Coğrafi İşaretli Gastronomik Ürünlerin Web Siteleri Aracılığıyla Bölgesel Tanıtımda Kullanımı: Akdeniz Bölgesi (Use of Geographical Indications Gastronomic Products in Regional Promotion Through Websites: Mediterranean Region)

Berkay SEÇUK; Onur TUGAY

doi:10.21325/jotags.2021.818

Yazarlar

Berkay SEÇUK
Onur TUGAY

DOI:

https://doi.org/10.21325/jotags.2021.818

Anahtar Kelimeler:

Coğrafi işaret- Destinasyon- Tanıtım- Web site- İçerik analizi

Öz

Çalışmanın ana amacı; Akdeniz Bölgesi’nde yer alan Adana, Antalya, Burdur, Hatay, Isparta,
Kahramanmaraş, Mersin ve Osmaniye şehirlerinin il kültür ve turizm müdürlüklerine ait resmi web
sitelerinin içerik analizi yapılarak incelenmesi ve karşılaştırarak değerlendirilmesidir. Bu amaç
kapsamında, web sitelerinde Coğrafi İşaret (Cİ) kavramının kullanımı, Cİ’li yöresel ürünlerin web
siteleri içerinde yer alıp almadığı, bölgesel gastronomi ve ürünler üzerine bilgilendirmelere detaylı bir
şekilde yer verilip verilmediği ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Çalışmanın alt amacı ise, şehirlerin
tescil edilmiş Cİ’li ürünlerinin envanter çıktısının oluşturulmasıdır. Araştırmada nitel veri analizi
yöntemlerinden içerik analizinden yararlanılmıştır. Araştırma kapsamında yöntem güvenilirliğinin
sağlanması için iki araştırmacı analizlerde görev almış, ortaya konan bulgular kodlanarak
karşılaştırılmıştır. Bulgular değerlendirildiğinde, envanter analizinin sonucunda sekiz ilin toplam 72
adet Cİ tescil edilmiş ürünü bulunmakta, şehirlerin tamamının (%100) yöresel mutfak içeriği ile ilgili
bilgiye web sitelerinin ana sayfasında yer verdiği görülmektedir. Adana, Isparta ve Kahramanmaraş
(%37,5) şehirlerinin web sitelerinde Cİ vurgusu yapıldığı tespit edilirken; Antalya, Burdur, Hatay,
Mersin ve Osmaniye (%62,5) illerine ait il kültür ve turizm müdürlüklerinin resmi web sitelerinde bu
vurgunun yer almadığı saptanmıştır. Bulgular kapsamında, incelenen resmi web sitelerinde Cİ ile ilgili
etkili bir tanıtım için yeterli düzeyde vurgu yapılmadığı ve Cİ’li ürünlerin bilgilerine yer verilmediği
görülmüştür. Bu bağlamda Cİ kavramının yeni tanıtım stratejileri oluşturulması açısından
değerlendirilmesi destinasyon tanıtımı bakımından oldukça önemli olacaktır.

Referanslar

Addor, F., & Grazioli, A. (2002). Geographical indications beyond wines and spirits: A roadmap for a better protection for geographical indications in the WTO/TRIPS agreement. The Journal of World Intellectual Property, 5(6), 865-897.

Alyakut, Ö. (2016). Kültürel ürünlerde coğrafi işaretleme konusunun medyaya yansıması. Journal of International Social Research, 9(45), 675-686.

Alyakut, Ö. (2020). Destinasyon pazarlaması kapsamında gastronomi bilgi içeriklerinin analizi: Web siteleri üzerine bir inceleme. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 4(3), 1867-1884.

Arıkan, A. S. (2007). Avrupa Topluluğu’nda fikri-sınai mülkiyet hakları ve son gelişmeler. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 7(1), 149-173.

Aslan, Z., Güneren, E., & Çoban, G. (2014). Destinasyon markalaşma sürecinde yöresel mutfağın rolü: Nevşehir örneği. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 2(4), 3-13.

Babcock, B. A., & Clemens, R. L. B. (2004). Geographical ındications and property rights: protecting value-added agricultural products. MATRIC Briefing Papers, 7. http://lib.dr.iastate.edu/matric_briefingpapers/7 Erişim tarihi 15 Aralık 2020.

Ballı, E. (2016). Gastronomi turizmi açısından Adana sokak lezzetleri. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 4(Special Issue 1), 3-17.

Başfırıncı, Ç. Ş. (2008). Bir pazarlama iletişim medyası olarak web ortamında içerik analizi yapmanın güçlükleri ve olası çözüm önerileri. Yönetim, 19(61), 53-71.

Belletti, G., Marescotti, A., & Touzard, J. M. (2017). Geographical indications, public goods, and sustainable development: The roles of actors’ strategies and public policies. World Development, 98, 45-57.

Boyne, S., & Hall, D. (2004). Place promotion through food and tourism: Rural branding and the role of websites. Place Branding, 1(1), 80-92.

Broude, T. (2005). Taking trade and culture seriously: Geographical indications and cultural protection in WTO law. University of Pennsylvania Journal of International Law, 26(4), 623-692.

