Gastronomi Turizmi Kapsamında Pazarlama Stratejileri: Türkiye ve Avrupa Örneği (Marketing Strategies Within the Scope of Gastronomy Tourism: Example of Turkey and Europe)
DOI:
https://doi.org/10.21325/jotags.2022.1009Anahtar Kelimeler:
Pazarlama- Gastronomi- Gastronomi turizmiÖz
Turizmde önemli atılımların yaşandığı 1990’l ı yıllar itibariyle deniz-kum-güneş konseptli turizm aktiviteleri günümüzde farklı turizm trendleriyle yarış halindedir. Gastronomi turizmi ise her geçen gün yeni gelişmelerin yaşandığı bir alternatif turizm çeşididir. Gastronomi turizmi turistlerin merak edilen yerel mutfak kültürlerini yakından tanıma fırsatı elde ettikleri özel ilgi turizmidir. Bu çalışmada gastronomi turizmi ve pazarlama kavramlarının ilişkisi üzerinde durulmuştur. Gastronomi turizmi, destinasyonların cazibesinin arttıran önemli bir faktördür. Destinasyonların taşıdığı gastronomi turizmi potansiyelinin açığa çıkartılmasında, başarılı pazarlama stratejilerinin katkısı büyüktür. Destinasyon pazarlanmasında gerçekleştirilen pazarlama faaliyetleri incelenerek mevcut durumun analizi gerçekleştirilmiştir. Avrupa’da gastronomi turizmi kapsamında gerçekleştirilen pazarlama faaliyetleri araştırılmıştır. Bu bağlamda Türkiye’deki pazarlama faaliyetleri de incelenerek Avrupa’yla farklılıkları üzerine durulmuştur. Çalışma kapsamında ülkemizde gastronomi turizmine ilişkin gerçekleştirilen pazarlama faaliyetlerindeki eksikliklerin tespit edilerek geliştirilebilmesine olanak sağlaması amaçlanmıştır. Nitel yöntemin tercih edildiği çalışmada betimsel analiz tekniğinden de yararlanılmıştır. Derleme türündeki bu makalenin gelecek çalışmalara yol gösterici olacağı düşünülmektedir.
Referanslar
Ab Karim, S. & Chi, C.G.Q. (2010). Culinary tourism as a destination attraction: an empirical examination of destinations’ food image. Journal of Hospitality Marketing & Management, 19(6), 531-555.
Agyeiwaah, E., Otoo, F. E., Suntikul, W., & Huang, W. (2019). Understanding culinary tourist motivation, experience, satisfaction, and loyalty using a structural approach. Journal of Travel & Tourism Marketing, 36(3), 295–313.
Akdu, U. & Akdu, S. (2018). Turizm tanıtımında gastronomik değer vurgusu: UNESCO Gastronomi Şehirleri örneği. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 6(4), 933-952.
Akgöl, Y. (2012). Gastronomi turizmi ve Türkiye’yi ziyaret eden tabancı turistlerin gastronomi deneyimlerinin değerlendirilmesi (Yüksek Lisans Tezi, Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mersin).
Akın, N., & Bostancı, B. (2017). UNESCO yaratıcı şehirler ağı kapsamında Gaziantep: Mevcut raporlar bağlamında bir değerlendirme. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 8(19), 110-124.
American Marketing Association. (2017). Definitions Of Marketing. https://www.ama.org/the-definition-of-marketing-what-is-marketing/ (Erişim: 26.12.2021).
Atay, L., & Akyurt, H. (2007). Turizm endüstrisinde destinasyon yönetimi. İçinde M. Bulu & H. Eraslan (Ed.), sürdürülebilir rekabet avantaj elde etmede TURİZM SEKTÖRÜ, sektörel stratejiler ve uygulamalar (1. Baskı., s. 495-510). İstanbul: Uluslararası Rekabet Araştırmaları Derneği Yayınları.
Balat, U. G., Gül, E. D., & Öncü, E. Ç. (2005). Okul öncesi dönemde duyu eğitimi ve etkinlikler. İstanbul: Kare Yayıncılık
Başol, K. (2012). Türkiye ekonomisi (11. Baskı), İstanbul: Türkmen Kitabevi.
Birdir, K., & Akgöl, Y. (2015). Gastronomi turizmi ve Türkiye’yi ziyaret eden yabancı turistlerin gastronomi deneyimlerinin değerlendirilmesi. İşletme ve İktisat Çalışmaları Dergisi, 3(2), 57-68.
Bozgeyik, H. (2009). Coğrafi işaretlerin kullanımı ve denetimi (Antep baklavasının coğrafi işaret olarak tescili üzerine). FMR Dergisi, 9(2), 9-22.
