Beş Faktör Kişilik Özellikleri ile Sessiz İstifa Davranışı Arasındaki İlişkinin Otel İşletmeleri Çalışanları Açısından İncelenmesi (Examination of The Relatıonship Between Big Five Personality Traits and Quiet Quitting Behavior From The Perspective of Hotel Employees)
DOI:
https://doi.org/10.21325/jotags.2025.1763Keywords:
Quiet quitting behavior, Big five personality traits, Conscientiousness, Motivation deficiency, Hotel enterprises workersAbstract
This study utilized a quantitative approach to examine the relationship and predictive effects of the Big Five Personality Traits (BFPT) on the sub-dimensions of Quiet Quitting Behavior among hotel employees. Data were collected from 376 employees via convenience sampling from 4- and 5-star hotels operating in Ankara, Türkiye. The analysis involved Exploratory Factor Analysis (EFA), One-Way Analysis of Variance (ANOVA), and Multiple Regression Analysis. The analyses revealed that the BFPT groups generated statistically significant differences across all sub-dimensions of Quiet Quitting Behavior. The established regression model indicated that the BFPT factors significantly explained 23.6% of the variance in the Motivation Deficiency sub-dimension. Upon examining the individual predictive effects, the core factors significantly predicting Quiet Quitting tendency were determined to be Conscientiousness (β=−0,351) and Neuroticism (β=0,158). High Conscientiousness most strongly reduced Motivation Deficiency in a negative direction, while Neuroticism increased it in a positive direction. No significant unique predictive contribution was found for the other BFPT factors (Extraversion, Agreeableness, and Openness to Experience). These findings suggest that Human Resources management in hotel operations should strategically consider personality factors, especially Conscientiousness and Neuroticism, in recruitment and development processes to combat Quiet Quitting.
References
Aktaş, M. (2020). Toplumsal dönüşüm ve bilgi toplumu. Social Mentality and Researcher Thinkers Journal, 6(35), 1605-1621.
Allport, G. W., ve Odbert, H. S. (1936). Trait-names: A psycho-lexical study. Psychological monographs, 47(1), i.
Anand, A., Doll, J., ve Ray, P. (2024). Drowning in silence: a scale development and validation of quiet quitting and quiet firing. International Journal of Organizational Analysis, 32(4), 721-743.
Arar, T., Çetiner, N., ve Yurdakul, G. (2023). Quiet quitting: Building a comprehensive theoretical framework. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi (AKAD), 15(28), 122-138.
Atalay, M., ve Dağıstan, U. (2024). Quiet quitting: a new wine in an old bottle? Personnel Review, 53(4), 1059-1074.
Avcı, N. (2023). Örgütsel sinizm, örgütsel sessizlik, işte sözde var olma ve sessiz istifa arasındaki ilişkiler: İstanbul Maltepe Belediyesi örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 14(39), 968-989.
Aydın, E., ve Azizoğlu, Ö. (2022). A new term for an existing concept: Quiet quitting—a selfdetermination perspective. Paper presented at the International Congress on Critical Debates in Social Sciences.
Barrick, M., ve Ryan, A. M. (2004). Personality and work: Reconsidering the role of personality in organizations (Vol. 20): John Wiley & Sons.
Boz, D. D., C.; Karayaman, S.; Deniz, A. (2023). Sessiz İstifa Ölçeği. In C. Duran (Ed.), Sessiz İstifa (pp. 9-41): Eğitim Yayınevi.
Cattell, R. B. (1946). Description and measurement of personality.
Cemalcılar, Z. S., N.; Sümer, H. C.; Baruh, L. (2017). Yayımlanmamış Çalışma.
Costa Jr, P. T., McCrae, R. R., ve Dye, D. A. (1991). Facet scales for agreeableness and conscientiousness: A revision of the NEO Personality Inventory. Personality and individual Differences, 12(9), 887-898.
Çalışkan, K. (2023). Sessiz İstifa: Sonun Başlangıcı mı Yeniden Diriliş mi? Journal of Organizational Behavior Review, 5(2), 190-204.
Çetin, M. (2024). Beş Faktör Kişilik Özellikleri İle Sosyal Ağların Kullanım Amacı İlişkisi: Psikolojik Dayanıklılığın Aracı Rolü. Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü - Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı.
