyler arasındaki etkileşimin sürdürülebilirlik bağlamında
değerlendirilmesi: Çanakkale örneği. (Yüksek Lisans Tezi). Uludağ Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Bursa.
Bayramiçyeniköy. (t.y.). Hakkımızda. Http://www.bayramicyenikoy.com/sayfala.asp?id=26 adresinden alındı.
Belentepe. (2020a). Uğraşlar. Https://www.belentepe.org/su-tutma-toplama/ adresinden alındı.
Belentepe. (2020b). Gönüllülük. Https://www.belentepe.org/gonulluluk/ adresinden alındı.
Berk, S. (2006). Çevresel dışsallıkların içselleştirilmesinde kullanılan regülasyon ve hukuki sorumluluk sistemlerinin
değerlendirilmesi. Çimento Müstahsilleri İşveren Sendikası Yayınları, 20(5), 25-35.
Cloughjordan. (2020a). About Us. Http://www.thevillage.ie/about-us/about-us-2/ adresinden alındı.
Cloughjordan. (2020b). Our Community. Http://www.thevillage.ie/our-community/our-commmunity/ adresinden
alındı.
Cloughjordan. (2020c). Our enterprises and livelihoods. Http://www.thevillage.ie/our-community/our-enterprises/
adresinden alındı.
Cloughjordan. (2020d). Visit us. Http://www.thevillage.ie/visit-us-2/visit-us/ adresinden alındı.
Çeken, H., Dalgın, T., & Çakır, N. (2012). Bir alternatif turizm türü olarak kırsal turizmin gelişimini etkileyen
faktörler ve kırsal turizmin etkileri. Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Bilimler Dergisi, 2(2), 11-16.
Çelikyay, S. (2006). Ekolojik planlama sürecinde çevresel etki değerlendirilmesi ve bartın şehri üzerinde bir örnek
çalışma. ZKÜ Bartın Orman Fakültesi Dergisi, 8(9), 10-22.
Dawson, J. (2006). Ekoköyler: Sürdürülebilirliğin yeni ufukları (2. b.). (D. Dinçel, Çev.) İstanbul: Sinek Sekiz
Yayınevi.
Ekopia. (2020). Eko community currency. Https://www.ekopia.org.uk/investments/eko-community-currency/
adresinden alındı.
Findhorn. (2020a). About the Findhorn foundation. Https://www.findhorn.org/about-us/ adresinden alındı.
Findhorn. (2020b). Visit. Https://www.findhorn.org/visit/ adresinden alındı.
Findhornecovillage-a. (t.y.). Ecological Building. Https://www.ecovillagefindhorn.com/index.php/building
adresinden alındı.
Findhornecovillage-b. (t.y.). Ecological Waste Water Treatment.
Https://www.ecovillagefindhorn.com/index.php/water adresinden alındı.
Findhornecovillage-c. (t.y.). Findhorn Foundation. Https://www.ecovillagefindhorn.com/index.php/water/46-
findhorn-ecovillage/137-findhorn-foundation adresinden alındı.
Footprintnetwork. (2020). Home. Https://www.footprintnetwork.org/ adresinden alındı.
Global Ecovillage Network (GEN). (2015). Bayramiç Yeniköy. Https://ecovillage.org/project/bayramic-yenikoy/
adresinden alındı.
Ciğerci, İ. & Öğlek, İ. JOTAGS, 2021, 9(2)
Global Ecovillage Network (GEN). (2018a). Ecovillages/Solheimar Iceland.
Https://ecovillage.org/project/solheimar-eco-village/ adresinden alındı.
Global Ecovillage Network (GEN). (2018b). Cloughjordan Ecovillage. Https://ecovillage.org/project/cloughjordanecovillage/ adresinden alındı.
Global Ecovillage Network (GEN). (2018c). Cloughjordan models sustainability.
Https://ecovillage.org/cloughjordan-models-sustainability/ adresinden alındı.
Global Ecovillage Network (GEN). (2021). Projects. https://ecovillage.org/projects/ adresinden alındı.
Global Ecovillage Network (GEN). (t.y.). What is an ecovillage. Https://ecovillage.org/projects/what-is-anecovillage/ adresinden alındı.
Gilman, R. (1991). The eco-village challenge. Living Together, 29(Summer).
Https://www.context.org/iclib/ic29/gilman1/ adresinden alındı.
Güleryüz, M. (2013). Bir ütopya hareketi olarak eko-köyler: Türkiye'deki örnekler üzerine bir inceleme. (Yüksek
Lisans Tezi). İstanbul Kültür Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
Güneşköy. (2018). Güneşköy hakkında. Https://www.guneskoy.org.tr/guneskoy/guneskoy-hakkinda adresinden
alındı.
