Sürdürülebilir Kültür Turizmi Algısının Nesillere Göre Tekrar Gelme Niyetine Etkisi
Anahtar Kelimeler:
Kültür turizmi- Sürdürülebilir turizm- Nesil- Tekrar ziyaret niyetiÖz
Dünya genelinde son yıllarda ziyaretçilerin, ekolojik ve sürdürülebilir gelişmeye önem
veren, aynı zamanda otantik deneyimlerden hoşlanan bireylerden oluştuğu ve seyahat
tercihlerinde kültür faktörünün ilk sıralarda yer aldığı görülmektedir. Kültür turizmi
denildiğinde, ilk akla gelen destinasyonlardan biri olan İstanbul’un sahip olduğu tarihi ve
kültürel değerlerden, gelecek nesillerin de şimdiki nesiller gibi yararlanabilmesi adına
İstanbul’da sürdürülebilir kültür turizmi konusunun ele alınması önem arz etmektedir.
İstanbul ilinin kültür turizmindeki hem mevcut hem de gelecekteki durumunu tehdit eden
unsurların varlığı, bölgede kültür turizminin sürdürülebilirlik açısından ele alınmasının
gerekliliğini beraberinde getirmektedir. Bu bağlamda, İstanbul ilinde kültür turizminin
sürdürülebilirliğinin farklı nesil gruplarına ait turistler açısından algı durumunun
belirlenmesi ve tekrar ziyaret niyetlerinin ortaya konulması çalışmanın amacını
oluşturmaktadır. Bu amaç doğrultusunda, ilk aşamada ulusal ve uluslararası alanda yapılan
konu ile ilgili çalışmalar incelenmiş ardından, 398 yerli ve yabancı kültür turisti ile
Sultanahmet bölgesinde gerçekleştirilen anket uygulaması ile turistlerin konu ile ilgili
değerlendirmeleri alınmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre; sürdürülebilir kültür
turizmi algısının nesillere göre farklılık göstermediği ve sürdürülebilir kültür turizmi
algısının tekrar ziyaret niyeti üzerinde kısmen etkisinin olduğu görülmüştür.
Referanslar
Akdemir, A., Konakay, G., Demirkaya, H., Noyan, A.,
Demir, B., Ağ, C., Pehlivan, Ç., Özdemir, E., Akduman,
G., Eregez, H., Öztürk, İ., ve Balcı, O. (2013). Y
Kuşağının Kariyer Algısı, Kariyer Değişimi ve Liderlik
Tarzı Beklentilerinin Araştırılması, Ekonomi ve Yönetim
Araştırmaları Dergisi, 2(2), 11-42.
Akoğlan Kozak, M. ve Bahçe, Sadık A. (2009). Özel İlgi
Turizmi. Ankara: Detay Yayıncılık.
Altanlar, A. ve Akıncı Kesim, G. (2011). Sürdürülebilir
Turizm Planlaması İçin Yöre Halkı ve Yerli Turistlerin
Davranış ve Beklentilerini Anlamaya Yönelik Bir
Araştırma; Akçakoca Örneği, Ankara Üniversitesi
Çevrebilimleri Dergisi, 3(2), 1-20.
Ayhün Erden, S. (2013), Kuşaklar Arasındaki Farklılıklar ve
Örgütsel Yansımaları, Ekonomi ve Yönetim
Araştırmaları Dergisi, 2(1), 93-112.
Avcıkurt, C. (2007). Turizm Sosyolojisi Turist-Yerel Halk
Etkileşimi. Ankara: Detay Yayıncılık.
Bahçe, Sadık A. (2010). Kültürel Miras Yönetimi (M. Çakır,
Ed.). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
Başlar, K. (1992). Uluslararası Çevre Hukukunda Gelecek
Nesillerin Durumu, Çevre Dergisi, 5, 38-41.Baysan, S. K. (2001). Perceptions of the Environmental
Impacts of Tourism: A Comparative Study of the
Attitudes of German, Russian and Turkish Tourists in
Kemer, Antalya. Tourism Geographies, 3(2), 218-235.
Bednall, D.H.; Valos, M.; Adam, S. and McLeod, C. (2012).