Çiçek, İ., ve Aslan, A. E. (2020). Kişilik ve beş faktör kişilik özellikleri: Kuramsal bir çerçeve. Batman Üniversitesi Yaşam Bilimleri Dergisi, 10(1), 137-147.
Çimen, A. İ., ve Yılmaz, T. (2023). Sessiz istifa ne kadar sessiz. Sakarya Üniversitesi İşletme Enstitüsü Dergisi, 5(1), 27-33.
Dalpé, J., Demers, M., Verner-Filion, J., ve Vallerand, R. J. (2019). From personality to passion: The role of the Big Five factors. Personality and Individual Differences, 138, 280-285.
Digman, J. M. (1990). Personality structure: Emergence of the five-factor model. Annual review of psychology, 41(1), 417-440.
Dirik, D., Erhan, T., ve Eryılmaz, İ. (2024). Yapay zekâ ve örgüt temelli araştırmaların potansiyel eğilimleri üzerine bibliyometrik bir analiz. Bulletin of Economic Theory and Analysis, 9(3), 669-698.
Durna, U. (2010). A tipi ve B tipi kişilik yapilari ve bu kişilik yapilarini etkileyen faktörlerle ilgili bir araştirma. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 19(1), 275-290.
Erkuş, A., ve Tabak, A. (2009). Beş faktör kişilik özelliklerinin çalişanlarin çatişma yönetim tarzlarina etkisi: savunma sanayiinde bir araştirma. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 23(2), 213-242.
Formica, S., ve Sfodera, F. (2022). The Great Resignation and Quiet Quitting paradigm shifts: An overview of current situation and future research directions. Journal of Hospitality Marketing & Management, 31(8), 899-907.
Galanis, P., Katsiroumpa, A., Vraka, I., Siskou, O., Konstantakopoulou, O., Katsoulas, T., vd. (2025). The influence of job burnout on quiet quitting among nurses: The mediating effect of job satisfaction. International Journal of Nursing Practice, 31(5), e70057.
Galanis, P., Katsiroumpa, A., Vraka, I., Siskou, O., Konstantakopoulou, O., Moisoglou, I., vd. (2023). The quiet quitting scale: Development and initial validation. AIMS Public Health, 10(4), 828.
Goldberg, L. R. (1981). Language and individual differences: The search for universals in personality lexicons. Review of personality and social psychology, 2(1), 141-165.
Gone, Y. S. P., Naim, M. F., ve Peethambaran, M. (2025). Sounding the silence: examining the antecedents and outcomes of quiet quitting. International Journal of Organizational Analysis.
Graziano, W. G., ve Tobin, R. M. (2009). Agreeableness (pp. 46-61). The Guilford Press.
Graziano, W. G., ve Tobin, R. M. (2017). Agreeableness and the five factor model. The Oxford handbook of the five factor model, 1, 105-131.
Gürer, A., Solmaztürk, A. B., ve Gökçe, F. (2024). Sessiz İstifa: Literatür İncelemesi. Toplum ve Kültür Araştırmaları Dergisi(13), 1-41.
Hamouche, S. (2021). Covid-19, Physical Distancıng In The Workplace And Employees’ mental Health: Implications And Insights For Organizational Interventions-Narrative Review. Psychiatria Danubina, 33(2), 202-208.
Hamouche, S., Koritos, C., ve Papastathopoulos, A. (2023). Quiet quitting: relationship with other concepts and implications for tourism and hospitality. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 35(12), 4297-4312.
Harter, J. (2022). Is quiet quitting real? gallup.com 08.11.2024 tarihinde, https://www.celynarden.com/uploads/2/0/1/3/2013557/is_quiet_quitting_real_.pdf adresinden erişildi
Horzum, M. B., Ayas, T., ve Padır, M. (2017). Beş faktör kişilik ölçeğinin Türk kültürüne uyarlanması adaptation of big five personality traits scale to Turkish culture. Sakarya University Journal of Education, 7(2), 398-408.
John, O. P. (1990). The" Big Five" factor taxonomy: Dimensions of personality in the natural language and in questionnaires Handbook of personality: Theory and research.
John, O. P., Donahue, E. M., ve Kentle, R. L. (1991). Big five inventory (Vol. Versions 4a and 54). University of California, Berkeley: Institute of Personality and Social Research.