Güneşköy. (2020a). Projeler. Https://www.guneskoy.org.tr/projeler/avrupa-birligi-projeler adresinden alındı.
Güneşköy. (2020b). GİDYO. Https://www.guneskoy.org.tr/gidyo adresinden alındı.
İmeceEvi. (2020). Anasayfa. Http://www.imeceevi.org/index.php?option=com_frontpage&Itemid=1 adresinden
alındı.
Kara, E. (2014). Ekolojik kaygı temelli yerleşimlerde sürdürülebilirlik paradigmasının farklı boyutlarıyla
incelenmesi: Ekoköyler. (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
Kaypak, Ş. (2013). Ekolojik ayak izinden çevre barışına bakmak. Türk Bilimsel Derlemeler Dergisi, 6(1), 154-159.
Kirby, P. (2020). Ireland and the climate crisis. Switzerland: Palgrave Studies in Media and Environmental
Communication.
Mengü, G. P., & Akkuzu, E. (2008). Küresel su krizi ve su hasadı teknikleri. Adnan Menderes Üniversitesi Ziraat
Fakültesi Dergisi, 5(2), 75-85.
Mollison, B. (2012). Permakültüre giriş (2. b.). (E. Özkan, Çev.) İstanbul: Sinek Sekiz Yayınevi.
Örs, İ., Safi, S., Ünlükara, A., & Yürekli, K. (2011). Su hasadı teknikleri, yapıları ve etkileri. Tarım Bİlimleri
Araştırma Dergisi, 4(2), 65-71.
SadeceKa (2016, 23 Eylül). İmece Evi [Video dosyası]. Https://www.youtube.com/watch?v=WSlPtrQchdw
adresinden alındı.
Sarıkaya, M., & Kara, F. Z. (2007). Sürdürülebilir kalkınmada işletmenin rolü: kurumsal vatandaşlık. Yönetim ve
Ekonomi, 4(2), 221-233.
Ciğerci, İ. & Öğlek, İ. JOTAGS, 2021, 9(2)
Siebenlinden. (2020a). Geschichte. Https://siebenlinden.org/de/geschichte/ adresinden alındı.
Siebenlinden. (2020b). Ökologie. Https://siebenlinden.org/de/oekodorf/oekologie/ adresinden alındı.
Siebenlinden. (2020c). Kultur/Weltsicht. Https://siebenlinden.org/de/oekodorf/kulturweltsicht/ adresinden alındı.
Siebenlinden. (2020d). Soziales. Https://siebenlinden.org/de/oekodorf/soziales/ adresinden alındı.
Solheimar. (2020a). History of Solheimar Ecovillage. Https://www.solheimar.is/pages/saga-solheima adresinden
alındı.
Solheimar. (2020b). Byggðin og íbúarnir. Https://www.solheimar.is/pages/byggdin-og-ibuarnir adresinden alındı.
Solheimar. (2020c). Fyrirtækin. Https://www.solheimar.is/pages/fyrirtaekin adresinden alındı.
Sönmez, S. (1987). Kamu kesimi teorisi: Kamu harcamalarında etkinlik arayışı. Ankara: Teori Yayınları.
Şahin, G., & Avcıoğlu, A. O. (2016). Tarımsal üretimde sera gazları ve karbon ayak izi. Tarım Makinaları Bilimi
Dergisi, 3(12), 157-162.
Şahin, Y. (2005). KüreseI ısınma fetişizmi. Ankara: Seçkin Yayınları.
Tarım Turizm Takas Ağı (TaTuTa). (2020). Ev sahibi. Https://wwoofturkey.org/tr/
user/159239 adresinden alındı.
United Nations Environment Programme (UNEP). (2010). Green economy: Driving a green economy-through public
finance and fiscal policy reform. Working Paper v.1.0.
Yürüdür, E., Kara, H., & Arıbaş, K. (2010). Türkiye'nin organik (ekolojik) tarım coğrafyası. Elektronik Sosyal
Bilimler Dergisi, 9(32), 402-424.
Zeybek, O. (2014). Eğitim turizminde yeni bir alan. III. Disiplinlerarası Turizm Araştırmaları Kongresi, (s. 758-
. Aydın, Türkiye.
+90. (2019, 8 Ekim). Şehirden kaçanlar: İmeceevi'nde ekolojik yaşam [Video Dosyası].
https://www.youtube.com/watch?v=XCaliQeOYwU adresinden alındı
Yayınlanmış
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2023 Journal of Tourism & Gastronomy Studies
Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