Getting Generation Y to Attend: Friends, Interactivity
And Half-Time Entertainment, Sport Management
Review, (1)15, 80-90.
Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El
Kitabı, Ankara: Pegem Yayıncılık.
Ceylan, A. (2014). X ve Y Kuşağı Öğretmenlerin İdeal
Liderlik Algıları: Fatih İlçesi İlköğretim Okullarında Bir
Uygulama, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Haliç
Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Çalışkan, S. (2009). Tarihi Konut İşletmeciliği ve Kültür
Turizmi İlişkisi Beypazarı Örneği, Yayınlanmamış
Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri
Enstitüsü, Ankara.
Çiçek, A. (2012). Ekoloji ve Turizm. A. Çiçek (Ed.).
Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
Çiçek, D. (2013). Alternatif Turizm, A. S. Bahçe (Ed.).
Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
Çulha, O. (2008). Kültür Turizmi Kapsamında Destekleyici
Turistik Ürün Olarak Deve Güreşi Festivalleri Üzerine
Bir Alan Çalışması, Journal of Yasar University, 3(12),
-1852.
Demir, C. ve Çevirgen, A. (2006). Turizm ve Çevre
Yönetimi Sürdürülebilir Gelişme Yaklaşımı, Ankara:
Nobel Yayıncılık.
DÖSİMM-Kültür ve Turizm Bakanlığı Döner Sermaye
İşletmesi Merkez Müdürlüğü Erişim: 25 Temmuz 2014
http://dosim.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/25960,2013istati
stikmuze.pdf?0.
Duran, E. (2009). Sürdürülebilir Turizm Kapsamında
Toplumsal ve kültürel Kimliğin Korunması: Gökçeada
Örneği. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül
Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
Duran, E. (2011). Turizm, Kültür ve Kimlik İlişkisi;
Turizmde Toplumsal ve Kültürel Kimliğin
Sürdürülebilirliği, İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal
Bilimler Dergisi, 19, 291-313.
Ekinci, B. (2014). The Cittaslow Philosopy in the Context of
Sustainable Tourism Development; The Case of Turkey.
Tourism Management, 41, 178-189.
Festing, M. ve Schäfer, L. (2014). Generational Challenges
to Talent Management: A Framework for Talent
Retention Based on The PsychologicalContract
Perspective, Journal of World Business, 49, 262-271.
Fındık, E. (2013). Y Kuşağında Mobbing Algısı Üzerine Bir
Araştırma. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi,
Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü,
İstanbul.Gursoy, D., Maier, A. T. ve Chi, G. C. (2008). Generational
Differences: An Examination of Work Values and
Generational Gaps in The Hospitality Workforce,
International Journal of Hospitality Management, 27,
-458.
Harrill, R. and Potts, T. D. (2003). Tourism Planning in
Historic Districts. Journal of The American Planning
Association, (3)69, 233-244.
İşçimen Sever, D. (2012). Y Kuşağı Çalışanlarının İş
Yaşamından Beklentilerinin Karşılanma Düzeyi İle
Kurumsal Bağlılık Arasındaki İlişki ve Bir Örnek
Uygulama, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi,
Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü,
İstanbul.
İzmirlioğlu, K. (2008). Konumlandırmada Kuşak Analizi
Yardımıyla Tüketici Algılarının Tespiti: Türk Otomotiv
Sektöründe Bir Uygulama, Yayınlanmamış Yüksek
Lisans Tezi, Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler
Enstitüsü, Muğla.
Jang, S.S. and Ham, S. (2009). A Double-Hurdle Analysis of
Travel Expenditure: Baby Boomers Seniors Versus Older
Seniors, Tourism Management, 3(2009), 372-380.
Jang, Y.J.; Kim, W.G. and Bonn, M.A. (2011). Generation Y
Consumers’ Selection Attributes And Behavioral
Intentions Concerning Green Restaurants, International
Journal of Hospitality Management, 4(30), 803-811.
Janusz, G. K. ve Bajdor, P. (2013). Towards to Sustainable
TourismFramework, Activities and Dimensions, Procedia
Economics and Finance, (5), 523-529.
Kayış, A. (2010). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli
İstatistik Teknikleri, (Ed.) Şeref Kalaycı, Ankara: Asil
Yayın Dağıtım.