Bucak, T., & Aracı, E. (2013). Türkiye’de gastronomi turizmi üzerine genel bir değerlendirme. Balikesir University The Journal of Social Sciences Institute, 16(30), 203-216.
Çekal, N., & Aslan, B. (2017). Gastronomik bir değer olarak tarhana ve coğrafi işaretlemede tarhananın yeri ve önemi. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 1(2), 124-135.
Dilsiz, B. (2010). Türkiye’de gastronomi ve turizm: İstanbul örneği. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul).
Emekli, G. (2006). Avrupa Birliği bölgesel politikasında turizmin yeri ve Türkiye turizmi. Ege Coğrafya Dergisi, 153-162.
Erden, L. (2013). Deniz-kum-güneş bitti yaratıcı turizm geliyor. http://finans.mynet.com/haber/detay/turizm/deniz-kum-gunes-bitti-yaratici-turizmgeliyor/85040 (Erişim: 27.12.2021).
European Commission, (2020). The EU geographical indications register. https://ec.europa.eu/info/foodfarming-fisheries/food-safety-and-quality/certification/qualitylabels/geographical-indications-register/# (Erişim: 24.03.2022).
European Travel Commission. (2022). Restarting tourism for the better performance of European tourism before, during and beyond COVID-19. Brussels, Belgium: The European Travel Commission.
Garvey, N. L. (2010). À Table: The İmpacts Of Globalization On French Cuisine (Doctoral Dissertation, Texas A & M University, Texas, United States).
Gillespie, C., & Cousins, J. (2001). European Gastronomy into the 21st century (1. Baskı). London: Routledge.
Göker, G. (2011). Destinasyon çekicilik unsuru olarak gastronomi turizmi (Balıkesir ili örneği) (Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Balıkesir).
Göynüşen, S. E. (2011). Edirne'deki gastronomik kültürün kentin pazarlama ve markalaşmasına etkileri (Yüksek Lisans Tezi, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Edirne).
Guzman L. T., & Canizares S.S. (2011) Gastronomy, tourism and differentiation: a case study in Spain, Review Of Economics & Finance.
Güler, O., Harçın, S., & Tor Kadıoğlu, C. (2017). Yiyecek-İçecek İşletmeleri Yöneticileri Gözünden Gaziantep’in “Dünya Gastronomi Şehri” Ünvanının Değerlendirilmesi. İçinde K. Birdir (Ed.), 1. Uluslararası Turizmin Geleceği Kongresi: İnovasyon, Girişimcilik ve Sürdürebilirlik Kongresi (Futourism 2017) Bildiriler Kitabı, (s. 28-30). Mersin.
Gürsoy, D. (2013). Tiridine, tiridine, suyuna da bandım: Tarihin süzgecinde yöresel mutfağımız. İstanbul: Oğlak Yayınları.
Hall. M. C., Sharples, L., Mitchell R., Macionis, N. & Cambourne B. (2003). Food tourism around the world: development, management, and markets. Butterworth, Heinemann: Elsevier.
Horng, J. S., & Tsai, C. T. (2010). Government websites for promoting east Asian culinary tourism: a cross-national analysis. Tourism Management, 31(1), 74-85.
Jimenez-Beltran, F. V., Lopez-Guzman, T., & Santa-Cruz, F. G. (2016). Analysis of the Relationship between Tourism and Food Culture. Sustainabilty, 8(5), 418.
Kargiglioğlu, Ş., & Kabacık, M. (2017). Gastronomi turizmi kapsamında Urla Enginar Festivaline gelen turistlerin festival deneyimleri. Journal of Tourism And Gastronomy Studies, 5(3), 409-421.
Karim, A. S. & Chi, C.G.Q. (2010). Culinary tourism as a destination attraction: an empirical examination of destinations food image. Journal of Hospitality Marketing & Management, 531-555.
Kesici, M. (2012). Kırsal turizme olan talepte yöresel yiyecek ve içecek kültürünün rolü. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 2, 33-37.
Küçükkömürler, S., Şirvan, & Sezgin, A. C. (2018). Dünyada ve Türkiye’de gastronomi turizmi. Uluslararası Turizm, Ekonomi ve İşletme Bilimleri Dergisi, (IJTEBS) E-Issn: 2602-4411, 2(2), 78-85.
Mckercher, B., Okumuş, F. & Okumuş, B. (2008). Food tourism as a viable market segment: it’s all how you cook the numbers. Journal of Travel & Tourism Marketing, 25(2), 137- 148.