Deselnicu, O. C., Costanigro, M., Souza-Monteiro, D. M., & McFadden, D. T. (2013). A meta-analysis of geographical indication food valuation studies: What drives the premium for origin-based labels?. Journal of Agricultural and Resource Economics, 38(2), 204-219.

Doğan, B. (2015). Coğrafi işaret korumasının gelişmekte olan ülkeler için önemi. NWSA Social Sciences, 10(2), 58-75.

Elden, M. (2003). Reklam yazarlığı. İstanbul: İletişim Yayınları.

Giovannucci, D., Barham, E., & Pirog, R. (2010). Defining and marketing “local” foods: Geographical indications for US products. The Journal of World Intellectual Property, 13(2), 94-120.

Gökovalı, U. (2007). Coğrafi işaretler ve ekonomik etkileri: Türkiye örneği. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 21(2), 141-160.

Gökovalı, U. (2011). Fikri ve sınai mülkiyet hakları ve firmalar için önemi. Ankara Sanayi Odası Yayın Organı ASOMEDYA, (Ocak-Şubat), 51-61.

Hazarhun, E., & Tepeci, M. (2018). Coğrafi işarete sahip olan yöresel ürün ve yemeklerin Manisa’nın gastronomi turizminin gelişimine katkısı. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 2(Ek1), 371-389.

Horng, J. S., & Tsai, C. T. S. (2010). Government websites for promoting East Asian culinary tourism: A crossnational analysis. Tourism Management, 31(1), 74-85.

Kan, M., & Gülçubuk, B. (2008). Kırsal ekonominin canlanmasında ve yerel sahiplenmede coğrafi işaretler. Journal of Agricultural Faculty of Uludag University, 22(2), 57-66.

Kivela, J., & Crotts, J. C. (2005). Gastronomy tourism: A meaningful travel market segment. Journal of Culinary Science & Technology, 4(2-3), 39-55.

Kocabaş, F., & Özgüler, V. C. (2015). Türkiye’de sendikaların web sitelerinin içerik analizi yoluyla incelenmesi. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 60(4), 157-194.

Larson, J. (2007). Relevance of geographical indications and designations of origin for the sustainable use of genetic resources. Roma: Global Facilitation Unit for Underutilized Species.

Orhan, A. (2010). Yerel değerlerin turizm ürününe dönüştürülmesinde coğrafi işaretlerin kullanımı: İzmit pişmaniyesi örneği. Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, 21(2), 243-254.

Suh, J., & MacPherson, A. (2007). The impact of geographical indication on the revitalisation of a regional economy: a case study of ‘Boseong’green tea. Area, 39(4), 518-527.

Suna, B., & Uçuk, C. (2018). Coğrafi işaret ile tescil edilmiş ürüne sahip olmanın destinasyon pazarlamasına etkisi. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 6(3), 100-118.

Süslü, C., Eryılmaz, G., & Demir, E. (2020). Coğrafi işaretli ürünlerin gastronomi kapsamında değerlendirilmesi: Mersin ili örneği. Journal of Recreation and Tourism Research, 7(2), 135-149.

Şahin, A., & Meral, Y. (2012). Türkiye’de coğrafi işaretleme ve yöresel ürünler. Turkish Journal of Scientific Reviews, 5(2), 88-92.

Tekinalp, Ü. (2005). Fikri mülkiyet hukuku (4. Baskı). İstanbul: Vedat Kitapçılık.

Tsaur, S. H., Liao, Y. L., & Tsai, C. F. (2020). Analyzing the important implications of tourism marketing slogans and logos in Asia Pacific nations. Asia Pacific Journal of Tourism Research, 25(4), 355-368.

Türk Patent ve Marka Kurumu, (2019). Coğrafi işaretler ve geleneksel ürün adları. https://www.turkpatent.gov.tr/TURKPATENT/resources/temp/8946322C-E661-4FE0-9286-

ABFBC5B899B2.pdf Erişim tarihi 26 Aralık 2020.

Türk Patent ve Marka Kurumu, (2020a). Coğrafi işaret portalı. https://www.ci.gov.tr/sayfa/co%C4%9Frafii%C5%9Faret-nedir Erişim tarihi 26 Aralık 2020.

Türk Patent ve Marka Kurumu, (2020b). coğrafi işaretler ve geleneksel ürün adları başvuru kılavuzu.

https://www.turkpatent.gov.tr/TURKPATENT/resources/temp/68EA9618-BA4A-49C8A1B5 -0DC9A5BCDF36.pdf Erişim tarihi 26 Aralık 2020.

WIPO (2014). What is intellectual property?. Geneva: WIPO Publication.

Yazıcıoğlu, Y., & Erdoğan, S. (2014). SPSS uygulamalı bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Detay Yayıncılık.

Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.

Yılmaz G., & Özdemir B. (2015). Yerel gastronominin tanıtım materyallerindeki yeri: Kapadokya bölgesi üzerine bir araştırma. I. Avrasya Uluslararası Turizm Kongresi Bildirileri Kitabı içinde Cilt 2: 760-780, Konya: Selçuk Üniversitesi.

Yürüdür, E. (2008). Mülki idare ve belediye web sitelerinde yayınlanan coğrafi bilgilerin incelenmesi (Tokat örneği). Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(1), 91-103.