Khalilova, K. (2008). Kültür Turizmi Bakımından
Azerbaycan Şirvan Bölgesinin Arz Potansiyelinin
Değerlendirilmesi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi,
Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü,
İzmir.
Li, X., Li, X. R. ve Hudson, S. (2013). The Application of
Generational Theory to Tourism Consumer Behavior: An
American Perspective, Tourism Management, 37, 147-
Noble, M.S., Haytko, L.D. ve Phillips, J. (2009). What
Drives College-Age Generation Y Consumers?, Journal
of Business Research, 62, 617-628.
Nusair, K.K.; Parsa, H.G. ve Cobanoglu, C. (2009). Building
A Model of Commitment For Generation Y: An
Empirical Study on E-Travel Retailers, Tourism
Management, (4)32, 833-843.
Nusair, K.K.; Bilgihan, A.; Okumus, F. ve Cobanoglu, C.
(2013). Generation Y Travelers’ Commitment to Online
Social Network Websites, Tourism Management, 35, 13-
Oyola, L. M.; Blancas, J. F.; González, M.; Caballero, R.
(2012). Sustainable Tourism Indicators As Planning
Tools In Cultural Destinations, Ecological Indicators,
(18), 659-675.Papageorgıou, K. ve Brotherton, I. (1999). A Management
Planning Framework Based on Ecological, Perceptual
and Economic Carrying Capacity: The Case Study of
Vikos-Aoos National Park, Greece. Journal of
Environmental Management, 56, 271-284.
Pedersen, A. (2002). World Heritage Manuals, Paris:
UNESCO World Heritage Centre.
Pekin, F. (2011). Çözüm: Kültür Turizmi, İstanbul: İletişim
Yayınları.
Raj, A. (2014). The New Age of Tourism-And The New
Tourist, Erişim: 22 Temmuz 2014
http://www.indianmba.com/Faculty_Column/FC565/fc56
html
Saveriades, A. (2000). Establishing The Social Tourism
Carrying Capacity For The Tourist Resorts of The East
Coast of The Republic of Cyprus. Tourism Management,
, 147-156.
Silberberg, T. (1995). Cultural Tourism and Business
Opportunities for Museums and Heritage Sites, Tourism
Management, 16, 361-365.
Sustainable Development of Tourism. Erişim: 5 Nisan 2014
http://sdt.unwto.org/content/aboutus-5
TDK- Türk Dil Kurumu. Erişim: 2 Haziran 2014
http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama
=gts&guid=TDK.GTS.54f02e4c3b1dc3.00885757
Toker, A. (2011). Kültür Turizminin Sürdürülebilirliğinde
Profesyonel Turist Rehberlerinin Rolü: Ankara Örneği.
Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Anadolu
Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
Tokmak, C. (2008). Sürdürülebilir Turizm Açısından Taşıma
Kapasitesi: Topkapı Sarayı Örneği. Yayınlanmamış
Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri
Enstitüsü, Ankara.
Tolbize, A. (2008). Generational Differences in The
Workplace. Erişim: 5 Haziran 2014
http://rtc.umn.edu/docs/2_18_Gen_diff_workplace.pdf
Toruntay, H. (2011). Takım Rolleri Çalışması: X ve Y
Kuşağı Üzerinde Karşılaştırmalı Bir Araştırma.
Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul
Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Tylor, E. B. (1871). Primitive Culture: Researches Into The
Development of Mythology, Philosophy, Religion, Art,
and Custom, Erişim: 2 Ocak 2014
http://books.google.com.tr/books?id=AucLAAAAIAAJ
&printsec=frontcover&hl=tr
&source=gbs_ge_summary_r&cad=0#v=onepage&q&f=
false.
Ural, A. ve Kılıç, İ. (2011). Bilimsel Araştırma Süreci ve
SPSS ile Veri Analizi, Ankara: Detay Yayıncılık.
Usta, N. (2012). İnanç Turizminden Kültür Turizmine:
Midilli Adası’nın Agiasos Dağ Köyü Örneği.
Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve
Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 22, 163-168.
Yayınlanmış
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2022 Journal of Tourism & Gastronomy Studies

Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License ile lisanslanmıştır.