Ören, V. E., & Şahin-Ören, T. (2019). Gastronomi turizmi kapsamında sürdürülebilirlik: Ebem Köftesi örneği. Journal of Turkish Studies Social Sciences, 14(1), 151-162.
Pareigis, J., Echeverri, P., & Edvardsson, B. (2012). Exploring internal mechanisms forming customer servicescape experiences. Journal of Service Management, 23(5), 677–695.
Poulain, J. P. (2005). French Gastronomy, French Gastronomies. Culinary Cultures Of Europe: Identity, Diversity, and Dialogue. Strasbourg: Council Of Europe Publications, 157-69.
Quan, S. & Wang, N. (2004). Towards a structural model of the tourist experience, An İllustration From Food Experiences in Tourism. 25(3), 297-30.
Quan, S., & Wang, N. (2004). Towards a structural model of the tourist experience: An illustration from food experiences in tourism. Tourism Management, 25(3), 297–305.
Samancı, Ö. (2021). Gastronomi ve yemek tarihi. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 32(1), 106-109.
Sarıışık, M., & Özbay, G. (2015). Gastronomi turizmi üzerine bir literatür incelemesi. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 26(2).
Şahin, G. G., & Ünver, G. (2015). Destinasyon pazarlama aracı olarak gastronomi turizmi: İstanbul’un gastronomi turizmi potansiyeli üzerine bir araştırma. Journal of Tourism And Gastronomy Studies, 3(2), 63-73.
Trišić, I., Štetić, S., Privitera, D., & Nedelcu, A. (2019). Wine routes in Vojvodina Province, Northern Serbia: A tool for sustainable tourism development. Sustainability, 12(1), 82.
Tsai, C. (2016). Memorable tourist experiences and place attachment when consuming local food. International Journal of Tourism Research, 18(6), 536–548.
TÜRKPATENT. (t.y.). Coğrafi işaret nedir? Https://Ci.Turkpatent.Gov.Tr/Sayfa/Hakk%C4%B1m%C4%B1zda, (Erişim: 28 Aralık 2021).
TÜRKPATENT. (t.y.). Mevzuat. https://ci.turkpatent.gov.tr/sayfa/mevzuat (Erişim: 24.03.2022).
Uluçay, D. M. (2017). Gastronomi turizmi işletmelerinin web siteleri üzerine karşılaştırmalı bir değerlendirme. Erciyes İletişim Dergisi, 5(2), 196-208.
UNESCO Türkiye Milli Komisyonu. (t.y.). UNESCO Yaratıcı Şehirler Ağı. https://www.unesco.org.tr/Pages/88/129/UNESCO-Yarat%C4%B1c%C4%B1-S%CC%A7ehirler-Ag%CC%86%C4%B1 (Erişim: 26.12.2021).
UNESCO. (2017). UNESCO Türkiye Millî Komisyonu 2016-2017 faaliyet raporları. Ankara: Grafiker-Ofset Matbaacılık.
UNESCO. (2021). Creative Cities Network, call for applications. https://en.unesco.org/creative-cities/content/call-applications (Erişim: 24.03.2022).
UNWTO. (2018). European Union Tourism Trends. Madrid, Spain: Unwto Publications
Üner, E. H. (2014). Her şey dahil sistemde Türkiye gastronomi turizmi potansiyelinin değerlendirilmesi (Yüksek Lisans Tezi, Atılım Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara).
Ünüvar, Ş., & Şimşek, S. (2012). Kültür ve turizm bakanlığının yurtdışı tanıtım filmlerinde kültürel imge kullanımı. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 12(24), 305-330.
V. Çalişkan, & Koç. H. (2012). Türkiye’de coğrafi işaretlerin dağılış özelliklerinin ve coğrafi işaret potansiyelinin değerlendirilmesi. Doğu Coğrafya Dergisi, 17(28), 193-214.
Vegnuti, R. (2020). Cinque Terre, Italy – a case of place branding: From opportunity to problem for tourism. Worldwide Hospitality and Tourism Themes, 12(4), 471–483.
World Tourism Organization (1975). Testing the Effectiveness of Promotional Campaigns in International Travel Marketing. World Tourism Organisation Seminar, Nu: 3, Ottowa, Canada.
World Tourism Organization, (2014). Report, world tourism barometers. (Erişim: 29.12.2021).
Xiaomin, C. (2017). City of Gastronomy of UNESCO Creative Cities Network: From international criteria to local practice. Social Systems Studies, 55-67.
Yurttaşer, M. A. (2017). Geçmişten günümüze kıta avrupası ve İngiltere politikalarının karşılaştırılması. Euro Politika, (Özel Sayı), 219-236.
Yayınlanmış
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2023 Journal of Tourism & Gastronomy Studies
Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