John, O. P., Naumann, L. P., ve Soto, C. J. (2008). Paradigm shift to the integrative big five trait taxonomy. Handbook of personality: Theory and research, 3(2), 114-158.
John, O. P., ve Srivastava, S. (1999). The Big-Five trait taxonomy: History, measurement, and theoretical perspectives.
Kachhap, V., ve Singh, T. (2024). Quiet quitting: a comprehensive exploration of hidden problems. Development and Learning in Organizations: An International Journal, 38(5), 23-26.
Kalaycı, Ş. (2010). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri (Vol. 5). Ankara. Asil Yayın Dağıtım.
Kaptangil, K., ve Korkmaz, Ö. (2025). Kişilik Özellikleri ve Psikolojik Sermayenin Sessiz İstifa İle İlişkisel Analizi. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi(69), 299-313.
Karasar, N. (2011). Bilimsel araştırma yöntemi,(11. baskı) Ankara. Nobel Yayınevi.
Karasioğlu, H. H. (2024). Organizational silence, communication satisfaction and quiet quitting: A study in a public institution / Örgütsel sessizlik, iletişim tatmini ve sessiz istifa: Kamu kurumunda bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, Ankara.
Keser, A. (2005). Çalışma Yaşamı İle Yaşam Doyumu İlişkisine Teorik Bakış. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Mecmuası, 55(1), 897-913.
Keskin, E., ve Gündoğan, H. (2019). Beş Faktör Kişilik Özellikleri İle İş Performansı Arasındaki İlişkiler: Beş Yıldızlı Oteller Üzerine Bir Uygulama. Journal of International Social Research, 12(62).
Koç, H., ve Ertürk, M. (2023). İşgören iş tatmini ile müşteri memnuniyeti arasındaki ilişki: otel işletmeleri üzerinde bir inceleme. İşletme Araştırmaları Dergisi, 15(2), 1563-1573.
Kont, B. (2022). What is quiet quitting? Reasons and solutions for companies. 08.11.2024 tarihinde, https://www.ixtalent.com/comprehensive-approach-what-does-quiet-quitting-mean-to-companies/ adresinden erişildi
Korkmaz, F., ve Çetinkaya, F. F. (2021). Kişilik Özelliklerinin Pozitif ve Negatif Duygular Üzerine Etkisinin Yapısal Eşitlik Modellemesiyle İncelenmesi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23(3), 774-790.
Kültür ve Turizm Bakanlığı. (2025a). Bakanlık Belgeli ve Bakanlığa Başvurusu Olan Tesisler. 01.09.2025 tarihinde, https://www.ktb.gov.tr/genel/searchhotelgenel.aspx?lang=tr adresinden erişildi
Kültür ve Turizm Bakanlığı. (2025b). Ankara Kültür ve Turizm Verileri 2024. 03.09.2025 tarihinde, https://ankara.ktb.gov.tr/Eklenti/132724,2024-kultur-ve-turizm-verileripdf.pdf?0 adresinden erişildi
Mathushan, P., Opatha, H., ve Kengatharan, N. (2025). Is Quiet Quitting Real? Evidence from a Developing Country. Sri Lankan Journal of Human Resource Management, 15(01).
McCrae, R. R., ve Costa, P. T. (1985). Updating Norman's" adequacy taxonomy": Intelligence and personality dimensions in natural language and in questionnaires. Journal of personality and social psychology, 49(3), 710.
McCrae, R. R., ve Costa, P. T. (1986). Clinical assessment can benefit from recent advances in personality psychology. American psychologist, 41(9), 1001.
McCrae, R. R., ve Costa, P. T. (1989). The structure of interpersonal traits: Wiggins's circumplex and the five-factor model. Journal of personality and social psychology, 56(4), 586.
McCrae, R. R., ve Costa, P. T. (1991). Adding Liebe und Arbeit: The full five-factor model and well-being. Personality and social psychology bulletin, 17(2), 227-232.
McCrae, R. R., ve Costa, P. T. (2003). Personality in adulthood: A five-factor theory perspective: Guilford press.
McCrae, R. R., ve John, O. P. (1992). An introduction to the five‐factor model and its applications. Journal of personality, 60(2), 175-215.
Molchan, S., ve Clore, C. (2023). What’s going on in the workplace? The impact of quiet quitting and the great resignation in Corporate America. Aspen Journal of Scholarly Works, 3, 200-210.
Mount, M. K., ve Barrick, M. R. (1995). The Big Five personality dimensions: Implications for research and practice in human resources management. Research in personnel and human resources management, 13(3), 153-200.
Norman, W. T. (1963). Toward an adequate taxonomy of personality attributes: Replicated factor structure in peer nomination personality ratings. The journal of abnormal and social psychology, 66(6), 574.
Örücü, E., ve Hasırcı, I. (2024). Örgütlerde Hiyerarşi Kültürü ve Lider-Üye Etkileşiminin Sessiz İstifa Davranışı Üzerindeki Etkisi. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 25(1), 275-291.
Özdamar, K. (2013). Paket Programlar İle İstatistiksel Veri Analizi-I, 9. Baskı. Nisan Kitabevi, Eskişehir.
Poropat, A. E. (2009). A meta-analysis of the five-factor model of personality and academic performance. Psychological bulletin, 135(2), 322.
Savaş, B. Ç., ve Turan, M. (2023). Sessiz istifa ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Online Journal of Recreation and Sports, 12(3), 442-453.
Scheyett, A. (2023). Quiet quitting (Vol. 68, pp. 5-7): Oxford University Press.
Serenko, A. (2024). The human capital management perspective on quiet quitting: recommendations for employees, managers, and national policymakers. Journal of Knowledge Management, 28(1), 27-43.
Somer, O., ve Goldberg, L. R. (1999). The structure of Turkish trait-descriptive adjectives. Journal of personality and social psychology, 76(3), 431.
Soto, C. J., ve John, O. P. (2017). The next Big Five Inventory (BFI-2): Developing and assessing a hierarchical model with 15 facets to enhance bandwidth, fidelity, and predictive power. Journal of personality and social psychology, 113(1), 117.
Sull, D., Sull, C., ve Zweig, B. (2022). Toxic culture is driving the great resignation. MIT Sloan Management Review.
Sung, S. Y., ve Choi, J. N. (2009). Do big five personality factors affect individual creativity? The moderating role of extrinsic motivation. Social Behavior and Personality: an international journal, 37(7), 941-956.
Şimşek, M. Ş., Çelik, A., ve Akgemci, T. (2015). Davranış bilimlerine giriş ve örgütlerde davranış: Eğitim Yayınevi.
Tokat, B., Kara, H., ve Karaa, M. Y. (2013). AB Tipi Kişilik Özelliklerine Sahip İşgörenlerin Olası Bir Örgütsel Değişime Yatkınlıklarının Araştırılması. Electronic Turkish Studies, 8(8).
Tupes, E. C., ve Christal, R. E. (1961). Recurrent Personality Factors based on Trait Ratings. . USAF ASD Tech. Rep. Lackland Airforce Base, TX: US Air Force., 61-97.
Turizm Bakanlığı. (1989). Otelcilik ve turizm endüstrisinde işgücü araştırması. Ankara.
Uzay, N. (2001). Bilgi Teknolojilerindeki gelişme ve verimlilik artışı. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi(25).
Wicker, S. A. (2024). Quiet Quitting, Engagement, & Personality. Master's Thesis, Middle Tennessee State University.
Witt, L., Burke, L. A., Barrick, M. R., ve Mount, M. K. (2002). The interactive effects of conscientiousness and agreeableness on job performance. Journal of applied psychology, 87(1), 164.
Wu, A., ve Wei, W. (2024). Rationalizing quiet quitting? Deciphering the internal mechanism of front-line hospitality employees’ workplace deviance. International Journal of Hospitality Management, 119, 103681.
Xueyun, Z., Al Mamun, A., Masukujjaman, M., Rahman, M. K., Gao, J., ve Yang, Q. (2023). Modelling the significance of organizational conditions on quiet quitting intention among Gen Z workforce in an emerging economy. Scientific reports, 13(1), 15438.
Yanbastı, G. (1990). Kişilik Kuramları. İzmir: Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları.
Yazıcıoğlu, Y., ve Erdoğan, S. (2004). SPSS uygulamalı bilimsel araştırma yöntemleri: Detay Yayıncılık.
Yıkılmaz, İ. (2022). Quiet quitting: A conceptual investigation. Paper presented at the Anadolu 10th International Conference on Social Science.
Yıldız, S. (2023). Quiet quitting: Causes, consequences and suggestions.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Journal of Tourism & Gastronomy Studies
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
